جبهه متحد دموکرات‌ها علیه ترامپ
جان کری: «لازم نبود این جنگ رخ دهد... این آزمون مردودی برای ریاست‌جمهوری است». کری همچنین هشدار داد که بمباران نمی‌تواند ایران را تسلیم کند و «نمی‌توانید نحوه ساخت بمب را بمباران کنید».
با نزدیک شدن به انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶، سیاست خارجی دولت دونالد ترامپ در قبال ایران به محوری‌ترین نقطه ضعف او و حزب جمهوری‌خواه تبدیل شده است. آنچه زمانی به عنوان ابزاری برای نمایش قدرت تلقی می‌شد، اکنون به «پاشنه آشیل» سیاسی ترامپ بدل شده و چهره‌های ارشد دموکرات را در یک جبهه انتقادی متحد کرده است.
جان کری، وزیر خارجه پیشین آمریکا، در مصاحبه با CNN با لحنی تند گفت که ترامپ «با مجموعه‌ای از فرضیات غلط» وارد جنگ با ایران شد و «خود را در موقعیت بسیار نامساعدی» قرار داد. او تأکید کرد: «لازم نبود این جنگ رخ دهد... این آزمون مردودی برای ریاست‌جمهوری است». کری همچنین هشدار داد که بمباران نمی‌تواند ایران را تسلیم کند و «نمی‌توانید نحوه ساخت بمب را بمباران کنید».
کامالا هریس، معاون پیشین رئیس‌جمهور، در جمع رهبران جوان جورجیا دولت ترامپ را «بی‌رحم‌ترین، فاسدترین و نالایق‌ترین دولت ریاست‌جمهوری در تاریخ آمریکا» خواند و از رأی‌دهندگان خواست برای «پاسخگو نگه داشتن» ترامپ پای صندوق‌ها بروند.
باراک اوباما نیز با بازگشتی تهاجمی به کارزار انتخاباتی، در تجمعاتی در اوهایو و میشیگان، دو سال حکومت ترامپ را «هرج‌ومرج، بی‌رحمی، فساد و نالایقی در سطحی بی‌سابقه» توصیف کرد و مستقیماً ترامپ را مسئول «شروع یک جنگ بی‌فایده که هیچ‌کس خواستار آن نبود» دانست.
در سمت چپ طیف سیاسی نیز برنی سندرز، سناتور مستقل ورمونت، با لحنی اقتصادمحور نوشت: «به جای صرف میلیاردها دلار برای بمب، بیایید از خانواده‌های کارگر آمریکا مراقبت کنیم. همین حالا به جنگ علیه ایران پایان دهید». او ترامپ را «خودشیفته‌ای فاسد و دروغگویی بیمارگونه» خواند که به قانون اساسی اعتقادی ندارد.
اعتراف تلویحی ترامپ و تحلیل رسانه‌های آمریکایی
سی‌ان‌ان، در تحلیلی نوشت که اعلام ترامپ مبنی بر عدم حمله به ایران پیش از انتخابات، «اعترافی تلویحی به آسیب‌هایی است که جنگی بر خلاف وعده پیروزی سریع، به امیدهای جمهوری‌خواهان وارد کرده است». این گزارش می‌افزاید که مخالفت با جنگ و خشم از قیمت بالای بنزین و گازوئیل، دلیل اصلی دشواری رقابت جمهوری‌خواهان در ایالت‌هایی مانند آیووا، اوهایو و کارولینای شمالی است که ترامپ دو سال پیش به راحتی در آنها پیروز شده بود.
بروکینگز نیز در پژوهشی نتیجه گرفت که جنگ ایران «به شدت در میان افکار عمومی آمریکا نامحبوب است» و «شانس دموکرات‌ها را برای دستاورد سیاسی در انتخابات ۲۰۲۶ افزایش داده» و شکاف میان جمهوری‌خواهان حامی و منتقد ترامپ را آشکارتر کرده است.
تأثیر بر نقشه انتخاباتی سنا
شمارش کرسی‌ها نیز روند را به زیان جمهوری‌خواهان نشان می‌دهد. بر اساس برآورد فاکس‌نیوز—رسانه‌ای که معمولاً به ترامپ نزدیک است—دموکرات‌ها می‌توانند ۴۸ کرسی سنا را به دست آورند، در حالی که جمهوری‌خواهان ۴۵ کرسی را حفظ می‌کنند و رقابت برای ۷ کرسی باقی‌مانده بسیار نزدیک است. این در حالی است که در مجلس نمایندگان نیز پیش‌بینی می‌شود جمهوری‌خواهان اکثریت را از دست بدهند.
جنگ ایران برای ترامپ به بن‌بستی سیاسی تبدیل شده است: از یک سو، ادامه یا تشدید جنگ خشم رأی‌دهندگان مستقل و حتی بخشی از جمهوری‌خواهان را برمی‌انگیزد؛ از سوی دیگر، عقب‌نشینی یا پایان دادن به آن می‌تواند در نظر پایگاه تندروی حزب، نشانه ضعف تلقی شود. دموکرات‌ها با درک این تناقض، جنگ ایران را نه فقط یک موضوع سیاست خارجی، بلکه به محور روایت انتخاباتی خود درباره «بی‌کفایتی» و «فساد» دولت ترامپ تبدیل کرده‌اند. اگر پیش‌بینی‌ها درباره کاهش کرسی‌های جمهوری‌خواهان محقق شود، می‌توان گفت ترامپ نه در میدان نبرد با ایران، بلکه در میدان سیاسی داخلی، بازی را به رقبای دموکرات خود باخته است.
ناامیدی هم‌حزبی‌های ترامپ
در حالی که یک روز به انتخابات میان‌دوره‌ای باقی مانده، استراتژیست‌های جمهوری‌خواه از برخی رقابت‌های کلیدی که زمانی خط مقدم انتخابات شمرده می‌شدند، دست کشیده‌اند.
به گزارش نشریه پولیتیکو، شمار ایالت‌هایی که در آن نامزدهای جمهوری‌خواه و دموکرات رقابت نزدیکی با یکدیگر دارند، در این دور از انتخابات میان‌دوره‌ای افزایش یافته است.
در نتیجه بزرگ‌ترین کمیته‌های اقدام سیاسی هر دو حزب ناچار شده‌اند که درباره تخصیص منابع محدود خود تصمیم بگیرند. نتیجه این است که برخی نامزدها در حساس‌ترین مرحله از رقابت‌ها، یکی از شریان‌های مالی اصلی خود را از دست داده‌اند.
بر این اساس، دو حزب اصلی آمریکا بیش از ده رقابت سنا و مجلس نمایندگان را کنار گذاشته شده‌اند، مسئله‌ای که وضعیت نگران‌کننده جمهوری‌خواهان در انتخابات فردا را منعکس می‌کند.
پولیتیکو در این باره شرح داد که تقریباً در هر رقابتی که یکی از دو حزب بودجه‌اش را قطع کرده، نامزدهای جمهوری‌خواه نتوانسته‌اند مقاومت کنند.