«ساعت شني فضايي» در ساعت آخر!
ماسههاي زمان براي ستاره مركزي سحابي سيارهيي شبيه ساعت شني در حال پايان گرفتن هستند.
ايسنا: با پايان يافتن سوخت هستهاي سحابي MyCn18 يا سحابي «ساعت شني»، اين مرحله پاياني كوتاه و جالب در حالي اتفاق ميافتد كه لايههاي خارجي آن به بيرون پرتاب ميشوند. اين سحابي كه در فاصله 8000 سال نوري از زمين در صورتفلكي مگس جنوبي قرار دارد، هسته ستاره خورشيد مانند آن در فرآيند تبديل به يك سياره كوتوله سفيد محو و سرد قرار گرفته است. ستارهشناسان با استفاده از تلسكوپ هابل موفق به ثبت مجموعه تصاويري از سحابيهاي سيارهيي از جمله اين سحابي در اواسط دهه 1990 شدند. حلقههاي نازك گاز رنگي درخشان كه در گاز نيتروژن به رنگ قرمز، هيدروژن به رنگ سبز و اكسيژن به رنگ آبي در آمده به نمايش ديواره نازك اين ساعت شني پرداخته است. وضوح دقيق تصوير هابل به نمايش جزئيات خارقالعادهاي از فرآيند بيرونراني اين سحابي پرداخته است. دانشمندان با اين تصاوير دقيق در جستوجوي كشف اسرار اشكال برجسته و تقارنهاي پيچيده سحابيهاي سيارهيي هستند. ستارهشناسان اين سحابي را يك سحابي سيارهيي محو توصيف كردهاند اما پيشرفت فناوري به راگوندرا ساهي و جان تراوگر از آزمايشگاه پيرانش جت (JPL) اجازه داده تا اين تصوير جالب را با استفاده از تلسكوپ هابل در سال 1996 ثبت كنند. تصور ميشود كه شكل ساعت شني مانند سحابي MyCn18 كه از گسترش يك باد سريع ستارهاي در يك ابر با روند گستردگي آرام به وجود آمده در منطقه استواي خود، نسبت به قطبها از تراكم بيشتري برخوردار است.