آن مرد شمارهٔ هفت، آنکه مراد بود و مرید داشت خیلی!
چشمهایش آبی بود، ولی تیم مورد علاقهاش قرمز بود! متولد کوچه غریبان تهران بود و شروع فوتبالش در تیم کیان بود و لقبش میان هواداران سلطان بود و در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین کاپیتانِ تیم ملی ایران بود و از اوضاع فعلی پیشکسوتان نالان بود! در دوران کودکی بسیار شیطان بود، و از درس و مدرسه گریزان بود، به طوری که مادر خدابیامرزش میگفت: «تمام بچههایم یک طرف، علی یک طرف! او از همه شیطانتر بود، تا جایی که برادر و خواهرهایش در۱۸ ماهگی شروع به راه رفتن کردند و علی در۱۴ ماهگی!»
مطلب پیش روی شما بیست و چهارمین مطلب ستون ویژه " تذکرة الرجال " سایت فردا است. "رفیق بی کلک" و "پ.خالتور" نویسندگان این بخش هستند که در نظر دارند با نگاهی متفاوت و طنزگونه به بررسی احوالات چهره های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و .. بپردازند. در این مطلب این دو عزیز به سراغ علی پروین، سلطان فوتبال کشورمان رفته اند.
آن اسطورهٔ فوتبال ایران، آن بازیکن سابق تیم پیکان، آن مرد شمارهٔ هفت پرسپولیس و تیم ملی، آنکه مراد بود و مرید داشت خیلی! آن دارای دعوتنامه از تیم «کریستال پالاس» انگلیس، آن سرمربی پیشین تیم پرسپولیس، آن حامی شیخ الرییس در انتخابات، آن صاحب مِلک و ویلا و باغات! آن چشم سبزِ کوتاه قدِ زیبا بینی! آن عاشق کفشِ کتانیِ چینی! آن مشاور فنی تیم فوتبال شاهین، آن مدیر فنی پیشین تیم استیل آذین، آن صاحب نمایشگاه اتوسورتمه در هفت تیر، آن سرمایه گذار در مانتوسرا و موسسهٔ کژال تصویر، آنکه به موفقیت پسرش محمد بود خوشبین، شیخنا سلطان علی خان پروین، معروف به علی زاغی! چشمهایش آبی بود، ولی تیم مورد علاقهاش قرمز بود! متولد کوچه غریبان تهران بود و شروع فوتبالش در تیم کیان بود و لقبش میان هواداران سلطان بود و در جام جهانی ۱۹۷۸ آرژانتین کاپیتانِ تیم ملی ایران بود و از اوضاع فعلی پیشکسوتان نالان بود! در دوران کودکی بسیار شیطان بود، و از درس و مدرسه گریزان بود، به طوری که مادر خدابیامرزش میگفت: «تمام بچههایم یک طرف، علی یک طرف! او از همه شیطانتر بود، تا جایی که برادر و خواهرهایش در۱۸ ماهگی شروع به راه رفتن کردند و علی در۱۴ ماهگی!» شیخنا در تولید و بهرهوری اقتصادی یدی طولانی داشت، از همین روی بود که پولش از توپ بالا میرفت و مرد بسیار ثروتمند و دارایی بود و جالب اینکه آخرین بازی رسمیاش در میادین فوتبال، بازی پرسپولیس و دارایی بود! همچنین نقل است از آنجا که تخصص عجیبی در حفظ پول داشت، هنگامی که با تیم ملی به مسافرت خارجه میرفت، دیگر بازیکنان پولهایشان را به او میسپردند تا نگه دارد و او هم پولها را داخل متکایش میگذاشت و میخوابید! نقل است که شیخنا از میان غذاها دلبستگی خاصی به کلّه پاچه - جانم به فداهه! - داشت، به طوری که سالها پیش از این گفته بود که خرج کلّه پاچهٔ صبحانهٔ خانوادهٔ پر جمعیتش روزی صد هزار تومان است! او دربارهٔ زنان نظرات جالبی داشت. از طرفی بدترین اتفاق زندگیاش را مرگ مادرش میدانست و از سویی دیگر میگفت: «برای ورزش کشور زشت است که یک زن وزیر آن شود!» نقل است که طالب خرید سهام باشگاه پرسپولیس بود، اما وقتی از قیمت ۴۵ میلیاردی آن باخبر شد گفت: «حکایت این قیمت گذاری مانند ماجرای اون یاروست! که مادرش را گذاشت روی کولش و برد بازار گفت میفروشم؛ گفتند: چند؟! گفت: قیمتی که هیچکس نتواند بخرد!» نقل است که علاقهٔ قلبی خاصی به ماشین و ماشین سواری داشت، از همین روی مغازه فروش و نقل و انتقال ماشین داشت. گویند روزی با مریدی چند، سوار بر ماشین گران قیمتش بود و گازش را گرفته بود! پس مریدان که از شدت ترس زهره ترک شده بودند، لب به اعتراض گشودند که: «یا سلطان، کمی آهستهتر بران!» پس شیخنا پروین با خونسردی تمام پاسخ داد: «خوب اگر خیلی میترسید، مانند من چشمانتان را ببندید!» پس مریدان چنین کردند و به آرامش خاطری تمام رسیدند! از شیخنا جملات قصار بسیاری نقل است که هر یک شهرتی فراگیر یافتهاند، از آن جمله میتوان به موارد زیر اشاره کرد: «اگر آقای دایی ۱۰ تا روپایی بزند، من فوتبال را برای همیشه کنار میگذارم!» خطاب به علی دایی در بحرانهای مربوط به لیگ سوم پرسپولیس. «تو چی میگی سیاه سوخته؟!» خطاب به سامبو جوچی در رختکن پرسپولیس، که موجب متواری شدن این بازیکن آفریقایی شد! «مدیرفنی یعنی کشک!» اظهارنظری تاریخی در پاسخ به کسانی که میخواستند آرام آرام او را از کادرفنی پرسپولیس کنار بگذارند! «خودم برای پرسپولیس ورزشگاه ۵۰۰ هزار نفری میسازم» ادعایی عجیب برای برای بازگشت به پرسپولیس! «این پسره عالیه، از منم بهتره نالوطی!» دراشاره به بازیهای درخشان علی کریمی! «فعلا ۷۰ درصد آمادهایم، تا شب بازی هم ۴۰ درصد دیگر آماده میشویم!» در اشاره به آمادگی ۱۱۰ درصدی پرسپولیس! «دایی اصل جنسه!» در اشاره به حضور علی دایی روی نیمکت پرسپولیس! «ناصر رو عوض کردیم، چون قیافهاش واسه بچهها تکراری شده بود!» دلیلی مرید پسند! در اخراج ناصر ابراهیمی از پرسپولیس! نقل است که علی پروین را مربی نیمه میخواندند، از آن روی که بین دو نیمه با لحن خاص خودش و با ادبیات… آن گونه با بازیکنان سخن میگفت، که آنها را به بازیکنانی در حد لالیگا تبدیل میکرد! بزرگ مردی که او بود! رفیقِ بیکلک