آمریكا در قالب نظامهایی جدید، بهدنبال حفظ منافع خود است
مراقبت و هوشیاری در برابر ترفندها و سیاستهای نظام سلطه، یكی از محورهای مهم پیام رهبر انقلاب به كنگرهی عظیم حج است؛ «مهمترين خطر، دخالت و تأثيرگذاریِ جبههی كفر و استكبار در ساخت نظام جديد سياسی در اين كشورها است. آنان همهى كوشش خود را به كار خواهند برد تا نظامهاى جديد، هويت اسلامی و مردمی نيابد.» آقای محمد الرصافی المقداد، نویسنده و متفكر تونسی از تلاش غربیها برای سوء استفاده از جریان بیداری اسلامی میگوید:
غرب و در رأس آنها آمریكا به دنبال گرفتن آزادیخواهی از ملتهای عربی و اسلامی است. آنها میخواهند فرش را از زیر پای انقلابیون بكشند و این كشورها را در قالب نظامهایی جدید، به همان وضع پیشین خود برگردانند تا ملتها به خواستهی خود كه همانا آیندهی درخشان همراه با آزادی است نرسند. قطعاً رهبر انقلاب از این مسائل و از این ترفندها و برنامهها بیاطلاع نیستند. ایشان نسبت به همهی این توطئهها و همچنین به تغییرات كشورهای منطقه آگاهی دارند. سخن ایشان، كاملاً بجا و نصیحت و هشداری برای ملتهای منطقه است تا مراقب خود باشند، زیرا تلاشهای مذبوحانهای برای در دست گرفتن كنترل این انقلابها با هدف بازگرداندن ملتها به اطاعتپذیری از غرب آغاز شده است.
سیاست همیشگی غرب در برخورد با تحولات اینچنینی، سیاست یك بام و دو هوا است. همین سیاست است كه باعث شده غرب در كنار صهیونیستها بایستد و جنایات آنها در حق مردم فلسطین را توجیه كند. از طرف دیگر نیز ادعای حمایت از مردم در برابر حاكمان ستمگر را داشته باشد. غرب از هیچ حیله و وسیلهای برای وارد كردن این ملتها به درگیریهای داخلی و قبیلهای یا ایدئولوژیك كوتاهی نخواهد كرد تا بتواند آنها را تضعیف كند و از هدف اصلی خود در رسیدن به آزادی حقیقی منحرف كند؛ هدفی كه دسترسی ملتها به آن مایهی توانمند شدن آنها در رقابت با كشورهای مستكبر خواهد بود.
چه خلأها و كمبودهایی در این انقلابها میتواند به عنوان دستاویزی برای سوءاستفادهی غرب قرار گیرد؟ انقلابهای عربی یك اشكال سیستمی دارند و آن، نبودن یك نماد رهبری است كه همه گرد او جمع شوند تا آنها را به بهترین مسیر راهنمایی كند و مردم نیز بتوانند رشتهی امور را با اطمینان كامل به دست او بسپارند. این نقیصه باعث شده كه نیروهای استثماری به خود اجازه بدهند تا با سرنوشت ما بازی كنند و تلاش كنند تا انقلاب ما را منحرف كنند و دوباره آن را در خدمت منافع مستكبرین غربی و نوكران آنها درآورند. شما قطعاً در
حوادث لیبی دیدهاید كه غرب چگونه با لیبی برخورد كرد. همگان مشاهده كردند كه شعار غرب در حمایت از مردم لیبی تنها یك بهانه بود و پس از همایش «دوستان لیبی» روشن شد كه هدف اصلی غربیها تنها حمایت از منافع غرب در ذخایر نفتی لیبی بود و نه مردم لیبی. پس بهتر بود كه نام آن همایش را «دوستان نفت لیبی» میگذاشتند.
بدون شك این موج بیداری كشورهای اسلامی، نتیجهی اتفاقات امسال و سالهای اخیر نیست، بلكه ریشه در گذشتهای دورتر دارد. حركت سید جمالالدین اسدآبادی كه همهی كشورهای اسلامی را درنوردید، توانست مردم این كشورها را متوجه وظایفشان در برابر وطن و دین خود بكند. گام بعدی، پیروزی نهضت مردم مسلمان ایران به رهبری امام روحالله الموسوی الخمینی (رضواناللهتعالیعلیه) بود. ایشان توانستند با بصیرت و حكمت عمیق خود، مزدوران آمریكا را سرنگون كنند و شكست سختی به آنها تحمیل كنند و انقلاب اسلامی كمنظیری را در تاریخ بنا كنند. این انقلاب مبارك توانست اثر خوبی در میان
جنبشهای رو به رشد اسلامی برای ایجاد روحیهی فداكاری و ایثار داشته باشد. از جملهی این جنبشها «حركت اسلامی» بود كه اكنون به حركت نهضت اسلامی معروف است و من در دههی 1980 عضو آن بودم. ما در این حركت از تجربهی موفق ایران و اندیشههای كاربردی آن در زمینههای فكری و سازماندهی استفاده كردیم. این استفاده از طریق كتابها و مقالات جالبی بود كه ما را هدایت میكرد؛ بهخصوص كتابهای شهید سید محمدباقر صدر برای ما بسیار مفید و قابل استفاده بود. به نظرم گسترش بیداری اسلامی در جهان اسلام مرهون ظهور انقلاب اسلامی ایران و پدیدآورندگان آن است كه با روح اسلام محمدی
صلیاللهعلیهوآلهوسلم هماهنگ است.