استراتژی تهدید برای حفظ امنیت اسرائیل
بي شك هشياري مسئولين ايراني و همچنين پيگيري سياست هاي معقول براي برسميت شناختن فلسطين در عرصه جهاني و كمك به اين مسئله و همچنين پرهيز از تندروي هايي كه موجب مظلوم نمايي اسرائيلي ها شود، از جمله اقداماتي است كه دستگاه ديپلماسي بايد در ماه پيش رو در پيش بگيرد. غفلت از اين موضوع مهم مانند تاخير در برسميت شناختن انقلابيون ليبي و يا بي برنامگي در امور مصر نيست و مي تواند ضربه هاي جبران ناپذير بدنبال داشته باشد.
روز چهارشنبه نیکولا سارکوزی، رئیس جمهوری فرانسه، طي سخناني بي سابقه و همچنين خارج از عرف ديپلماتيك، مدعي شد «بلند پروازی های اتمی و موشکی ایران» میتواند به حمله پیشگیرانه علیه این کشور منجر شود. سارکوزی گفت: « بلندپروازی های نظامی، اتمی و موشک های بالستیک ایران خطری فزاینده است که می تواند حمله پیشگیرانه به تاسیسات ایران و بروز بحران بزرگی را در پی داشته باشد. فرانسه می خواهد به هر قیمتی که شده از این امر جلوگیری کند.» به گزارش سرويس بين الملل فردا ، سخنان نيكلاي ساركوزي خارج از اينكه داراي پيامدهاي ديپلماتيك براي كشور متبوعش دارد، حاوي پيامي است براي مسئولين ايراني. پيامي كه در آن نيابت عمل ساركوزي در آن به خوبي مشهود است. برنامه اتمي ايران که در تمام دوران فعاليتش صلح آميز بوده و همواره تحت نظر آژانس بين المللي اتمي به كار خود ادامه داده است. البته نبايد دراين راه منكر برخي اشكالات و سوالات مقامات آژانس در مورد اين برنامه ها شد كه البته آن هم در اكثر مواقع با اعتماد سازي و شفافيت پاسخ داده شده است. به موازات اين رفتار ايران، همواره برنامه هاي تهديد آميز غرب نيز وجود داشته كه دامنه آن پرسش هاي رسمي تا تحريم و تهديدات نظامي را در بر مي گرفته است. در اين ميان هيچ بازيگري مانند اسرائيل ايران را تهديد به حذف مراكز اتمي ايران و حمله مستقيم به تاسيسات اتمي نكرده بود. سياستمداران اين سامان بارها و بارها اعلام كرده اند كه اگر ايران به تسليحات اتمي دست يابد تاسيسات اتمي بوشهر را مورد حمله قرار مي دهد. براي مثال بنيامين نتانياهو در ژانویه سال 2010 میلادی به دلیل ناکارامدی تحریم های اعمال شده علیه ایران و ادامه فرایند غنی سازی اورانیوم از حمله به اين تاسيسات خبر داد. نكته اي كه دراين ميان قابل توجه است آن مي باشد كه در ميان تيم امنيتي اسرائيل افرادي بوده اند كه مخالف اقدامات نظامي عليه ايران بوده و معتقدند اين اقدامات زمينه را براي نا امني گسترده در منطقه ايجاد مي نمايد. حال آنكه چرا در اين مقطع زماني بار ديگر بحث حمله به تاسيسات اتمي ايران مطرح مي شود، سوالي است كه بايد فراتر از صحبت هاي ساركوزي مورد تحليل قرار داد. در مطلبي كه هفته گذشته در اين سايت تحت عنوان : «اسرائيل و راه فرار از بحران» منتشر شد، گفته شد که با توجه به نزديكي ماه سپتامبر و بحث مطرح شدن طرح به رسميت شناختن كشور مستقل فلسطيني در مرزهاي 1968، بحران اقتصادي بي سابقه و همچنين بحران مرزي با لبنان بر سر منابع عظيم انرژي، اسرائيل مي كوشد تا از طرق مختلف مانند درگيري هاي كور مرزي و همچنين طرح حمله به ايران به بهانه گسترش تسليحات كشتار جمعي، ضمن انحراف اذهان و افكار عمومي جهان، راهي را براي خروج از بحران بيابد. بواقع طرح برسميت شناخته شدن فلسطين در مرزهاي 1968 تا حدي جدي و تهديد آميز است كه اسرائيل حاضر است براي مقابله با آن، كشور ديگري را مورد حمله قرار دهد. اينك ملاحظه سخنان غير متعهدانه ساركوزي تحليل بهتري از مناسبات منطقه بدست مي دهد. همگان مطلعند كه تا كنون هيچ بازيگري جز اسرائيل ايران را به حمله نظامي تهديد نكرده است. ساركوزي نيز در سخنان خود نامي از كشور حمله كننده نبرده است. اما بي شک اولين گزينه اي كه به ذهن متبادر مي شود اسرائيل است. لذا بي آنكه اسير تحليل هاي توطئه محور شويم مي توان گفت كه سخنان ساركوزي در راستاي آماده سازي فضاي افكار عمومي براي انحراف از مسئله فلسطين و برسميت شناخته شدن ان در سازمان ملل است. به هر حال روابط استراتژيك اسرائيل و فرانسه اين قدر هست كه ساركوزي به نيابت از اسرائيل بخواهد وارد عمل شود و ايران را تهديد به حمله نظامي بكند. بي شك هشياري مسئولين ايراني و همچنين پيگيري سياست هاي معقول براي برسميت شناختن فلسطين در عرصه جهاني و كمك به اين مسئله و همچنين پرهيز از تندروي هايي كه موجب مظلوم نمايي اسرائيلي ها شود، از جمله اقداماتي است كه دستگاه ديپلماسي بايد در ماه پيش رو در پيش بگيرد. غفلت از اين موضوع مهم مانند تاخير در برسميت شناختن انقلابيون ليبي و يا بي برنامگي در امور مصر نيست و مي تواند ضربه هاي جبران ناپذير بدنبال داشته باشد.