جمهوری اسلامی/انعطاف تركيه و پيامدهای معكوس
سال گذشته پس از افشاي متن گزارش سازمان ملل درخصوص حمله نظامي ارتش صهيونيستي به كشتي آزادي كه منجر به شهادت 9 تن از اتباع تركيه شد، آنكارا كليه روابط نظامي خود با رژيم صهيونيستي را به حال تعليق درآورد و سطح مناسبات سياسي خود را تقليل داد و اعلام كرد كه سفير رژيم صهيونيستي را اخراج نموده است. گزارش سازمان ملل درباره عملكرد رژيم صهيونيستي در اين زمينه براي دولتمردان تركيه درس بزرگي در بر دارد. حمله صهيونيستها به كشتي آزادي در سال گذشته رخ داد و تركيه همواره خواستار عذرخواهي رسمي سران رژيم صهيونيستي بود اما رژيم تل آويو هنوز هم از هرگونه عذرخواهي رسمي پرهيز ميكند. گزارش سازمان ملل، بر آتش خشم تركيه افزوده است. چرا كه حمله ارتش صهيونيستي به كشتي آزادي را حق تل آويو دانسته ولي در جملات محدودي تلويحاً پذيرفته است كه در اين حمله، اسرائيل از خشونت در حد غيرضروري استفاده كرده و در عين حال، حتي محاصره نظامي غزه را نيز از حقوق اين رژيم معرفي كرده است! اين بدان معني است كه گزارش سازمان ملل از اساس قضيه، جانب صهيونيستها را گرفته و بنيان حركتها براي كمك رساني به مردم مظلوم غزه را به زير سئوال برده است. اين واكنش تركيه نشان ميدهد كه دولت آنكارا از محتواي گزارش سازمان ملل غافلگير شده و از اينكه جهت گيريها به سود صهيونيستها و به زيان آنكارا بوده، به شدت خشمگين است. با توجه به اينكه سفير رژيم صهيونيستي مدتها پيش به تل آويو بازگشته و عملاً در آنكارا حضور ندارد، اين تصميم آنكارا صرفاً به منزله اقدامي در جهت نشان دادن "ابتكار عمل" محسوب ميشود و با اين هدف صورت گرفته كه ثابت كند آنكارا در اين مقوله تصميم گيرنده است. با وجود اين، محتواي گزارش سازمان ملل يكبار ديگر نقش دستهاي پشت پرده در تنظيم گزارشها و مشخصاً دستكاري در متن گزارشهاي منتسب به سازمان ملل را به رخ ميكشد. اين پديده به دولتمردان تركيه گوشزد ميكند كه عليرغم نرمش و انعطاف در قبال غرب، رفتار آنها با تركيه، چندان تناسبي با انعطاف پذيري آنكارا ندارد. اين نكته از آن جهت اهميت دارد كه آنكارا اخيراً مراتب آمادگي كامل خود را با استقرار سپر دفاع ضد موشكي ناتو در خاك اين كشور اعلام كرده و تصور ميكرد چنين انعطافي ميتواند اوضاع را به نفع تركيه تغيير دهد. در واقع هدف اصلي سيستم راداري ناتو در تركيه، انجام عمليات جاسوسي و كنترل ناوبري هوائي ايران است كه تصور نميرفت تركيه با چنين طرحي موافقت كند و عملاً مرزهاي خود با ايران را به يك مرز متخاصم تبديل نمايد ولي آنكارا تصور ميكرد با اين خوش خدمتي ميتواند اهداف خود را تأمين كند ولي انتشار اين گزارش ثابت كرد همه محاسبات و انتظارات آنكارا در منطقه به كلي برباد رفته است. به نظر ميرسد تركيه فراموش كرده با دولتهائي مواجه است كه واقعيتها را به راحتي انكار ميكنند و حتي وارونه جلوه ميدهند. البته از دولتمردان اسلام گراي تركيه كه بارها طعم تلخ توطئههاي آمريكا و متحدانش را چشيدهاند و دولت آنها و اسلاف آنها از جمله "نجم الدين اربكان" با اشاره همين قدرتهاي شيطاني دچار بحران و حادثه شده، كاملاً بعيد بود كه از غرب انتظار ديگري داشته باشند و مهمتر آنكه به آنها اعتماد كنند و با آنها همراهي نمايند. چگونه ممكن است دولتمردان تركيه با در اختيار داشتن اطلاعات مربوط به كودتاي "ارگنه كن" و به ويژه آگاهي از ارتباطات خارجي عوامل كودتا، باز هم به غرب اعتماد كنند و براي خوش خدمتي به ناتو چراغ سبز نشان دهند؟ واقعيت اينست كه غرب و به ويژه آمريكا اكنون مدتهاست كه در برخورد با تركيه، شمشير را از رو بسته و نه تنها اتحاديه اروپا، درخواستهاي مستمر آنكارا براي ورود به اين اتحاديه را هميشه رد كرده بلكه با نبش قبر تاريخ، اميدوار است كه با تمركز برروي جنگ عثمانيها در قرن گذشته عليه ارامنه و معرفي آن به عنوان نسل كشي، از آبهاي گل آلود منطقه ماهي بگيرد. آنكارا چگونه ممكن است فراموش كند كه توافق تاريخي با ارمنستان را، اشارات آمريكا به شكست كشانيد؟ با علم به اين موارد آشكار كه درك آن حتي به هوش سياسي چنداني هم احتياج ندارد، سرمايهگذاري آنكارا در طرحهاي مداخله جويانه غرب در منطقه جاي سئوال دارد. به راستي آنكارا در بحران اخير سوريه و در تلاش براي دامن زدن به ناامني و بيثباتي در اين كشور چه منافعي را جستجو ميكند كه با دربارهاي ارتجاع عرب و با واشنگتن و تل آويو همصدا شده است؟ دولتمردان تركيه براي چرخش سياسي در قبال فجايع بحرين چه توجيهي دارند كه يك روز آنرا "كربلاي تاريخ معاصر" ميخوانند و سپس براي تحكيم رژيم فاسد و خون آشام آل خليفه با دژخيمان و اشغالگران سعودي نرد عشق ميبازند؟ تركيه و اسلام گرايانش هرگز تصور نكنند كه انعطاف در برابر غرب، فرصتي براي كسب امتيازات بيشتر را براي آنها فراهم خواهد كرد بلكه برعكس، آنها را دچار تناقضي شكننده ميكند كه راهكار خروج از چنين بن بستي هم براي آنها مجهول و پرابهام خواهد بود. انتشار گزارش دستكاري شده و منتسب به سازمان ملل عليه تركيه و به نفع صهيونيستها، دقيقاً از همين زاويه است كه معني و مفهوم واقعي خود را پيدا ميكند و در واقع ابزاري براي تحت فشار قرار دادن تركيه و چانهزني به نفع اشغالگران و ناتو به منظور كسب امتيازات بيشتر از تركيه ارزيابي ميشود. اما ايكاش دولتمردان تركيه استعدادها خود را براي درك واقعيتها و پرهيز از اشتباهات بيشتر، به كار بگيرند و از انعطاف در برابر طرحهاي ناتو و غرب منصرف شوند.