رسایی در نقش مدعی العموم اصولگرایی!
آیا این جمله روح الله حسینیان پاسخ به ندای رهبری است که «افشاگریهای احمدینژاد کاری ابوذری بود»؟ آیا از سر اتفاق این ابوذرشناس بزرگ! همان کسی نیست که پذیرفته نشدناش در ۷+۸ به عنوان نماینده جریان شما، عامل اصلی این بد و بیراه گوییتان است؟ آیا حسینیان بخشی از اصول شماست که این همه بر آن پافشاری میکنید یا اینکه حسینیان قرار است حافظ منافع شما باشد و نبودنش سبب ساز به حاشیه رفتن شما میشود؟
کد خبر :
165702
اخیرا یکی از خبرگزاریها مصاحبهای با حمید رسایی انجام داده است که متضمن نکات بسیار خواندنی است. رسایی در این مصاحبه بیتوجه به وزن و جایگاه سیاسیاش در جایگاه مدعی العموم اصولگرایی وارد شده و با عبور از توصیهها و نصایح آیت الله مهدوی کنی کوشیده تا لباس اصولگرایی را به قامت جریانی وحدت شکن اندازه کند. به گزارش سرویس سیاسی فردا ، رسایی که البته همچنان به وکیل الدوله بودنش افتخار میکند، در ابتدای این مصاحبه در تعریف جبهه پایداری اعضای این جبهه را کسانی دانسته که به زعم خودش بر اصول انقلاب و نظام باقی میمانند و بر سر آن معامله نمیکنند. رسایی با
بیپروایی تمام اصولگرایانی را که به جبهه پایداری نپیوستهاند مورد هجمه قرار داده و در توصیف آنها میگوید: «ما معتقدیم که همه دوستانمان در جریان اصولگرایی بر این اصول پایداری نمیکنند.» در این خصوص پرسش از رسایی این است که آیا شخصیتهای جلیل القدری مانند حضرت آیت الله مهدوی کنی و بزرگان جامعتین چون به جبهه پایداری نپیوستهاند یا بعضا به این جبهه انذارهایی دادهاند، در حال معامله بر سر اصولند و تنها رسایی و حسینیان و محصولی حافظ تام و تمام اصول ماندهاند؟ رسایی در ادامه نقش مدعی العمومی اصولگرایی میگوید: «به نظر من اصولگرایی یعنی تکلیفگرایی،
تکلیف را هم فقط یک جایگاه مشخص میکند. اینجایگاه هم که میتواند تکلیف برای ما تعیین کند فقط ولی فقیه جامع الشرایط است.» این جمله رسایی کاملا درست است ولی بیان این جمله از فردی که سابقه او و دوستانش در حمایت کورکورانه از دولت آن هم در زمان سرکشی در برابر امر رهبری بر همه روشن است جای تعجب دارد. این رفتار رسایی البته الگوبرداری کودکانه از فرار به جلو افرادی است که اسمشان کرارا در پرونده اختلاس اخیر شنیده میشود ولی برای خود چارهای نمیبینند جز اینکه بگویند همه مقصرند جز من! تئوریسینهای... به نظر میرسد آقای رسایی گمان میکند چون مطبوعهای به نام ۹ دی
منتشر میکند میبایست در جایگاه مفسر و مقنن با بصیرت بودن و یا بیبصیرت بودن قرار بگیرد و ردای قاضی القضاتی دادگاه بصیرت را بر تن کند. در ادامه این مصاحبه، رسایی با به کار بردن الفاظی خاص، به انتقادهای دلسوزانه اصولگرایان امتحان پس داده، از دولت حمله میکند و آن را «کینه شتری» قلمداد میکند و این انتقادهای دلسوزانه را به حسادت حواله میدهد. در این خصوص سوال این است که آیا انتقادهای دلسوزانه بزرگان و دلسوزان جریان اصولگرایی و هشدار آنها نسبت به بروز انحراف که بعدا آثارش با وخامت هر چه تمامتر هویدا شد، ناشی از «کینه شتری» بود؟ آیا انتقادهای
اصولگرایان از عملکرد اقتصادی دولت ناشی از حسادت بوده است؟ از منظری دیگر، آیا این حمایت کورکورانه شما و دوستانتان از برخی رفتارها که هنوز هم ادامه دارد، بر اساس پایداری بر اصول است یا وامداریهای سیاسی و...؟ آیا این افراط شما در پوشاندن همه اشتباهات دولت از این باب نیست که به دلیل بیوزنی سیاسی، حیات و مماتتان را در عالم سیاست به سرنوشت این گروه گره زدهاید و برای مخفی نگاه داشتن منافع سیاسیتان، نوای ناموزون و بیارتباط حفظ اصول سر میدهید؟ در ادامه این مصاحبه رسایی ادعا میکند که: «چهرههایی که در جبهه پایداری هستند در حوادث مختلف و بویژه در فتنه ۸۸
و بعد از آن در فتنه جریان انحرافی، امتحان خود را با صراحت و شفافیت پس دادهاند.» «سوال ما از برخی افراد و اصولگرایان این است که چرا وقتی رهبری از شما فریاد خواست، سکوت کردید و چرا وقتی رهبری سیاست و جهت گیریشان مبتنی بر آرامش است، شما فریاد میزنید؟» به نظر میرسد حافظه تاریخی آقای زسایی دچار خلل شده و یا خودشان را با کسان دیگری اشتباه گرفتهاند! آن زمانی که مقام معظم رهبری در مذمت اتفاقاتی که در مناظرهها رخ داد و پرده دریهایی که صورت گرفت، صحبت کردند همین شخص شما نبود که نعوذبالله با اعطای نقش پیامبری به احمدینژاد گفتید «افشاگریهای احمدینژاد
تکلیف الهی و رسالت وی بوده است»؟ آیا واقعا در نظر شما احمدینژاد صاحب رسالت الهی است؟ آیا همین تعابیر غلط اندر غلط و نابجای شما در وصف احمدینژاد نیست که او را به جایی رسانده که کم کم برای خود جایگاه ویژه و خاصی را در عالم کائنات تصور میکند؟ جناب رسایی! در ماجرای فتنه، آن زمان که رهبری همه را دعوت به آرامش کردند، شما و دیگر دوستانتان چه میکردید؟ مگر غیر از این است که هر لحظه هیزمی نو بر آتش فتنه میافکندید؟ آیا این جمله روح الله حسینیان پاسخ به ندای رهبری است که «افشاگریهای احمدینژاد کاری ابوذری بود»؟ آیا از سر اتفاق این ابوذرشناس بزرگ! همان کسی
نیست که پذیرفته نشدناش در ۷+۸ به عنوان نماینده جریان شما، عامل اصلی این بد و بیراه گوییتان است؟ آیا حسینیان بخشی از اصول شماست که این همه بر آن پافشاری میکنید یا اینکه حسینیان قرار است حافظ منافع شما باشد و نبودنش سبب ساز به حاشیه رفتن شما میشود؟ توجیه ساکتین اختلاس اما شاید جالبترین بخش این مصاحبه تلاش رسایی برای توجیه سکوت او و دوستانش در برابر بزرگترین اختلاس کشور باشد. رسایی در این رابطه میگوید: «صف جبهه پایداری از این موضوعات جدا است. ما که نباید با توجه به فضای جوگرفته کشور جوگیر شویم و چون همه یک ادعا را میکنند ما هم همان ادعا را تکرار
کنیم. در همان روزهای اولی که خبر اختلاس در جامعه منتشر شد، در یکی از جلسات مشورتی جبهه پایداری موضوع اختلاس مورد بحث قرار گرفت اما به دلیل اینکه ابهاماتی وجود داشت قرار شد تا شفافیت موضوع بیانیه صادر نشود.» واقعا آقای رسایی شما فکر میکنید این اختلاس ۳۰۰۰ میلیارد تومانی صرفا یک ادعا است؟ یعنی شما اعتقاد دارید چنین اختلاسی صورت نگرفته است؟ آیا این اتفاقی است که تنها شما و شخصیتهای جریان انحرافی هستید که این اختلاس را «ادعا» توصیف میکنید و میکوشید آن را ناچیز جلوه دهید؟ آیا موضع گیری یک جریان سیاسی که مدعی است تنها جریانی است که بر اصول نظام و انقلاب
پایداری میکند، آن هم در باب بزرگترین سوء استفاده مالی تاریخ کشور، از سر ایستادگی و استقامت بر اصول است یا خدای نکرده...؟ رسایی در پایان این مصاحبه خطاب به اصولگرایان خارج از جبهه پایداری گفته است: «روزهای فتنه یوم العمل بود و امروز یوم الحساب است». جناب رسایی شما کاملا درست گفتهاید که: «روزهای فتنه یوم العمل بود و امروز یوم الحساب است». شما به شهادت رفتارها و صحبتهایتان در یوم العمل مردود شدهاید. حال اگر امروز را یوم الحساب میدانید آیا لازم است با ریز شدن در کارنامه چند سالهتان، از ارشاد قم تا بحال و واکاوی بسیاری از مسائل پیدا و پنهان، ببینیم در
یوم الحساب چه وضعی دارید؟