مصوبات مجلس سیاهه نیست/ وزارتخانهها آویزان بودند
سلیقه من این نیست که وزارتخانه ها را بی جهت بی وزیر کنیم و بی سرپرست بگذاریم و حالت گیجی به وجود بیاوریم، اما انگار سلیقه دولت این است./ گاهی اوقات وقتی می گوییم کارآمدی ضعیف است می گویند وزیران صبح تا شب کار می کنند، راست می گویند ما هم می بینیم سفرهای زیادی دارند اما مهم این است مدیران استراتژیک برنامه ریزی درستی برای رسیدن به هدف داشته باشند.
دولت و وزیران وزارتخانه ها را به هر دلیل که مد نظرش بود عزل کرد و سرپرست گذاشت و حتی برخی از وزارتخانه ها سرپرست نداشت و با تفسیر شورای نگهبان مجبور شدند سرپرست بگذارند، این یک حالت آویزان برای وزارتخانه ها بود. ما مسئولیت داریم نگذاریم چنین شود حال اگر دولت این چنین می کند از نظر من کار خوبی نمی کند. * فکر می کنم مجلس نباید رفتار لج بازانه داشته باشد، البته ندارد با اینکه از نوع رفتار دولت دلگیر بود اما رفتار و عکس العملی نداشت به نظر می رسد این رفتار عقلایی است یک رفتار ملی است و انتظار هم از مجلس همین است. * سلیقه من این نیست که وزارتخانه ها را بی جهت بی وزیر کنیم و بی سرپرست بگذاریم و حالت گیجی به وجود بیاوریم، اما انگار سلیقه دولت این است. این جزو وظایف دولت است و نمی توانیم چیزی بگوییم. * مقداری برخی آقایان در اجرای قانون توجه کافی ندارند یا رفتار بی محابا داشته اند و این اثرات نامطلوبی در ایجاد عدالت در کشور گذاشته است. عدالت بدون قانون بی مفهوم است و یک واژه پوچ است هر مسلکی را ما از نظر تعریف عدالت بپذیریم، یکی از مولفه هایش اجرای قانون است. * گاهی اوقات وقتی می گوییم کارآمدی ضعیف است می گویند وزیران صبح تا شب کار می کنند، راست می گویند ما هم می بینیم سفرهای زیادی دارند اما مهم این است مدیران استراتژیک برنامه ریزی درستی برای رسیدن به هدف داشته باشند. * کشوری که این قدر غنا دارد باید از منابعش درست استفاده کند از قدیم الایام گفته اند "کاسبی که از جیبش بخورد آینده ای ندارد" باید تولید ثروت کرد، لذا این مسئله مهمی است هم دولت باید خیلی توجه کند هم مجلس باید از منابع درست استفاده کند و آن را تبدیل به یک نوع افزایش ثروت کند و گرنه این منابع نفت و گاز تمام شدنی است. *وقتی قانون برنامه نوشته می شود یا قانون بودجه، انتظار این است که به آن برسیم آنچه تصویب می کنیم سیاهه نیست، مقصود این است که به برنامه عمل شود. * اگر به تاریخ صد ساله اخیر توجه کنیم خیلی از انحرافات که به وجود آمد از یکسری بی توجهی های خرد شروع شد. در نهضت مشروطه ابتدا اینقدر اختلاف نبود علمای نجف، تهران و برخی ملی گرایان مانند هم فکر می کردند که سلطنت مشروطه شود و عدالتخانه به وجود آید و مجلس وجود داشته باشد. تا اینجاها مشکلی وجود نداشت مجالس اول تا سوم مشکلی نداشتند از زمان مجلس چهارم شرایط عوض شد. بنابراین انحراف از اصول به مرور زمان پیش می آید. * در زمان ملی شدن صنعت نفت هم دچار این پدیده های انحرافی شدیم. یک نوع رفتارهای افراطی و بی منطق و گذشته از آن چیزهایی که باعث هدر رفت توان ملی ما می شود را شاهد بودیم. پس از انقلاب جنس دیگری از این جریانات را داشتیم، گیر آنجاست که برخی افرادی که صلاحیت اظهارنظر در حوزه اسلام شناسی نداشتند، راجع به مسائل اسلامی اظهار نظر می کردند تصور می کردند چون مسلمان هستند صاحب نظر در مسائل اسلامی اند. * ملی گرایی به معنای اینکه ما فقط به این موضوع توجه کنیم و به منافع مسلمانان بی توجه باشیم حتما اشکال دارد و با مبنای انقلاب اسلامی سازگار نیست. البته این یک فایده هم دارد جامعه را آبدیده می کند هر سیاستمداری یا هر کسی راجع به اسلام حرف می زند معلوم نیست حرف پخته ای باشد و رفته رفته جامعه به این درک می رسد. * محدود کردن رسانه ها کار غلطی است . فضای آزاد فکری وجود دارد، شما می توانید چیزی را بزرگ یا کوچک کنید اما باید سئوال کنید این حرف به درد دنیا می خورد یا آخرت ؟ رسانه ها قدرتی در کشور هستند، خوب کار می کنند انصافا زحمت می کشید، اما خودتان باید صاحب رای باشید، اگر بنده حرف ناقصی زدم بگویید چرا این حرف ناقص را می زنید؟ دیگران باید راجع به این حرف ناقص صحبت کنند تا سیاستمدار بداند کم گفتن و خوب گفتن درست است، نه زیاده گویی و حرف های بی معنی زدن. یک سیاستمدار باید متین حرف بزند یا بداند اگر حرف بی حساب بزند مورد نقد جدی قرار می گیرد.