گسترش انوار بیداری اسلامی و اتهام افکنی غرب
دکتر محمد مهدی مظاهری/ به قول معروف آش آنقدر شور است که آشپز هم حیران مانده است. عدم ارایه ادله محکمه پسند و نیز تمرکز بر گفتهها و استنادات یک فرد از گروه تباهکار مافیایی نشان دهد که هنوز هیچ مستندی به افکار عمومی امریکا و جهانیان ارایه نشده است و هدف اصلی از این طرح اتهام اقدامات ایذایی علیه ایران و تشدید تحریمها و جنگ روانی بوده است و ابزار این تحریمها، اقدامات فراقانونی امریکا در شورای امنیت سازمان ملل متحداست.
توپخانه رسانهای غرب با طرح اتهام امریکا مبنی بر کشف ترور سفیر عربستان در واشنگتن در حال غریدن است و در روزهای اخیر بر هجمه آتش سنگین آن نیز افزوده شده است. هر چند متهم سازی ایران به اقدامات تروریستی همواره از سیاستهای دولتمردان کاخ سفید بوده است و در طول ۳۲ سال گذشته همواره امریکاییها تلاش خویش را معطوف به معرفی ایران به عنوان حامی تروریسم و محور شرارت در جهان نمودند و اقداماتی در راستای اجرای سیاست ستیز جویان و براندازی نظام جمهوری اسلامی انجام میدادند. با این وجود، به نظر میرسد که اتهام اخیر دارای اهداف بلند مدت و استراتژیک برای امریکا و متحدان منطقهای آن باشد. از بدو پیروزی انقلاب اسلامی و به خطر افتادن منافع راهبردی غرب در منطقه روابط تهران - واشنگتن و به تبع آن برخی از متحدان کلیدی آن نظیر عربستان با چالشهای جدی مواجه بوده است. انقلاب اسلامی ایران با به چالش کشیدن هنجارهای بین الملل مبنی بر سلطه غرب و مشروعیت نظم حاکم، راه سومی را برای مبارزه جهان سوم با قدرت بزرگ تحت عنوان ایدئولوژی دینی و بومی معرفی کرد، لذا از همان زمان با توطئههای مختلف روبرو گردید. در این میان دو قدرت جهانی آن زمان یعنی شوروی سابق و امریکا به رغم تضاد و اختلافات ایدئولوژیکی بر سر نابودی انقلاب اسلامی اشتراک نظر داشتند که مصداق این تفاهم را میتوان در جنگ تحمیلی هشت ساله رژیم بعثی عراق علیه ایران مشاهده نمود که دو قدرت شرق و غرب با تجهیز صدام حسین دیکتاتور عراق به سلاحهای پیشرفته و حمایتهای دیپلماتیک تلاش خویش را برای نابودی نظام جمهوری اسلامی به کار بستند. علاوه بر این در طول ۳۲ سال گذشته امریکا و متحدان منطقهای آن بر حمایت از گروههای تجزیه طلب و نیز تروریستی، بر ایجاد ناامنی و آشوب در داخل ایران متمرکز گشتهاند. به شهادت رساندن برخی از چهرهها و مسوولین ارشد نظام نظیر دکتر شهید بهشتی، رجایی و باهنر و همراهان آنها و نیز ترور دانشمندان هستهای ایران در سالهای اخیر به دلیل فعالیتهای علمی - دانشگاهی سند روشنی از مظلومیت ملت ایران و نیز سیاست دوگانه غرب در مقوله تروریسم است. در این مسیر یکی از ترفندهای امریکا برای تثبیت سلطه و حضور در منطقه ایجاد اختلاف میان شیعه و سنی و تفرقه افکنی میان مسلمانان بوده است. در صورتیکه انقلاب اسلامی همواره بر وحدت شیعه و سنی و تقریب مذاهب اسلامی و نفی فرقه گرایی مذهبی در راستای تحقق طرح و برنامه امت اسلامی تاکید داشته است. برخی از مولفههای ذکر شده نشان میدهد که طراحان ترور و دستگاههای امنیتی و اطلاعات غرب نمیتواند منادی حقوق بشر و صلح و ثبات در جهان باشد. از این رو اهداف دیگری را برای طرح اتهام اخیر امریکا علیه ایران باید جستجو نمود: ۱- ارتباط این طرح اتهام به گسترش انوار بیداری اسلامی در منطقه بر میگردد. به رغم اینکه امریکاییها باید مدیریت و کنترل تحولات در شمال افریقا و خاورمیانه عربی را پس از غافلگیری ابتدایی در قبال خیزشهای مردمی، تلاش دارند که با جابجایی برخی از مهرهها در تونس و مصر و نیز حمایت از تشدید فضای امنیتی در بحرین و یمن آب رفته را مجدداً به جوی برگرداند با این وجود، دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی از پیش بینی دقیق آینده قیامهای منطقه وحشت دارند، تضعیف جریانات سکولار و غرب گرا و به قدرت رسیدن اسلامگرایان میتواند بر معضلات ایمنی غرب و اسراییل در منطقه بیافزاید. لذا بهترین گزینه برای عدم الگوپذیری این قیام از ایران اسلامی طرح اتهام واهی علیه ایران و ایجاد شکاف میان کشورهای منطقه است. ۲- به قول معروف آش آنقدر شور است که آشپز هم حیران مانده است. عدم ارایه ادله محکمه پسند و نیز تمرکز بر گفتهها و استنادات یک فرد از گروه تباهکار مافیایی نشان دهد که هنوز هیچ مستندی به افکار عمومی امریکا و جهانیان ارایه نشده است و هدف اصلی از این طرح اتهام اقدامات ایذایی علیه ایران و تشدید تحریمها و جنگ روانی بوده است و ابزار این تحریمها، اقدامات فراقانونی امریکا در شورای امنیت سازمان ملل متحداست. ۳- ریاض در منطقه، به رغم مساعی گذشته ایران مبنی بر ایجاد تفاهم و ساز و کار مناسب امنیتی برای کاستن از بیثباتی و ناآرامی در خلیج فارس، مسیر تقابل و ستیز با تهران را در پیش گرفته است. البته بهار عربی هم بر این دامنه اختلاف و تنشهای موجود افزوده است. ترس عربستان از شعله ور شدن خشم شیعه جنوب این کشور و تضاد منافع بر مسایل نظیر لبنان، سوریه و فلسطین روابط دو همسایه را به نقطه جوش رسانده است. در این مسیر عربستان تلاش دارد که با اتحاد با امریکا و اتحادیه اروپا با تشدید تحریم و فشارهای سیاسی از گسترش نفوذ معنوی ایران در منطقه جلوگیری نماید، تبعات این تقابل میتواند امنیت منطقه را با خطر جدی روبرو سازد. ۴- به رغم اینکه مقامات آل سعود داعیه دار رهبری جهان اسلام میباشد و از طریق تسلط بر اماکن مذهبی مسلمانان، مکه و مدینه منوره و نیز فروش نفت و گاز خود را به عنوان هماورد جدی ایران و نیز حافظ منافع غرب در منطقه معرفی نمایند، با این وجود توانمندی نظامی و سیاسی ایران در دفاع از منافع ملی خویش اثبات شده است و ریاض بدون پشتوانه غرب و اسراییل توان اقدام علیه ایران را نمیبیند، لذا سناریوی اخیر این فرصت را به عربستان سعودی داده ضمن فراخواندن مجدد از نیروهای بیگانه برای دخالت بیشتر در مسایل منطقه و هیزم بیار معرکه خود ساخته در منطقه باشند. ۵- آنچه مسلم است دستگاه دیپلماسی ایران باید نقش فعالی را در افشای توطئه امریکا و عربستان بر عهده گیرد و هر گونه انفعال و بیتحرکی میتواند منافع ملت ایران را با خطرات و چالش جدی روبرو سازد. لذا در این مسیر خارج از هرگونه هیاهوی تبلیغاتی با حفظ هوشیاری ورایزنی گسترده با کشورهای منطقه از تصاعد بحران جلوگیری نماید.