کشف محموله شیشه در تهران و راهنمای کمپ ترک اعتیاد راهی به سوی نور برای خانواده‌ها
پلیس در ۱۱ آبان ۱۴۰۵ از کشف شیشه در تهران خبر داد. این راهنما به خانواده‌ها کمک می‌کند نشانه‌های احتمالی مصرف شیشه را بشناسند، گفت‌وگو را شروع کنند و بدانند چه زمانی برای ارزیابی اقدام کنند.
|
مسیر تماس |
شماره‌ها |
|---|---|
|
پذیرش اقامتگاه |
۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۸ ۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۷ |
|
دفتر مرکزی سراج |
۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۴ ۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۳ ۰۲۱-۷۷۱۸۱۶۷۲ |
|
مدیریت مؤسسه |
۰۹۱۲۳۴۹۹۸۶۰ |
با شماره‌های جدول می‌توانید درباره ارزیابی، نوبت مراجعه و شرایط پذیرش در کمپ ترک اعتیاد راهی به سوی نور سؤال کنید. زمان و نشانی مقصد را هنگام تماس با پذیرش هماهنگ کنید.
خبر کشف شیشه در تهران چه بود؟
خبرگزاری مهر در ۱۱ آبان ۱۴۰۵ به نقل از رئیس پلیس مبارزه با مواد مخدر تهران بزرگ از دستگیری فردی به ظن توزیع شیشه خبر داد. پلیس اعلام کرد شیشه از خودروی متهم در اتابک و محل سکونتش در تهرانپارس کشف شده است. بررسی سن شروع مصرف یا شیوع آن به آمار جداگانه نیاز دارد.
این خبر برای بعضی خانواده‌ها پرسش دیگری پیش می‌آورد. اگر کسی چند شب تا صبح بیدار می‌ماند، وعده‌های غذا را جا می‌اندازد و قرارهایش را فراموش می‌کند، از کجا باید کمک گرفت؟ اولین قدم این است که تغییرهای تکرارشونده را ثبت کنید و آن‌ها را در جلسه ارزیابی توضیح دهید.
علائم احتمالی مصرف شیشه چیست؟
شیشه نام رایج مت‌آمفتامین، یک ماده محرک، است. اثر آن می‌تواند با بیداری طولانی، کم‌شدن اشتها، بی‌قراری، پرحرفی یا ضربان تند قلب همراه باشد. فرد ممکن است پس از کاهش اثر ماده خسته شود یا مدت بیشتری بخوابد. راهنمای بالینی انجمن پزشکی اعتیاد آمریکا و آکادمی روان‌پزشکی اعتیاد آمریکا تأکید دارد که ارزیابی باید علائم جسمی، روانی و مصرف هم‌زمان مواد دیگر را کنار هم ببیند.
بی‌خوابی، کاهش وزن یا تغییر خلق به‌تنهایی علت را مشخص نمی‌کنند. فشار کاری، بعضی داروها یا مشکلات جسمی و روانی هم ممکن است نشانه‌های مشابهی داشته باشند. برای خانواده مفیدتر است بداند چه تغییری رخ داده، از چه زمانی آغاز شده و روی کدام بخش زندگی فرد اثر گذاشته است. این اطلاعات به متخصص کمک می‌کند علت‌های احتمالی را بررسی کند.
چه تغییرهایی را پیش از مراجعه یادداشت کنیم؟
چیزی را بنویسید که دیده‌اید و می‌توانید برای پزشک یا درمانگر شرح دهید. برای نمونه، بنویسید «سه شب تا صبح بیدار بود و دو بار سر کار نرفت». تاریخ، مدت و تأثیر تغییر بر خواب، غذا، کار یا روابط را ثبت کنید. اگر بخشی از اطلاعات را از کسی شنیده‌اید، مشخص کنید چه کسی آن را دیده است.
موقعیت‌های متفاوت را هم در نظر بگیرید. آیا تغییر خواب فقط هنگام شیفت شب دیده می‌شود یا در روزهای تعطیل هم ادامه دارد؟ آیا فرد داروی تازه‌ای شروع کرده یا خودش از مصرف ماده‌ای صحبت کرده است؟ چنین پرسش‌هایی به خانواده کمک می‌کند اطلاعات را برای ارزیابی آماده کند و گفت‌وگو را با یک نتیجه قطعی آغاز نکند.
چه موقع برای ارزیابی وقت بگیریم؟
اگر تغییرهای خواب یا رفتار تکرار می‌شوند و زندگی روزمره را به‌هم می‌زنند، برای ارزیابی وقت بگیرید. ممکن است فرد چند بار تعهدهای مهم را فراموش کند، برای بیدارماندن به ماده‌ای تکیه کند یا بگوید با وجود تمایل به کاهش مصرف، از پس آن برنمی‌آید. توضیح همین تجربه‌ها به متخصص، برای تصمیم درباره قدم بعدی ارزش دارد.
برای نمونه، فرض کنید کسی می‌گوید برای پایان یک شیفت طولانی ماده‌ای مصرف کرده و بعد خوابش به‌هم خورده است. در گفت‌وگو بپرسید آیا این کار تکرار شده و خودش درباره اثر آن چه نگرانی‌ای دارد. سپس پیشنهاد بدهید در ارزیابی درباره خواب، نوع مصرف و راهی که بتواند کار و درمان را با هم هماهنگ کند سؤال بپرسد.
چه زمانی باید با اورژانس تماس گرفت؟
تشنج، درد قفسه سینه، دشواری تنفس، کاهش هوشیاری یا گیجی شدید به ارزیابی فوری نیاز دارد. اگر فرد پس از مصرف احتمالی دچار یکی از این حالت‌ها شده یا رفتارش خطری فوری برای خودش یا دیگران ایجاد کرده است، با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید. در تماس، نشانی، علامت اصلی و هر اطلاعاتی را که با اطمینان درباره مصرف یا داروها دارید به اپراتور بگویید و از راهنمایی او پیروی کنید.
اگر حال عمومی فرد به‌سرعت تغییر کرده، پیگیری نوبت عادی را به بعد موکول کنید. در محیط پرتنش از بحث یا برخورد فیزیکی فاصله بگیرید و مسیر دسترسی نیروهای امدادی را باز بگذارید. اطلاعات پزشکی مهم، مانند سابقه تشنج یا داروهای مصرفی، می‌تواند برای تیم امداد مفید باشد.
اگر موضوع رانندگی پیش آمد
بعضی مواد و داروها می‌توانند واکنش، توجه یا قضاوت راننده را تغییر دهند. محرک‌بودن شیشه به این معنی نیست که رانندگی بعد از مصرف ایمن است. اگر فرد تحت تأثیر ماده است یا حالش برای رانندگی مناسب به نظر نمی‌رسد، در صورت امکان و بدون درگیری از راننده هوشیار یا تاکسی استفاده کنید. اگر هم‌زمان نشانه اورژانسی وجود دارد، برای تصمیم درباره جابه‌جایی از اپراتور اورژانس راهنمایی بگیرید.
خانواده می‌تواند در زمانی آرام درباره رفت‌وآمدهای بعدی توافق کند. برای نمونه، اگر کسی پس از یک شب بیداری حال مناسبی برای رانندگی نداشت، از قبل مشخص باشد چه کسی او را به مقصد می‌رساند. تصمیم ساده‌ای که از قبل درباره‌اش صحبت شده، در موقعیت پرتنش راحت‌تر اجرا می‌شود.
چطور حرف درمان را باز کنیم؟
وقتی حال فرد پایدار است و هر دو فرصت حرف‌زدن دارید، با یک مثال مشخص شروع کنید. می‌توانید بگویید «چند شب است تا صبح بیداری و خودت گفتی سر کار تمرکز نداری. دوست دارم بدانم چه چیزی بیشتر اذیتت می‌کند.» برای شنیدن جواب وقت بگذارید و بعد درباره قدمی که هر دو با آن موافقید حرف بزنید.
اگر فرد از مراجعه می‌ترسد، بپرسید دقیقاً کدام بخش برایش دشوار است. نگرانی ممکن است درباره هزینه، اطلاع کارفرما، تجربه ناخوشایند قبلی یا دوری از خانه باشد. وقتی مانع مشخص شد، می‌توانید به‌جای صحبت کلی درباره ترک، برای همان موضوع یک قدم کوچک پیشنهاد کنید. گاهی یک تماس برای پرسیدن شیوه ارزیابی، نقطه شروعی است که فرد آن را می‌پذیرد.
اگر جوابش «فعلاً نه» بود
گفت‌وگو را می‌توان با یک توافق محدود پایان داد. برای نمونه بپرسید چه زمانی دوباره درباره وضعیت خواب صحبت کنید یا آیا فرد حاضر است فقط برای بررسی نشانه‌ها به پزشک مراجعه کند. یک نفر از خانواده که رابطه آرام‌تری با او دارد می‌تواند تماس بعدی را پیگیری کند. خانواده هم می‌تواند درباره شیوه حمایت، تعیین مرزهای ایمنی و برخورد با بحران از متخصص راهنمایی بگیرد.
اگر گفت‌وگو تند شد، ادامه آن را به زمانی موکول کنید که هر دو نفر بتوانند حرف هم را بشنوند. موضوعی که درباره آن توافق کرده‌اید بهتر است روشن و قابل انجام باشد. همراهی در یک جلسه ارزیابی یا کمک برای پیدا کردن زمان مناسب از نمونه‌های این همراهی است.
اگر گفت‌وگو به وقت گرفتن رسید
وقتی فرد با ارزیابی موافقت کرد، تصمیم درباره زمان و شیوه مراجعه را با خودش هماهنگ کنید. بپرسید ترجیح می‌دهد خودش وقت بگیرد، هنگام تماس کنارش باشید یا همراهش تا محل مراجعه بروید. خانواده می‌تواند برای رفت‌وآمد کمک کند و به فرد فرصت بدهد پرسش‌ها و نگرانی‌هایش را با کلمات خودش توضیح دهد.
اگر فاصله‌ای تا نوبت هست، زمان تماس بعدی و راه پیگیری در صورت تغییر وضعیت را مشخص کنید. درباره شرایطی که به کمک فوری نیاز دارند از مرکز یا پزشک سؤال کنید. داشتن شماره مرکز و نشانی ثبت‌شده جلسه در یک یادداشت مشترک، هماهنگی روز مراجعه را ساده‌تر می‌کند.
چه زمانی درمان سرپایی، اقامت یا مراجعه به بیمارستان مناسب است؟
انتخاب مسیر به ارزیابی پزشکی و روان‌شناختی بستگی دارد. نوع و مدت مصرف، وضعیت خواب و خلق، داروهای هم‌زمان، بیماری‌های جسمی و شرایط خانه در این تصمیم نقش دارند. استانداردهای سازمان جهانی بهداشت و دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل بر انتخاب سطح مراقبت متناسب با نیاز فرد و ادامه حمایت پس از دوره اولیه تأکید می‌کنند.
درمان سرپایی به فرد اجازه می‌دهد در خانه بماند و برای ارزیابی و جلسه‌ها به مرکز مراجعه کند. وقتی رفت‌وآمد منظم، حمایت در خانه و پیگیری ممکن باشد، متخصص می‌تواند این گزینه را بررسی کند. اگر محیط زندگی آرامش یا ایمنی لازم را فراهم نمی‌کند یا پیگیری سرپایی بارها قطع شده است، ارزیابی درباره مناسب‌بودن اقامت می‌تواند کمک کند.
اقامت یعنی فرد برای مدتی در محیطی با برنامه روزانه و حمایت مشخص زندگی کند. خانواده می‌تواند پیشاپیش درباره نوع خدمات، ساعت دسترسی به تیم، ارتباط با بیرون و شیوه بازبینی تصمیم سؤال کند. اگر وضعیت جسمی یا روانی به مراقبت فوری نیاز داشته باشد، اولویت با ارزیابی اورژانسی یا بیمارستانی است. پس از پایدارشدن شرایط، سطح مراقبت بعدی را می‌توان دوباره بررسی کرد.
درمان مصرف محرک‌ها می‌تواند شامل مداخلات رفتاری و حمایت برای ادامه پیگیری باشد. از درمانگر بپرسید در جلسه‌های اول چه مسئله‌ای را بررسی می‌کند و چطور پیشرفت برنامه را می‌سنجد. برای آشنایی با پرسش‌های مرتبط با اقامت و برنامه درمان، می‌توانید راهنمای ترک شیشه در تهران را بخوانید.
در اولین جلسه ارزیابی چه می‌پرسند؟
بخشی از جلسه معمولاً به شرح وضعیت فعلی می‌گذرد. متخصص ممکن است درباره زمان شروع مصرف، فاصله میان دفعات، تجربه کاهش یا قطع مصرف، کیفیت خواب و نشانه‌هایی که فرد را بیشتر آزار می‌دهند سؤال کند. اطلاعاتی مانند بیماری قلبی، سابقه مراجعه به اورژانس یا درمان روان‌پزشکی هم می‌تواند در انتخاب قدم بعدی اثر بگذارد.
در پایان جلسه بپرسید تصمیم فعلی چیست و چطور پیگیری می‌شود. اگر درمان سرپایی پیشنهاد شده، درباره فاصله جلسات، امکان تماس در صورت تغییر علائم و نحوه هماهنگی با درمان‌های قبلی سؤال کنید. اگر اقامت مطرح است، بپرسید کدام نیاز باعث این پیشنهاد شده و چه زمانی ضرورت ادامه اقامت دوباره بررسی می‌شود.
اگر مصرف هم‌زمان مواد مطرح باشد
گاهی خود فرد درباره مصرف شیشه صحبت می‌کند، ولی خانواده نمی‌داند الکل، قرص خواب، متادون یا ماده دیگری هم در کار بوده است. اگر چیزی را با اطمینان می‌دانید به تیم ارزیابی بگویید و موارد نامعلوم را همان‌طور بیان کنید. تغییر یا قطع خودسرانه داروها می‌تواند وضعیت را پیچیده کند. پزشک بر اساس شرح مصرف و علائم تصمیم می‌گیرد چه نوع مراقبتی لازم است.
در تماس اول، اگر فرد نسخه یا فهرست داروها دارد، از او بخواهید آن را برای جلسه آماده کند. داروهایی که گاهی یا بدون نسخه مصرف می‌شوند هم ارزش مطرح‌کردن دارند. بهتر است پرسش درباره داروها بخشی از برنامه ارزیابی باشد تا خانواده مجبور نشود از روی حدس درباره ادامه یا قطع آن‌ها تصمیم بگیرد.
قبل از انتخاب کمپ ترک اعتیاد چه سؤال‌هایی بپرسیم؟ | کمپ ترک اعتیاد
بهتر است پیش از پرداخت یا مراجعه، نوع مجوز و اعتبار آن، مسئول ارزیابی، حدود خدمات و شیوه رسیدگی به وضعیت اضطراری را بررسی کنید. برای مجوز، نام مرکز، مرجع صادرکننده و نشانی ثبت‌شده را بگیرید و اعتبار آن را از مرجع مربوط بپرسید. برای خدمات هم بپرسید کدام کار در همان محل انجام می‌شود و برای چه شرایطی فرد به مرکز درمانی دیگری ارجاع داده می‌شود.
برای تماس و ملاقات، از مرکز بخواهید مقررات را به‌روشنی توضیح دهد. خانواده لازم است بداند گزارش وضعیت با چه کسی در میان گذاشته می‌شود و خود فرد چگونه در تصمیم‌های مرتبط با برنامه‌اش مشارکت دارد. پرسش درباره رسیدگی به شکایت، حفظ اطلاعات سلامت و امکان بازدید از فضای اقامت نیز بخشی از همین بررسی است.
ایمنی و امکانات را چگونه بسنجیم؟
اگر بازدید ممکن است، درباره مسیر خروج، روش اطلاع‌رسانی در وضعیت اضطراری و مسئول شیفت پرس‌وجو کنید. در فضای خواب می‌توانید به تهویه، نظافت، فاصله میان تخت‌ها و دسترسی به سرویس‌ها توجه کنید. فردی که محدودیت حرکتی دارد بهتر است پیش از مراجعه بپرسد مسیر ورودی، محل خواب و سرویس بهداشتی برایش قابل استفاده است یا چه گزینه‌ای در دسترس دارد.
امکاناتی مانند فضای باز و بازی گروهی می‌توانند بخشی از برنامه روزانه باشند. از مرکز بپرسید چه امکاناتی همین حالا قابل استفاده است، استفاده از آن‌ها چه شرایطی دارد و در چه ساعتی انجام می‌شود. اگر سلامت فرد به محدودیت فعالیت نیاز دارد، درباره برنامه مناسب با تیم درمان صحبت کنید.
چیدمان سالن اقامت با تخت‌های چوبی دوطبقه.
هزینه و طول اقامت را چگونه مقایسه کنیم؟
از پذیرش بخواهید توضیح دهد مبلغ اعلام‌شده چه بخش‌هایی را پوشش می‌دهد. هزینه اقامت، ارزیابی، جلسات، دارو یا خدمات خارج از مرکز ممکن است جداگانه محاسبه شود. درباره تمدید اقامت، تسویه در صورت تغییر برنامه و امکان دریافت خلاصه هزینه‌ها هم سؤال کنید. مقایسه زمانی روشن‌تر است که دو پیشنهاد، خدمات یکسانی را پوشش دهند.
بهتر است مدت پیشنهادی اقامت در کنار هدف درمان بررسی شود. بپرسید چه زمانی وضعیت دوباره سنجیده می‌شود و چه کسی درباره تغییر برنامه نظر می‌دهد. اگر نگرانی خانواده درباره مرخصی کار یا مراقبت از فرزند است، آن را در تماس مطرح کنید تا امکان اجرای مسیر پیشنهادی از ابتدا روشن باشد.
یک روش ساده برای مقایسه دو مرکز
در هر تماس یک موقعیت مشابه را مطرح کنید. مثلاً بگویید فرد بیماری زمینه‌ای دارد و بعد از ارزیابی اولیه ممکن است درباره اقامت تصمیم بگیرد. بپرسید ارزیابی کجا انجام می‌شود، چه اطلاعاتی لازم است، نتیجه را چه کسی توضیح می‌دهد و در صورت تغییر ناگهانی وضعیت، روند ارجاع چگونه است. پاسخ‌ها را جداگانه یادداشت کنید تا مقایسه بر پایه همان شرایط انجام شود.
اگر درباره خدمات و هزینه‌ها پاسخ کلی شنیدید، یک سؤال مشخص بپرسید. برای مثال، وقتی می‌شنوید «مراقبت در طول شب»، بپرسید چه کسی در محل حضور دارد و در صورت نیاز چطور به پزشک دسترسی پیدا می‌شود. درباره خدماتی که برای شخص شما ضروری است، از مرکز بخواهید جزئیات را روشن کند.
هماهنگی پذیرش در کمپ ترک اعتیاد راهی به سوی نور
طبق اطلاعات وب‌سایت کمپ ترک اعتیاد راهی به سوی نور، دفتر هماهنگی در سراج تهران و محل اقامت در خرمدشت شهرستان پردیس است. هنگام تماس بگویید برای ارزیابی، ملاقات یا بازدید می‌روید تا نشانی دقیق محل را بگیرید. این هماهنگی برای خانواده‌هایی که از تهرانپارس، جاجرود، بومهن یا رودهن می‌آیند، از رفت‌وآمد اضافه جلوگیری می‌کند.
در تماس اول توضیح دهید برای خودتان پیگیری می‌کنید یا برای یکی از اعضای خانواده. تغییرهای اخیر، نتیجه ارزیابی قبلی و بیماری‌های زمینه‌ای را در چند جمله بگویید. بعد بپرسید جلسه اول تلفنی است یا حضوری و آیا می‌توانید همراه داشته باشید.
محوطه ورزشی با استخر و آلاچیق کنار آن.
پیش از بازدید چه چیزهایی را بپرسیم؟
ساعت بازدید و بخش‌های قابل مشاهده را پیشاپیش هماهنگ کنید. از پذیرش درباره وضعیت فعلی استخر، فضای ورزش و حیاط بپرسید تا بدانید کدام بخش‌ها در زمان مراجعه قابل استفاده‌اند.
حیاط اقامتگاه با پینگ‌پنگ، فوتبال‌دستی و مبلمان چوبی.
بعد از ترخیص، خانواده چه کمکی می‌تواند بکند؟
پیش از پایان اقامت، زمان اولین جلسه پیگیری و مسئول هماهنگی آن را مشخص کنید. درباره برنامه هفته اول در خانه حرف بزنید و در صورت تمایل فرد، از او بپرسید برای ادامه جلسات چه کمکی می‌خواهد. گاهی خانواده می‌تواند با هماهنگی رفت‌وآمد یا ایجاد زمان آرام برای استراحت به اجرای برنامه کمک کند.
اگر وسوسه مصرف یا بازگشت به مصرف اتفاق افتاد، موضوع را برای بازبینی برنامه با درمانگر مطرح کنید. توضیح دهید چه تغییری در خواب، کار، روابط یا موقعیت‌های پرتنش رخ داده است. این اطلاعات می‌تواند به متخصص کمک کند زمان پیگیری، روش حمایت یا سطح مراقبت را دوباره بررسی کند. برای نشانه‌های شدید یا خطر فوری همچنان باید از خدمات اورژانسی کمک گرفت.
برای روزهای اول پس از بازگشت، یک برنامه کوتاه کافی است. با توافق فرد مشخص کنید اولین وقت پیگیری چه زمانی است، چطور به آنجا می‌رسد و اگر خواست زمان جلسه را تغییر دهد با چه کسی تماس می‌گیرد. اگر دو نفر از خانواده در برنامه نقش دارند، بهتر است هرکدام مسئولیت خودش را بداند تا همه کارها در یک روز روی دوش یک نفر نیفتد.
اگر برنامه کار یا زندگی تغییر کرد
بازگشت به کار یا تغییر شیفت ممکن است اجرای برنامه پیگیری را سخت‌تر کند. بهتر است فرد این موضوع را پیش از شروع کار با درمانگر در میان بگذارد و درباره ساعت قابل اجرا برای جلسات یا شیوه جایگزین پیگیری سؤال کند. خانواده می‌تواند به هماهنگی برنامه کمک کند و درباره جزئیاتی که فرد می‌خواهد خصوصی بمانند به توافق او احترام بگذارد.
اگر یک موقعیت مشخص، مثل گذراندن شب‌های طولانی تنها یا دیدار با جمعی خاص، با میل به مصرف همراه می‌شود، آن موقعیت را برای جلسه بعد یادداشت کنید. درمانگر می‌تواند همراه فرد درباره گزینه‌هایی که همان روز در دسترس‌اند صحبت کند. برنامه‌ای که در زندگی واقعی قابل اجرا باشد، آسان‌تر پیگیری می‌شود.
پرسش‌های متداول خانواده‌ها
آیا از روی چشم یا بی‌خوابی می‌شود مصرف شیشه را تشخیص داد؟
خیر. تغییر مردمک یا خواب می‌تواند به دلایل مختلفی رخ دهد و به‌تنهایی مصرف را تأیید نمی‌کند. اگر نشانه‌ها تکرار می‌شوند، ثبت الگو و مطرح‌کردن آن در ارزیابی حرفه‌ای می‌تواند به روشن‌شدن موضوع کمک کند.
آیا برای ترک شیشه حتماً باید در کمپ اقامت داشت؟
سطح مراقبت برای هر فرد با ارزیابی مشخص می‌شود. در بعضی شرایط پیگیری سرپایی قابل بررسی است و در شرایط دیگر اقامت یا ارزیابی بیمارستانی ممکن است مناسب‌تر باشد. سلامت جسمی، وضعیت روانی و امکان ادامه پیگیری در خانه از عوامل مؤثر در این تصمیم‌اند.
برای تماس با کمپ ترک اعتیاد راهی به سوی نور چه اطلاعاتی آماده کنیم؟
برای شروع، سن فرد، نگرانی اصلی، زمان تقریبی آخرین مصرف در صورت اطلاع، داروها و بیماری‌های مهم را آماده داشته باشید. اگر قبلاً ارزیابی یا درمانی انجام شده، نتیجه یا دلیل قطع آن را هم کوتاه بگویید. پذیرش می‌تواند بگوید برای پرسش بعدی یا هماهنگی مراجعه با چه بخشی صحبت کنید.
اگر از هزینه یا مدت درمان مطمئن نیستیم چه بپرسیم؟
ابتدا بپرسید هزینه ارزیابی چقدر است و برآورد اقامت بر چه اساسی اعلام می‌شود. بعد درباره خدمات شامل هزینه، زمان بازبینی و شرایط تغییر برنامه سؤال کنید. پاسخ این پرسش‌ها به شما کمک می‌کند پیش از هر تصمیم بدانید بابت کدام خدمت هزینه می‌پردازید.
برای هماهنگی ارزیابی از کجا شروع کنیم؟
اگر نگرانی ادامه دارد، پیش از تماس مشخص کنید چه تغییری دیده‌اید، از چه زمانی شروع شده و چه اثری بر خواب، کار یا روابط فرد گذاشته است. برای پرسیدن شرایط ارزیابی و زمان مراجعه به کمپ ترک اعتیاد راهی به سوی نور، با پذیرش از طریق ۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۷ یا ۰۲۱-۷۷۴۵۸۴۴۸ تماس بگیرید. راه‌های ارتباطی و نشانی دفتر در صفحه تماس با راهی به سوی نور آمده است.
اگر تشنج، درد قفسه سینه، دشواری تنفس یا افت هوشیاری پیش آمده، اولویت دریافت کمک فوری است. برای این وضعیت در ایران با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید و از راهنمایی اپراتور پیروی کنید.