اين کشور با نوای «يا حسين يا حسين» حفظ شد، نه با «ای مرز پرگهر»!
شرف اين مملکت با حسين بن علي (ع) تأمين شد.اگر نبود شوق و اشتياق عاشورايي سپاهي و بسيجي همه چيز از دست رفته بود. يک وقتي در قم 90 شهيد را براي تشييع آورده بودند. سخنران مراسم تشييع هم من بودم. اين مادران گويا فرزندانشان را به حجله دامادي ميبرند. مادران به دنبال نعش جوانان؟! آخر مادر سر نعش فرزند آن هم ارباً اربا! (پيکر تکه و پاره؟!) آنجا بود که به خودم گفتم دين خدا را نه سخنراني تو حفظ کرده و نه فلان فتواي عالم.
آيت الله جوادي آملي در یکی از جلسات درس تفسير خود در دی ماه سال 85 در مسجد اعظم قم به تفسير آيات 43 و 44 سوره نحل پرداختند و در پايان اين درس،مباحثی را در خصوص دفاع مقدس،اهميت حضور علماء و روحانيان حوزه در مساجد و محافل مذهبي و تبليغ امور ديني را يادآور شدند. نظر به فرا رسیدن هفته دفاع مقدس و اهمیت این سخنان با توجه به مسائل این روزهای جامعه اسلامی ، فراز هايي از اين بیانات در پي مي آید: علما دينشان را از سنت پيامبر و اهل بيت (ع) دارند، ولي مردم جامعه دين را از شما علماء. اين دين موجود در جامعه از برکت علماء است. اين دين که ساليان متمادي زنده مانده، به برکت علماست. نقش علما اين است و اين امر جدي است. خداوند متعال شما علما را، مسيرهاي هدايت و اين امانت را در دست ما قرار داده است. مردم جامعه با عمل ما مسلمان هستند. ما که در جامعه نميخواهيم فقط به مردم درس بدهيم. «يعلمهم و الکتاب» کار حوزهها است، «يزکيهم» کار مشترک است. تا ما جلو نيافتيم، کسي دنبال ما نميافتد. ما اگر فقط آدرس بدهيم، کسي که نميرود. ما بايد پيشاپيش مردم راه بيافتيم. اول بايد خودمان به دين عمل کنيم. شش دانگ اين کشور به نام سيد الشهداء نوشته شده است بهترين فرصت در نشر معارف جريان سيد الشهداست. کربلا گذشته از آثار معنوي، يک جريان نمونه است. مرحوم سيدنا الاستاد علامه طباطبائي از استادشان نقل ميکردند که «وجود مبارک سيد الشهداء، سالي يکبار براي اهل بهشت تجلي ميکند مقامات و آثار معنوي عاشورا جايش محفوظ است، ولي فراموش نبايد کرد که اگر امروز اينجا بر سر سفره پر برکت نظام نشستهايم به برکت عاشوراي حسيني است. شش دانگ اين کشور به نام سيد الشهداء نوشته شده است. در شبهاي عمليات سرود «اي ايران مرز پرگوهر» جايي نداشت. شما ديديد در شبهاي عمليات که سرود «اي ايران مرز پرگوهر» جايي نداشت. اين کشور با نواي «يا حسين يا حسين» حفظ شد، نه «اي مرز پر گهر.»! شرف اين مملکت با حسين بن علي (ع) تأمين شد. همه ميدانيد بدنه ارتش ايران در آغاز جنگ که متلاشي بود، اگر نبود شوق و اشتياق عاشورايي سپاهي و بسيجي همه چيز از دست رفته بود. يک وقتي در قم 90 شهيد را براي تشييع آورده بودند. سخنران مراسم تشييع هم من بودم. براي تشيع در سر خيابان چهار مردان قم مادران شهيد ايستاده بودند. اين مادران شهيد گويا فرزندانشان را به حجله دامادي ميبرند. مادران به دنبال نعش جوانان؟! آخر مادر سر نعش فرزند آن هم ارباً اربا! (پيکر تکه و پاره؟!) آنجا بود که به خودم گفتم دين خدا را نه سخنراني تو حفظ کرده و نه فلان فتواي عالم. وقتي خدا بخواهد دين خودش را حفظ کند، اينگونه آن را حفظ ميکند. اين است الان اگر کسي بخواهد بداند سند 6 دانگ اين کشور به نام کيست، بايد گفت سيد الشهداء. علما و روحانيون! اگر بر منبر نرويد مداحان، امور ديني مردم را به دست ميگيرند وظيفه علما و روحانيان اين است که از اين فرصت استفاده کنند و دين خدا را به بهترين شکل به مردم معرفي نمايند. اگر شما در منابر مستندات را بگوييد، ديگر مداحان فرصت نمييابند هر چه بخواهند بگويند. شما علما و روحانيون اگر بر منبر نرويد مداحان، امور ديني مردم را به دست ميگيرند. کشور پاکستان را ببينيد، اين ذاکران و مداحان امور ديني و فکري مردم را به دست گرفتهاند. با گريه تنها که نميشود مردم را اداره کرد. گريه يک احساس زود گذر است که با يک سريال طنز از بين ميرود. سعي کنيد آيات مربوط به عاشورا و سيد الشهداءرا شما تبيين کنيد. عدالت خواهي، مبارزه با ظلم، معرفت ديني اينها حقيقت عاشوراست.