سراب مقایسه شنژن با یالتا

چرا مقایسه دیدار سران متفقین در کنفرانس یالتا با دیدار سه جانبه سران آمریکا، چین و روسیه در شنژن دقیق نیست؟

کد خبر : 1419368

۸ دهه ازحضورسران متفقین برای تقسیم غنایم جنگ دوم بین الملل در یالتا می گذرد؛ نشست سه جانبه ای که با حضورسران۳ قدرت جهانی برگزارشد و بسیاری را برآن داشت تا این دیدار را زمینه سازنظم جهانی پسا جنگ جهانی دوم بدانند. اما دیدار سه جانبه سران سه قدرت جهانی روسیه، چین و آمریکا که برای امروز درشهرشنژن برنامه ریزی شده است شاید ازجهت دیدارسران۳ قدرت جهانی دارای مشابهت هایی به کنفرانس یالتا باشد اما نباید ازیاد برد که جهان امروز و چالش های پیش روی بشر در سال ۲۰۲۶ هیچ شباهتی به وضعیت حاکم بر جهان درسال ۱۹۴۵ که متفقین در شرف شکست نهایی آلمان نازی بودند، ندارد. 

۱ کنفرانس یالتا نه اولین دیدارسه جانبه سران متفقین بلکه دومین دیدار با حضور استالین، روزولت و چرچیل بود که پیش ازآن نیزیکباردرکنفرانس تهران با هم دیدارکرده بودند. نباید ازیاد برد که سران متفقین درآن زمان ذیل یک اتحاد نظامی همسو در برابر تهدید واحدی به نام هیتلرجنگیده بودند و زمینه های لازم برای همکاری میان آن ها وجود داشت؛ موضوعی که اصلی ترین نکته دربه نتیجه رسیدن کنفرانس یالتا وکمی بعدترکنفرانس پوتسدام (پس ازشکست قطعی آلمان) شد. 

۲غیرازاین که باید توجه داشت که نه تنها زمینه مشترکی بین هر سه کشور چین، آمریکا و روسیه وجودندارد؛ بلکه بسیار بعید است که هرسه این کشورها قادر به رسیدن به یک نتیجه مشترک بر سر مسئله تایوان، جنگ ایران و جنگ اوکراین باشند. 

۳حتی اگر فرض کنیم که این سه کشور بتوانند به رغم اختلافات عمیق موجود و روابط راهبردی چین و روسیه با ایران به تقسیم 

حوزه های نفوذ (به معنای کلاسیک) بپردازند؛ ایران کشوری نیست که منافعش بر سر میز ابرقدرت ها معامله شود. دو جنگ اخیر اثبات کرده که هیچ کشوری نمی تواند برای سرنوشت منطقه غرب آسیا بدون نظرخواهی از تهران برنامه ریزی کند.آمریکا دریک سال گذشته دو بار دربرابر ایران دست به زورآزمایی زد و درهیچ‌یک به نتیجه مطلوب خود نرسید. ناکامی واشنگتن در هر دو مقطع، نشانه‌ای از وزن راهبردی ایران درمنطقه و توان تهران برای ایستادگی دربرابرفشارقدرت های جهان است.

 

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: