فردی ملایم و منطقی، اما قاطع...

یکی دیگر از نمایندگان مجلس عراق که از اعضای ارشد حلقه داخلی نوری المالکی است و سلیمانی را به‎طور مرتب در ایران می‎بیند، گفت که ژنرال فقط یک‎بار در این هشت سال به عراق سفر کرده است. وی سلیمانی را «فردی ملایم، منطقی و بسیار مؤدب» توصیف می‎کند: «وقتی با وی حرف می‎زنید، بسیار ساده برخورد می‎کند. اگر از پیشینه وی خبر نداشته باشید، نمی‎توانید حدس بزنید از چه قدرتی برخوردار است. قدرتش مطلق است و هیچ‎کسی نمی‎تواند او را به چالش بیندازد.»

کد خبر : 171882
از زمان انتصاب سردار قاسم سلیمانی به فرماندهی سپاه قدس، رسانه ‏های مختلف خارجی (خصوصا غربی) اقدام به انتشار مطالب متعددی درباره ایشان کردند. درگیری مستقیم نیروهای آمریکایی در کشور عراق و عدم حضور فیزیکی سردار، باعث جذاب‏تر شدن موضوع برای پرداختن به آن شده است. به گزارش «فردا» به نقل از هفته نامه پنجره ، با وجودی که آن‎ها سعی در مخدوش کردن چهره ایشان و فعالیت‏های سپاه قدس دارند، اما در همین حین مجبور به اعتراف به قدرت سردار سلیمانی و اشاره به منشأ آن یعنی نفوذ پیام انقلاب اسلامی در مردم منطقه هستند. با دید فوق نگاهی به چند نمونه شاخص از مطالب، با دقیق‏ترین ترجمه می‏اندازیم: داستانی وجود دارد که دیوید پترائوس، رییس جدید سیا، علاقه دارد آن را بازگو کند؛ این داستان به زمانی بازمی‎گردد که یک ژنرال چهار ستاره در عراق بود. اوایل سال 2008، طی درگیری‎‎های رخ داده میان گروه شبه‎نظامی شیعه از یک طرف و ارتش آمریکا و عراق از طرف دیگر، به پترائوس یک تلفن داده شد که در آن پیامکی از ژنرال ایرانی‎ای بود که از آن به بعد تبدیل به الهه انتقام شد. این پیام از طرف قاسم سلیمانی، فرمانده سپاه قدس بود و توسط یکی از رهبران عراقی منتقل شد بود. در آن پیغام نوشته شده بود: «ژنرال پترائوس، شما باید مرا بشناسی، من قاسم سلیمانی هستم؛ کسی که سیاست‎‎های ایران را در عراق، لبنان، غزه و افغانستان کنترل می‎کند. ضمنا مشخص است که سفیر ایران در بغداد نیز عضو سپاه قدس است. جایگزین او نیز عضو سپاه قدس است.» پترائوس نیازی نداشت که برایش توضیح داده شود. بسیاری از فعالیت‎‎های نظامیان آمریکا در تعامل با شیعیان عراقی، تحت تأثیر قاسم سلیمانی و افراد وابسته به سپاه قدس است. تلاش‎‎های دیپلماتیک دولت آمریکا در سایر نقاط خاورمیانه، به‎خصوص در لبنان نیز همین شرایط را دارد. پترائوس سال گذشته درباره مشکلی که سیلمانی برای او به‎وجود آورده بود، به اندیشکده «مؤسسه تحقیقات جنگ»، گفت: «مسأله‎ای که کار دیپلماسی را دشوار می‎کند، این است که به شیوه سنتی دیپلماسی از طریق وزیر امور خارجه مذاکره نمی‎کنیم، با یک وزیر طرف نیستیم. بلکه با یک دستگاه امنیتی مواجه هستیم.» در حالی‎که پترائوس خود را برای بالاترین سمت جاسوسی آمریکا آماده می‎کند، حتما خود را آماده رویارویی‎‎های بیشتری در پشت پرده نیز کرده است. در سه سال گذشته، وجهه سلیمانی نه تنها به‎عنوان قدرتمندترین بازیگر عرصه منطقه کاهش نیافته، بلکه در برخی از مؤلفه‎ها افزایش نیز یافته است. اکنون سوریه نیز به قلمرو سلیمانی اضافه شده است. بعد از هفته‎‎ها مصاحبه که با مقامات عراقی - چه آن‎هایی که وی را ستایش می‎کنند و چه آن‎هایی که از وی می‎ترسند - انجام دادم، میزان ارتباطات و مراودات سليمانی با نمایندگان عراقی برایم بیشتر مشخص شد. شروان الویلی، وزیر سابق اطلاعات و امنیت عراق، کسی است که سلیمانی را خوب می‎شناسد. در گفت‎وگوی رسمی‎ای که سال گذشته میان او و گاردین انجام شد؛ هر بار که اسم سلیمانی آورده می‎شد، لحنش به کلی تغییر می‎کرد. این نماینده شیعی، به‎عنوان متحد ایران شناخته شده است تا آن حد که سکولار‎ها و سنی‎‎ها در پارلمان معتقدند وی برنامه‎‎های ایران را پی می‎گیرد. وی منکر نقش مخرب ایران در عراق است. این سؤالی است که مقامات عراقی مدت‎هاست از آن فراری هستند: آخرین باری که قاسم سلیمانی به منطقه سبز در بغداد آمده، چه زمانی بوده است؟ وقتی سؤال فوق از الویلی پرسیده شد، دست چپش لزرش خفیفی پیدا کرد، ابروهایش در هم رفت و گفت: «منظور شما سید قاسم سلیمانی است؟» عنوان «سید» در عربی برای افراد خیلی محترم به‎کار برده می‎شود. او از پاسخ‎گویی طفره می‎رفت. در بغداد، هیچ اسم دیگری به اندازه اسم فوق واکنشی مشابه میان افراد صاحب قدرت ایجاد نمی‎کند. موافق الربیعی، وزیر سابق امنیت ملی عراق در مصاحبه با روزنامه الشرق الاوسط در ژوئیه 2010 گفت: «بدون شک وی قدرتمندترین فرد عراق است. هیچ کاری بدون نظر او انجام نمی‎شود.» اما تاکنون کمتر کسی در عراق جرأت کرده است بی‎پرده درباره ژنرال مرموز ایرانی و نقش بی‎بدیل وی در عراق و چگونگی پيش‎برد طرح‎هایش صحبت کند. یک مقام بلند پایه آمریکایی می‎گوید: «سیاست‎مداران عراق شدیدا گرفتار مسایل و مشکلات خودشان هستند. وی به شکلی کار‎ها را به آن‎ها دیکته می‎کند که مقامات عراقی در موقعیتی قرار خواهند گرفت که هیچ چاره دیگری ندارند.» برتری سلیمانی در عراق، به زمان انقلاب سال 1979 ایران برمی‎گردد که با بیرون کردن شاه، ایران به کشوری اسلامی از نوع شیعی تبدیل شد. او گام به گام در رده‎‎های نظامی ایرانی پیشرفت کرد تا این‎که در سال 2002 و چند ماه قبل از این‎که آمریکا عراق را اشغال کند، او به‎سمت فرماندهی نخبه‎ترین نیروی نظامی ایران - سپاه قدس از سپاه پاسداران انقلاب - منصوب شد. هیچ سازمانی مشابه با سپاه قدس در ایران وجود ندارد. اولین وظیفه آن حفاظت از انقلاب ذکر شده است اما مسئولیتش را صدور انقلاب به دیگر بخش‎‎های جهان اسلام تفسیر کرده‎اند. جوامع شیعی نشان داده‎اند که برای دریافت پیام انقلاب بسیار مستعد هستند و ارتباط عمیق و حرف شنوی از سپاه قدس دارند. البته سپاه قدس متحدان سنی مخالف اسراییل نیز دارد که شاخص‎ترین آن‎ها حماس در غزه است. عراق منطقه کلیدی عملیات سلیمانی است. در هشت سال گذشته ما شاهد جنگ غیرمستقیم میان سپاه قدس با نظامیان آمریکا بوده‎ایم. حال که آمریکا خود را آماده ترک عراق کرده است و رهبران عراقی تردید دارند که از ارتش آمریکا بخواهند در آن‎جا باقی بمانند، همچنان شاهد تأثیرات مسأله فوق هستیم. منطقه حیاتی اعراب بحث بر سر تعیین سرنوشت منطقه حیاتی اعراب است. صالح المطلق، یکی از سه معاون نخست‎وزیر عراق می‎گوید: «سلیمانی، قدرتش را مستقیما از آیت‎الله خامنه‎ای می‎گیرد. وی از هیچ‎کس از جمله احمدی‎نژاد فرمانبردار نیست.» وی می‎گوید: «گفته‎ای در اسلام هست که نباید هیچ‎گاه نسبت به پدر و مادر خود درشتی کنید. شیعیان، جمله فوق را این‎طور تفسیر می‎کنند که آن مطالبی را که [آیت‎الله] خامنه‎ای از طریق سلیمانی ابلاغ می‎کند باید تمام شیعیان، چه در داخل و چه در خارج ایران رعایت کنند.» مطلق می‎گوید: «تمام مقامات مهم عراقی به دیدار وی می‎روند. مردم توسط وی هیپنوتیزم شده‎اند و او را به شکل یک فرشته می‎بینند.» یکی دیگر از نمایندگان مجلس عراق که از اعضای ارشد حلقه داخلی نوری المالکی است و سلیمانی را به‎طور مرتب در ایران می‎بیند، گفت ژنرال فقط یک‎بار در این هشت سال به عراق سفر کرده است. وی سلیمانی را «فردی ملایم، منطقی و بسیار مؤدب» توصیف می‎کند: «وقتی با وی حرف می‎زنید، بسیار ساده برخورد می‎کند. اگر از پیشینه وی خبر نداشته باشید، نمی‎توانید حدس بزنید از چه قدرتی برخوردار است. قدرتش مطلق است و هیچ‎کسی نمی‎تواند او را به چالش بیندازد.» سلیمانی با مو‎های جوگندمی، لاغر و با لبخندی متین، اصلا شبیه یک فرمانده جنگی نیست. کسانی که او را در سال 2006 هنگام تنها مسافرتش به بغداد در اوج نبرد‎های فرقه‎ای دیده‎اند، می‎گویند او بدون هیچ محافظی تنها به‎همراه دو نفری که او را دعوت کرده بودند، به همه جا سر زده است. آمریکایی‎‎ها تا زمانی که او به ایران بازگشت، از حضور بزرگ‎ترین دشمن‎شان در عراق خبردار نشدند. در هفته جاری، یکی از مقامات بلند پایه آمریکا گفت: «او مانند قیصر سوزه است (اشاره به فیلمی که تأثیرگذاری شخصیت اصلی‎اش همه را به وحشت می‎انداخت). هیچ‎کس نمی‎دانست وی کیست. او همه جا هست و هیچ‎جا نیست.» نماینده شیعه و رده بالای مجلس عراق افزود: «او موفق شده است که با تمام گروه‎‎های شیعه عراقی و در همه سطوح رابطه برقرار کند. در نشست سال گذشته دمشق، که بر اساس آن دولت کنونی عراق شکل گرفت، وی در کنار رهبران سوریه، ترکیه، ایران و حزب‎الله حضور داشت.» وی همه را مجبور کرد نظرشان را عوض کنند و نوری المالکی را برای دور دوم برای نخست‎وزیری عراق برگزینند.» در طی پنج سال گذشته که مالکی در عراق بر سر کار بوده است، تمام مشاوران کلیدی وی با تأیید سلیمانی از جانب ایران منصوب شده‎اند. حتی جلال طالبانی، رییس‎جمهوری کرد عراق نیز مرتبا او را در مرز ایران ملاقات می‎کند. بسیاری از مقامات آمریکا که این چند ساله را صرف ایجاد اختلال در کار افراد وفادار به سلیمانی کرده‎اند، می‎گویند مایل هستند او را ببیند. اما در عین‎حال نسبت به اهدافش حالتی گیج و گنگ دارند. یکی از مقامات بلند پایه ارتش آمریکا، در این زمینه می‎گوید: «من خیلی ساده از او خواهم پرسید که از ما چه می‎خواهد؟» جیمز جفری، سفیر آمریکا در عراق تابستان گذشته مدعی شد گروه‎‎های مرتبط با ایران غیر از سربازان کشته شده امسال، مسئول کشته شدن یک چهارم از کل تلفات آمریکا (حدود 1100 کشته و هزاران مجروح دیگر) است. با این وجود، آمریکا تنها چند بار از تریبون عمومی و به‎صورت رسمی علیه دایره نزدیکان سلیمانی موضع گرفته است. در ماه مارس 2007، نیرو‎های ویژه هوایی انگلیسی‎‎ها یکی از مقامات ارشد حزب‎الله را به نام علی موسی دقوق دستگیر کردند؛ کسی که متهم به برنامه‎ریزی برای کشتن هفت سرباز در کربلا است. در همان سال در منطقه کردنشین شمال عراق، آمریکا نیز دو نفر را دستگیر کرد که فکر می‎کردند از رهبران سپاه قدس هستند. آمریکایی‎ها به جز این، موفقیت دیگری کسب نکرده‎اند.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: