یادداشتی از کمیل خجسته
ما برای جغرافیا می‌جنگیم
در پانصد سال اخیر تاریخ ایران، برای اولین بار خاک جدیدی به ایران اضافه می‌شود؛ نقطه‌ای ویژه که در آینده قدرت ایران در منطقه مؤثر خواهد بود.
اگر کسی به شما گفت برای چه می‌جنگید؟ جواب ما این است که ما برای جغرافیا می‌جنگیم.
به نقشه جهان نگاه کنید. ۸ خاک مهم در این نقشه هستند که بر کل حمل‌ونقل دریایی جهان اثر می‌گذارند. این نقاط، گلوگاه‌های ژئوپلیتیکی قدرت‌اند؛ هرکس بر آن‌ها مسلط شود، می‌تواند بر معادلات قدرت جهانی اثر بگذارد.
نکته مهم ماجرا هم این است که بعد از وعده صادق رهبر شهید، مبنی بر وقوع جنگ منطقه‌ای، جنگ در نواختی از تنگه هرمز شروع شد و آتشش به باب‌المندب رسید و برخلاف محاسبات آمریکا، تنگه در اختیار مدیریت ایرانی قرار گرفت.
اکنون از آن هشت خاک قدرت‌ساز، دو نقطه حیاتی‌اش که از شریان‌های اصلی انتقال انرژی جهان‌اند، در حوزه قدرت ایران و محور مقاومت قرار گرفته‌اند.
هرچند محور آمریکا تلاش کرد با ایجاد مسیرهای جایگزین، خطوط موازی زمینی درست کند؛ اما حالا اطلاعیه‌های آرامکو و گزارش‌های دیگر، آسیب‌پذیری این شبکه را آشکار کرده است. نفت برنت بالای ۱۱۲ دلار، یکی از نشانه‌های قدرت اثرگذاری این جغرافیاست.
نکته آخر اینکه در پانصد سال اخیر تاریخ ایران، برای اولین بار خاک جدیدی به ایران اضافه می‌شود؛ نقطه‌ای ویژه که در آینده قدرت ایران در منطقه مؤثر خواهد بود.