جنگ فرهنگی وجود دارد یا ندارد؟
دوشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۹ بود که رییس جمهور در جمع استانداران تصریح میکند: «ما باید با ایجاد نمایشگاههای مختلف فرهنگ ایرانی را ترویج دهیم تا بتوانیم با تهاجم فرهنگی غرب مقابله کنیم.» و در ادامه سخنان خود میگوید: «امروز نوک پیکان هجوم فرهنگی غرب به سوی مدیران و نخبگان است»
«شعارهاى دولت نهم و دهم شعارهائى بود و هست که این شعارها براى مردم مؤمن ما جاذبه دارد؛ مثلاً عدالتخواهى، یا استکبارستیزى، یا سادهزیستى و مقابلهى با منش اشرافیگرى، یا مقابلهى با ویژهخوارى و سوء استفادهى از ارتباطات در مسائل اقتصادى و غیر اقتصادى، یا خدمترسانى صادقانه. و من عرض بکنم، شما هم این را میدانید؛ علت اقبال مردم به دولت و به رئیس جمهور - چه در سال ۸۴، چه در سال ۸۸ - این شعارها بود. یادداشت وارده: محمدجواد اخوان، چهارشنبه ۱۶ شهریور ۱۳۹۰ رسانهها صحبتهایی را به نقل از رئیس جمهور در خصوص «جنگ فرهنگی و لزوم نظامی ننمودن فرهنگ» نقل نمودند که البته واکنشهای متعددی را در بر داشت. رییس جمهور با اشاره به موضوع جنگ فرهنگی، گفته بود: «بنده به این موضوع اعتقاد ندارم، زیرا جنگ فرهنگ با بیفرهنگی و تعالی با سکوت است. جنگ و درگیری در دو نظام فکری و ارزشی که در راستای کمال انسان باشند، معنا و مفهومی ندارد.» دکتر احمدینژاد همچنین با اشاره به طرح موضوعاتی درباره تشکیل ارتش سایبری گفت: «نباید به فرهنگ رنگ و بوی نظامی داد، ذات فرهنگ ریشهکن کردن برخورد نظامی از مناسبات انسانی است، فرهنگ بدین معناست که رابطه انسانها نباید براساس زور و قدرت باشد بلکه باید براساس انسانیت تنظیم گردد و اگر بدنبال یک نبرد فکری و اندیشهای هستیم باید بدانیم زمانی موفق خواهیم بود که بر فضای فکری و اندیشه عالم غلبه کنیم» این سخنان را به غیر از نقد (که البته لازم است و مطمئنا در این روزها نخبگان و دلسوزان آن را انجام خواهند داد)، میتوان با صحبتهای قبلی رئیس جمهور در سالهای گذشته مقایسه نیز نمود! این مقایسه البته نتایج تأمل برانگیزی خواهد داشت: ۱. رئیس جمهور، دوسال پیش و در پیام نوروزی رییس جمهور درسال ۱۳۸۸ به صراحت از تهاجم فرهنگی دشمن سخن میگوید: «در عرصه بینالملل هم شاهد تحولات بزرگ بودیم. ناکارآمدی ساختارهای قدرت جهانی به روشنی آشکار شد قدرتهای جهانی به بنبست کامل رسیدهاند. بن بست در عرصه نظر و مدیریت و اجرا. آنها در تهاجم فرهنگی علیه ملتها و تحقیر ملتها شکست خوردند. بحرانهای بزرگ سیاسی و امنیتی در جهان عمیق و عمیقتر شد و امروز هم بحران فراگیر و بزرگ اقتصادی نشان از شکست همه جانبه سیاستها، اندیشهها و اهداف توسعهطلبانه قدرتهای مادی جهان دارد و همه اینها نشان شکست کامل آنها در مبانی نظری و عملی و هم در صحنه مدیریت جهانی است. و این یعنی لیبرالیسم غربی و مکاتب مادی به پایان راه و بن بست رسیدهاند». ۲. دو ماه بعد و در پنج شنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۳۸۸ وی در سخنرانی در دیدار با علما و روحانیون استان قزوین باز به صراحت از وجود جنگ فرهنگی سخن گفته و حتی این دوره را جنگ فرهنگی میخواند: «دولت به عنوان اعتقاد و وظیفه در خدمت مدارس علمیه، مسجد و نماز جمعه است و ان شاءالله خواهد بود. من نمیخواهم آمار و رقم و... بدهم. چون اصلاً اینها معنا ندارد، وقتی وظیفه شد انسان باید به آنها عمل کند. منتها مدت طولانی در برنامه ریزیهای کشور این امر مهم مورد غفلت واقع شد و حالا باید جبران کنیم. نمیشود همه آن را یکباره جبران کرد اما تلاش ما این است که با سرعت هر چه بیشتر حرکت کنیم که این فاصله جبران شود. اصلاً اندیشة غلطی از اول از کجا منتشر شد من نمیدانم، اما بعید میدانم نیت خیری در پشت آن باشد. آمدند امر دین، فرهنگ دینی و امر دولت را از هم جدا کردند، کأنه دولت، دولت طاغوت است و اصلاً هر نوع ارتباط، تماس و پشتیبانی دیگر دین را نعوذبالله ضایع میکند. در حالی که در دورهای که جنگ اصلی جنگ فرهنگی است و دعوای اصلی دعوای فکر، اندیشه و فرهنگ است، شما اگر توان و قدرت دولت را کنار بگذارید چه جور میشود در دنیا با آن مواجه شد» ۳. رییسجمهور، جمعه ۲۲ آبان ۱۳۸۸ در نشست صمیمی با استادان دانشگاه امیر کبیر و تربیت مدرس بر اینکه برای دفاع نرم در مواجه با جنگ نرم باید در حوزه نظری اقدامات لازم را انجام داد، تاکید میکند! ۴. سه شنبه ۷ اردیبهشت ۱۳۸۹ دکتر احمدینژاد در همایش معرفی کارگران نمونه با اشاره به موضوع تهاجم فرهنگی تصریح مینماید: «اصل تهاجم فرهنگی در مناسبات اجتماعی است که فرهنگ را از ریشه و پایه متلاشی میکند» ۵. دو روز بعد همچنین رییس جمهور پنج شنبه ۹ اردیبهشت ۱۳۸۹ در مراسم افتتاح کارخانه سیمان سیستان تضعیف خودباوری در درون یک ملت را از محورهای اساسی مستکبران برای زمینهسازی سلطه خود و نقطه هجوم تهاجم فرهنگی دشمن برمی شمارد! ۶. دوشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۹ بود که رییس جمهور در جمع استانداران تصریح میکند: «ما باید با ایجاد نمایشگاههای مختلف فرهنگ ایرانی را ترویج دهیم تا بتوانیم با تهاجم فرهنگی غرب مقابله کنیم.» و در ادامه سخنان خود میگوید: «امروز نوک پیکان هجوم فرهنگی غرب به سوی مدیران و نخبگان است» ۷. آقای احمدینژاد در چهارشنبه ۷ مهر ۱۳۸۹ در سخنرانی در گردهمایی ائمه جمعه سراسر کشور با اشاره به مصاحبههای خود در جریان سفر به نیویورک با رسانههای آمریکایی، اظهار میدارد: «این مصاحبهها در حقیقت یک نبرد و جنگ واقعی بود، زیرا آنان برخلاف ادعاهایشان مبنی بر آزادی رسانهها به نمایندگی از مقامهای آمریکایی حرف میزدند.» دکتر احمدینژاد همچنین با اشاره به هجمه و تهاجم فرهنگی دشمنان، میگوید: «اگر چه امروز دشمنان با پیچیدهترین و گستردهترین ابزار به دنبال هجمه فرهنگی هستند اما بدون تردید به هر میزان که قلب یک انسان از عدالت، امام و ولایت بهره برده باشد به همان میزان در برابر هجمه دشمنان کمتر آسیب خواهد دید» ۸. دوشنبه ۳ آبان ۱۳۸۹ رییسجمهور در همایش ملی «جنگ نرم» شرکت نموده و در سخنان خود مرز و نقطه اصلی تلاقی و تقابل با نظام سلطه را نبرد اندیشه و فرهنگ دانست و گفت: «وارد شدن در این نبرد، نیازمند انقلاب رهایی بخش است به گونهای که باید مراکز علمی اعم از حوزه و دانشگاه با اقدام انقلابی خود را از قالبهای موجود رها کنند.» دکتر محمود احمدینژاد که در همایش ملی جنگ نرم در دانشگاه تهران سخن میگفت، افزود: «نظام سلطه در سه سطح نظریه، برنامه و عملیات ملتها و اندیشهها را تحت سیطره درآورده است. بدون وجود نظریه، تنظیم برنامه منسجم و هدفمند ناممکن است و بدون برنامه هدفمند نیز عملیات هدفمندی قابل اجرا نیست.» رییسجمهور خاطر نشان کرد: «مطالبی که در عرصه مقابله با جنگ نرم مطرح میشود سطح سوم یعنی (سطح عملیات دشمن) را مد نظر قرار میدهد در حالی که با هر سه سطح مواجه هستیم. اگر در سطح اول (نظریه) پیام روشن و دقیقی برای جامعه بشری نداشته باشیم و یا از نظریه قابل پذیرشی برای ملتها برخوردار نباشیم در برخورد با سطح دوم و سوم راه به جایی نخواهیم برد. از اینرو برای مواجهه با نظام سلطه باید در گام اول نظریه روشن و غنی ارایه داد، سپس برنامه جامعی برای آن تنظیم و متناسب با برنامه عملیات انجام شود» ۹. سه شنبه ۲ آذر ۱۳۸۹ دکتر احمدینژاد رییس جمهور در کارگروه فرهنگ و هنر استان زنجان تصریح میکند: «در مقابل جنگ نرم نظام سلطه که مدل حکومت داری جهان شمولی و اندیشه را عرضه میکند، تنها با مدل فرهنگ انتظار و تبیین حکومت مصلح میتوان به مقابله پرداخت، چرا که آشنایی با امام انگیزانندهای است که میتواند قلوب انسانها را به خروش درآورد» ۱۰. ایشان در دیدار با فرهیختگان و نخبگان استان لرستان در پنج شنبه ۱۲ اسفند ۱۳۸۹ با به صراحت عنوان میدارد: «شبکهای استعماری امریکایی و صهیونیستی بسیاری از اخبار پیشرفتۀ علمی ما را به طور کامل و مطلق سانسور میکنند. جنگ نرم آنجاست» ۱۱. همچنین آقای احمدینژاد در چهارشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۰ در سخنان خویش در استان کردستان موضوع اصلی جهان را فرهنگ و نبرد فرهنگی دانسته و تصریح مینماید: «سلطهگران از طرفی قصد دارند نظام مادی لیبرال را بر دنیا حاکم کرده و انسان تراز لیبرال را به دنیا تحمیل کنند و در مقابل آنان، ملت ایران به دنبال معرفی انسان طراز الهی است و در این راستا فعالیتهای فرهنگی ما باید پاسخگوی نیازهای امروز بشریت باشد» وقتی این سخنان سابق رئیس جمهور را مرور و با دیدگاه اخیر وی مقایسه میکنیم، ناخودآگاه یاد فرازی از بیانات حکیمانه رهبر معظم انقلاب در دیدار اخیر با هیئت دولت میافتیم که فرمودند: «شعارهاى دولت نهم و دهم شعارهائى بود و هست که این شعارها براى مردم مؤمن ما جاذبه دارد؛ مثلاً عدالتخواهى، یا استکبارستیزى، یا سادهزیستى و مقابلهى با منش اشرافیگرى، یا مقابلهى با ویژهخوارى و سوء استفادهى از ارتباطات در مسائل اقتصادى و غیر اقتصادى، یا خدمترسانى صادقانه. و من عرض بکنم، شما هم این را میدانید؛ علت اقبال مردم به دولت و به رئیس جمهور - چه در سال ۸۴، چه در سال ۸۸ - این شعارها بود. یعنى مردم به این شعارها دلبستهاند و نیاز به آنها و ضرورت آنها را احساس میکنند. از این شعارها دست برندارید. از جملهى اساسىترین شعارها، پایبندى به اصول و ارزشهائى بود که امام بزرگوارما اینها را وارد جامعه کرد و مطرح کرد؛ که اتفاقاً در دنیا هم عامل رشد علاقهمندى به انقلاب اسلامى، همین شعارها بود. یعنى بدون اینکه ماها ابزار تبلیغاتىاى داشته باشیم، یا شیوههاى تبلیغاتى کافى را بلد باشیم و به کار بگیریم، عنوان و محبوبیت امام بزرگوار ما در بین ملتها و در سراسر دنیا سارى و جارى شد؛ این به خاطر همین شعارها و به خاطر همین رویکردها و جهتگیرىها بود. خود این هم که شما در مقابل قدرت فائقهى ظاهرىِ استکبار - که امروز مظهرش آمریکا و صهیونیسم بینالمللى و جهانى است - مىایستید، ارزش ایجاد میکند؛ خود این محبوبیت ایجاد میکند؛ خود این در دل ملتها امید به وجود مىآورد و پرورش میدهد؛ این را نباید از دست داد. مراقب باشید در روشها، در اظهارات، در نوع برخورد، در نوع عملکرد، از این شعارها تجاوزى صورت نگیرد»