تغییرات عالم در سه روز میانی ماههای هجری به اوج خود میرسد
انسان در این سه روز احساس میکند که تحت فشار روانی است، هیچ چیزی برایش قابل تحمل نیست و استرسهای بسیاری او را تحت فشار قرار میدهند که با روزه گرفتن میتواند بر این حالات فایق آید.
کد خبر :
151905
سؤالات مهمی برای همه ما درباره فلسفه برخی از عبادات مطرح است فلسفه روزه چیست؟ چرا در برخی روزها توصیه شده است؟ فلسفه اعتکاف چیست؟ چرا در نیمه ماه رجب انجام می شود؟
به گزارش «فردا»، «احمد منصور»، مجری مشهور شبکه تلویزیونی «الجزیره» با دکتر «عبد الباسط محمد سید» گفتگویی را انجام داده است که در آن محمد سید پاسخهایی به سؤالاتی درباره فلسفه روزه گرفتن در سه روز میانی ماه رجب و اعتکاف در آنها داده است که شاید برای هر شیعهای جالب باشد.
محمد سید در بیان فلسفه اعتکاف در سه روز میانی ماه مبارک رجب و روزهدار بودن معتکفان میگوید: این امر با کلیت حرکت عالم هستی ارتباط دارد.
به گفته وی تمام اجزای عالم هستی به هم مرتبط هستند و انسان نیز تحت تأثیر این تحرکات و تغییرات جاری در هستی قرار دارد. وی در ادامه خاطرنشان میکند: حرکت ماه و کامل شدن آن بر بسیاری از پدیدههای جهان تأثیر میگذارد و یکی از تغییرات مهمی که معلول حرکت ماه است، جزر و مد آب دریاها میباشد. محمد سید در ادامه میافزاید: انسان نیز به نوبه خود نه تنها تحت تأثیر این تغییرات است، بلکه در مرکز آنها قرار دارد.
به زعم این پزشک مصری به دلیل اینکه ۷۰ در صد بدن انسان از آب تشکیل شده است، حرکت ماه همانگونه که در دریاها جزر و مد ایجاد میکند باعث جذر و مدی در درون انسان میشود. در واقع تغییراتی که به صورت مداوم در جریان هستند و دائم بر اجزای عالم هستی تأثیر میگذارند، انسان را تغییر داده بر وی تأثیر بهسزایی مینهند.
طبق گفتههای محمد سید تأثیر این تغییرات بر انسان در سه روز میانی ماههای هجری (رجب، شعبان، رمضان و...) به اوج خود میرسد و برای همین است که پیامبر گرامی اسلام (ص) در روایتها مسلمانان را به گرفتن روزه در سه روز میانی ماههای هجری توصیه کرده است.
وی در ادامه تصریح میکند: انسان در این سه روز احساس میکند که تحت فشار روانی است، هیچ چیزی برایش قابل تحمل نیست و استرسهای بسیاری او را تحت فشار قرار میدهند که با روزه گرفتن میتواند بر این حالات فائق آید.
انسان روزه دار با داشتن معنویت و احساس نزدیکی به خداوند متعال -این قدرت سرشار از لطف- احساس میکند که بر تکیهگاهی قدرتمند متکی است و این امر برای وی اطمینان روحی ایجاد میکند و از فشارها و استرسهای نفسانی وی در این چند روز میکاهد.
اعتکاف سنت حسنهای است که شیعیان در سرتاسر جهان در سه روز میانی ماه مبارک رجب با حضور در مسجد - معمولا مسجد جامع شهر- آن را احیا میکنند.
معمولا مردم بسیاری در این مراسم که یکی از سنن پیامبر بوده است شرکت میکنند و اکثر شرکتکنندگان در آن به این نکته اذعان دارند که اعتکاف و روزه دار بودن در این سه روز مبارک به آنها احساس جدیدی میدهد و آنها پس از این سه روز با احساس جدیدی، دوباره به جهان زندگی باز میگردند.
به گزارش سرویس بینالمللی «فردا»، پایگاه اطلاع رسانی (alsader. org) درباره یک مراسم اعتکاف در یک منطقه حاشیهای شهر بغداد گزارشی را منتشر کرد. در این گزارش جزئیات اعتکافی که به دعوت «مقتدی صدر» و با همت دفتر ایشان در شهر «صدر» در حاشیه شهر بغداد برگزار شده بود، نقل شده است.
در این گزارش آمده است: معتکفان در حالی به احیای این سنت اسلامی پرداختند که برق مسجد فقط بخشی از روز وصل و در دیگر اوقات شبانه روز قطع است. روزه داران عراقی با قصد اعتکاف سه شبانه روز را در این مسجد بزرگ ماندند و گرمای شدید را با زبان روزه تحمل کردند تا از این ماه پر برکت فیض ببرند.
گزارش جزئیات اعتکاف شامل گفتگویی با جوانان روزه دار حاضر در مسجد بود که در این گفتگو «حاج هادی» به عنوان یکی از جوانان معتکف درباره فضیلت اعتکاف میگوید: اعتکاف یکی از شعائر بزرگ الهی است و هر فردی که قصد تکامل و نزدیکی به خدا را دارا باشد در آن شرکت و از برکات آن بهره میبرد. اعتکاف بار گناهان را از دوش انسان بر میدارد و دید انسان نست به جهان را تغییر میدهد.
«حسن» جوان دیگری است که به مسجد بزرگ شهر صدر آمده تا در اعتکاف ماه مبارک رجب شرکت کند. وی تاکید کرد: عبادت در ماه مبارک رجب لذت خاصی دارد و در واقع عبادت در سه روز میانی این ماه مبارک اوج لذت و فیض الهی را به انسان میچشاند.
وی در ادامه میگوید: با وجود تمام شرایط سخت و کمبود امکاناتی که وجود دارد ما از ماهها پیش در انتظار فرا رسیدن این ماه مبارک بودیم.
نکته جالبی که در این گزارش توسط تمامی حاضران مورد تأکید قرار گرفته بود احساسی است که معتکفان پس از خروج از مراسم اعتکاف، دارند. به گفته حاج هادی، حسن و دیگرانی که در این اعتکاف طاقتفرسا شرکت داشتند نوعی احساس راحتی، سبکی و کنار گذاشتن باری که انگار ماهها آن را بر دوش داشتهاند پس از خروج از مسجد به فرد معتکف دست میدهد.