چند نکته درباره پیامدهای پیدا و پنهان اختلاس اخیر
متاسفانه اختلاس ۳هزار میلیارد تومانی دارد تبدیل به اهرمی میشود که برخی از شهروندان آن را بهانهای قرار دهند تا دست به رفتاری غیر اخلاقی و خلاف قانون بزنند. مثال روشنش را این روزها میتوان در تاکسیها به وفور مشاهده کرد. رانندهای مبلغی بیشتر از کرایه یک مسیر را میگیرد و در پاسخ اعتراض مسافران، اختلاس ۳هزار میلیاردی را مثال میآورد...
کد خبر :
167811
مهدی علیپور: این روزها همه از اختلاس ۳هزار میلیارد تومانی حرف میزنند و در لابه لای حرفهایشان میشود به چند نکته مهم رسید که تعمق و تدبر در نتایج هر کدام از این نکتهها میتواند گره از کار فروماندهای باز کند که سال هاست جامعه ما با آن دست و پنجه نرم میکند. به گزارش « فردا »، همه میدانیم که فساد در هر سیستمی پیش از هر چیز به اعتماد عمومی خدشه وارد میکند و افراد جامعه را نسبت به متولیان امور بدبین میکند. از طرفی فساد کم و زیاد نمیشناسد. فساد، فساد است حالا میخواهد ۳هزار میلیارد تومان باشد یا به اصطلاح عامیانه یک پول چای. زیان بزرگتر اما زمانی
است که جامعه این فساد را به عنوان امر بدیهی بپذیرد و به آن گردن گذارد که این خطری به مراتب بزرگتر از اختلاس و رشوه و است. به بیان روشنتر زمانی که فساد به یک هنجار قابل قبول در جامعه تبدیل شود دیگر نمیتوان با اهرم قانونی، بخشنامه، دستور و غیره مقابل آن ایستاد. به نظر میرسد پیش از هر چیز باید به دنبال ترمیم سیستم اداریای بود که فساد را ترویج میکند و به شهروندانش میقبولاند بیپرداخت رشوه یا پا درمیانی یک صاحب نفوذ، کاری از پیش نمیرود. اهرمی در دست ما مردم! ازدیگر سومتاسفانه اختلاس ۳هزار میلیارد تومانی دارد تبدیل به اهرمی میشود که برخی از شهروندان
آن را بهانهای قرار دهند تا دست به رفتاری غیر اخلاقی و خلاف قانون بزنند. مثال روشنش را این روزها میتوان در تاکسیها به وفور مشاهده کرد. رانندهای مبلغی بیشتر از کرایه یک مسیر را میگیرد و در پاسخ اعتراض مسافران، اختلاس ۳هزار میلیاردی را مثال میآورد و با اعتراضی توام با سرزنش میگوید فلانی این همه پول اختلاس کرده آن وقت شما در بند ۵۰تومان گران شدن کرایه تاکسی هستید. گسترش این نگاه که اعمال خلاف قانون را با استناد به ماجرای اختلاس مجاز میشمرد، هشداری است برای آنهایی که گمان میکنند با تبرئه کردن خود، اطرافیان و فلان مسئول میتوانند ماجرای اختلاس و
حاشیههایش را کنترل کنند یا از طرح روشن ماجرا بگریزند. شعار چاره کار نیست مسئله فساد با شعارهای انتخاباتی حل و فصل نمیشود که اگر میخواست بشود خیلی پیشتر از اینها به دست آمدگان و رفتگان دیگری شده بود. کسانی که با افتخار اعلام میکنند ما خودمان اختلاس را کشف کردیم باید این نکته را هم بدانند که کشف این ماجرا نه تنها نباید مایه افتخار باشد که باید زنگ هشداری باشد برای سیستم مدیریتی که گمان میکند پاک و عاری از هر گونه کاستی ونقصان است. فقدان رویکرد منسجم ضد فساد در دستگاههای دولتی به عاملی موثر در بروز و گسترش فساد میانجامد و اگر خود را به تغافل بزنیم
و سعی در کتمان این ماجرا داشته باشیم، بیشک راه را برای فسادهای بزرگتر باز کردهایم. انداختن تقصیر گردن این و آن و متهم کردن این گروه و آن گروه سیاسی به جنجالهای رسانهای هم مشکلی را درمان نمیکند و تا صریح و روشن از چگونگی وقوع جرم پرده برداشته نشود، چیزی که هر روز بیشتر و بیشتر به آن دامن زده میشود شایعه است و شایعه و شایعه.