اندر حکایت اتحادیه عرب و نسخه پیچیهایش
در حالی که شیعیان عربستان به شدت سرکوب میشوند و همچنین بحرینیها همچنان برای دستیابی به حقوق ابتدایی خود در خیابانها به سر میبرند، اتحادیه عرب در آخرین نشست خود کوشید تا با برجسته کردن موضوع سوریه، منازعات قدرت در جهان عرب را زیر لوای دفاع از مردم سوریه و همچنین آنچه که آنان کشتار مردم سوریه مینامند، پنهان کند.
کد خبر :
166007
اقدامات سردمداران جهان عرب هم برای خود حکایتی دارد. آنگونه که انقلابهای عربی در برخی کشورها به ثمر رسیده و و در برخی دیگر در آستانه تحولات تاریخی قرار دارد، این سیاستمداران میکوشند تا یا خواستههای اصلی مردم را نادیده بگیرند و یا میکوشند تا با برخی اقدامات خواستههای مردم در این سامان را سرکوب کنند. نمونههای بارز آن نیز در ماههای اخیر به وفور یافت میشود. به گزارش سرویس بین الملل فردا ، در حالی که مردم مصر خواهان برکناری شورای نظامی مصر و یا حداقل برگزاری انتخابات در این کشور هستند و در حالی که شیعیان عربستان به شدت سرکوب میشوند و همچنین
بحرینیها همچنان برای دستیابی به حقوق ابتدایی خود در خیابانها به سر میبرند، اتحادیه عرب در آخرین نشست خود کوشید تا با برجسته کردن موضوع سوریه، منازعات قدرت در جهان عرب را زیر لوای دفاع از مردم سوریه و همچنین آنچه که آنان کشتار مردم سوریه مینامند، پنهان کند. در این میان قطر که ریاست دورهای این اجلاس را بر عهده داشت بیش از دیگران فعال مینمود. وزیر خارجه این کشور ابتدا کوشید تا در نشستی غیر رسمی با کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس، آنان را متقاعد کند که عضویت سوریه در اتحادیه عرب را به حالت تعلیق درآورد. هر چند در این راه وی موفق نشد. اتحادیه عرب
نهایتا در بیانیه پایانی، از سوریه خواست تا ظرف ۱۵ روز گفتکوهای خود را با مخالفان در قاهره آغاز کند. این اقدامات در حالی صورت میگیرد که پیشتر نیز اعضای شورای همکاری خلیج فارس طی بیانیهای خواستار نشست فوری اتحادیه عرب برای بررسی اوضاع و احوال سوریه شدند. پیش از ان نیز نبیل العربی، دبیر کل اتحادیه عرب، طی سخنانی خواستار توقف فوری هر گونه خشونتی در سوریه و آغاز گفتوگوی فراگیر در این کشور شد؛ گفتوگویی که خواستههای ملت سوریه را در راستای تغییر، آزادی و اصلاحات سیاسی برآورده کند. اما آنچه در این میان قابل بررسی است و توجه برخی افکار را به خود جلب
میکند آن است که مواضع اتحادیه عرب و شواری همکاری خلیج فارس در حالی سوریه و عملکرد بشار اسد را نشانه میرود که کشورهای عضو این دو سازمان در قبال اتفاقات بحرین، عربستان و یمن یا سکوت توام با تایید اقدامات سرکوب گرایانه را در پیش گرفته اند (مانند بحرین و عربستان) و یا به ارائه طرحهای تاریخ مصرف گذشته (مانند طرح شواری همکاری خلیج فارس برای یمن) اکتفا کردهاند. این در حالی است اکثر اعضای اتحادیه عرب خود از مشکلات شدید داخلی برخوردارند. مصر همچنان درگیر ناآرامیهای داخلی است و همین هفته گذشته بود که قبطیها در اعتراض به آتش کشیده شدن کلیسای آنها در جنوب
مصر، قاهره را عرصه اعتراضات خود کردند. البته برخورد امنیتی پلیس قاهره خود حدیث دیگری دارد. عربستان به عنوان یکی دیگر از قطبهای جهان عرب هم روزگار مناسبی ندارد. اعتراضات شیعیان در این کشور به گونهای سرکوب میشود که صدای نهادهای حقوق بشری غربی هم درآمده است. اردن هم همچنان نتوانسته با مشکلات داخلی خود کنار بیاید و جمعه گذشته بود که امان پایتخت این کشور صحنه اعتراضات مردم به دولت بخیت شد و نهایتا روز دوشنبه کابینهاش سقوط کرد. یمن و بحرین هم که اوضاع و احوالشان اظهر من الشمس است و نیاز به توضیح ندارد. دولتمردان دو سامان برای باقی ماندن بر سریر قدرت از هیچ
اقدامی فرو گزاری نمیکنند. البته در این میان اوضاع قطر از همه بهتر است و به همین جهت است که نقشی فعال در پیشانی جهان عرب بر عهده گرفته است و شاید به همین دلیل بوده که نیز شیخ «حمد بن خلیفه آلثانی» امیر قطر، از تشکیل «شورای ملی سوریه» استقبال و آن را گامی برای مصلحت سوریه قلمداد کرده است. البته تمام این جملات و بیان مشکلات داخلی کشورهای جهان عرب سبب نمیشود که اتفاقاتی که در سوریه میافتد را منکر شد. بیشک تمام کسانی که علاقمند به خط مقاومت در منطقه هستند، با این گزاره موافقند که تنها راه حل برای رفع مشکل سوریه گفتگو و انجام سریع اصلاحات عینی است. منظور از
این سطور یاد آوری نکتهای بود که دولتمردان جهان عرب بیآنکه بخواهند اوضاع و احوا ل مملکت خود را به نظاره بنشینند، در پی حل مشکل سوریهاند و برای این کشور نسخه پیچی میکنند. ضمن اینکه نباید از این امر مهم غافل شد که هر چند برخورد امنیتی با معارضان دولت اسد صورت میگیرد اما نباید فراموش کرد که دولتهای فرامرزی در تشدید بحران سوریه دست داشته دارند و آرزو دارند تا سقوط اسد را جشن بگیرند.