در آرزوی بهبود وضع بیمار صنعت مد و لباس
نمایشگاه ملی مد و مانتو، شامل چند بخش نسبتا مجزا بود، قسمتهایی که اگر چه در کنار هم قرار داده شده بود، اما شکافی عمیق بینشان به چشم میآمد
به گزارش زنانپرس ، امروز آخرین روز برپایی نمایشگاه ملی مد و مانتو است، که در محل فرهنگسرای نیاوران و با هدف ایجاد فضایی برای تعامل بیشتر چرخه مد و لباس شروع به کار کرده بود.
نمایشگاه ملی مد و مانتو، شامل چند بخش نسبتا مجزا بود، قسمتهایی که اگر چه در کنار هم قرار داده شده بود، اما شکافی عمیق بینشان به چشم میآمد. سالن اول که در محوطه باز طراحی و مسقف شده بود، در اختیار تولید کنندگان بود که هر کدام با نام خود غرفهای داشتند و متناسب با موضوع نمایشگاه، مانتو هایی برای نمایش و البته فروش. مانتوهایی آشنا، و در واقع همان مانتوهای همیشگی بازار، که میشد به چهار دسته تقسیمشان کرد، مانتوهای زمستانی، مجلسی، دخترانه و سنتی که بیشترین فراوانی از آن مانتوهای مجلسی بود. غرفهدارها هم همان فروشندگان همیشگی که میتوان به سه دسته تقسیمشان کرد، فروشندگانی که فقط به بازاریابی فکر میکنند، تیپ و پوشش مخاطب برایشان خیلی فرقی نمیکند و به هر حال سعی در فروش کالای خود دارند، فروشندگانی که نمیدانم به چه دلیل حتی حوصله پاسخگو بودن را ندارند و فروشندگانی که به مخاطبهای خود بر اساس معیارهای گنگشان نمره میدهند، و بر همین اساس نوع برخوردشان از ۲۰- تا ۲۰+ متغیر است، این طور فروشندهها که کم هم نیستند، معمولا رفتار مناسبی با قشر محجبه ندارند، حتی اگر آن محجبه کالای تولیدیشان را پسندیده باشد، و حتی اگر خریدار باشد، باز هم فروشنده رنجاندن او را بر فروش کالایش مقدم میداند.
بخش دیگر، گالریای بود برای نمایش آثار برگزیدهی طراحان برگزیده. فضایی نسبتا زیبا که مملو بود از مانکنهایی با مانتوهای طراحی شده توسط طراحان داخلی، که قرار است روزی مانتوهای ایرانی-اسلامی طراحی کنند. از مسئولین مربوطه شنیده بودیم معیارهای انتخاب این ۱۱۰ طرح، اسلامی بودن، بدیع بودن، عدم استفاده از مدلهای غربی و استفاده از پارچههای مرغوب است. در مورد اسلامی بودن، اینطور به نظر میرسید که طراحان دچار سوء تفاهم خاصی هستند، اکثر مانتوها رنگشان تیره بود، و به لحاظ پوشیدگی نمیتوانست به تنهایی کافی باشد، بیشتر مدلها مناسب مجالس طراحی شده بود، در حالی که قشر بانوان فعال در جامعه، بیشتر با معضل فقدان مانتوهای مناسب درگیر هستند، ظاهرا طراحان گرامی جمع دو عامل اسلامی بودن و کاربردی بودن را باور ندارند.
وقتی نمایشگاهی با این عنوان برگزار میشود و سعی دارد همه اعضای یک چرخه پیچیدهای مثل چرخه مد و لباس را کنار هم جمع کند، فاصلههای موجود بیشتر خودنمایی میکند، کنار طرحها، طراحها ایستادهاند، با کمی فاصله، تولید کنندگان کنار مانتوهای تولیدیشان، و بازدیدکنندگان که همه جای نمایشگاه هستند، مانتوها را نگاه میکنند، و حتی لمس میکنند، با طراح و تولید کننده و توزیع کننده وارد بحث میشوند. ظاهرا همه عناصر تشکیل دهنده چرخه کنار هم جمعاند، اما وضع موجود حکایت از فاصلهای عمیق بینشان دارد. چرخهای که دیده میشود چندان شبیه چرخه نیست، طراح درک دقیقی از معیارها ندارد، مخاطب را خوب درک نمیکند، تولید کننده تعامل خوبی با طراح ندارد، تعهد چندانی به ارزشهای دینی و فرهنگی در عرصه مد ندارد، بیشتر به سود اقتصادی فکر میکند تا به زیان فرهنگی، خریدار، برای انتخاب پوشاک مناسب معیارهای درستی ندارد، تقاضاهای غیر ایرانی_اسلامی انگیزه عرضه پوشاک مناسب را در طراح و تولید کننده از بین میبرد و …
به هر حال این چرخه معیوب با هزاران حلقه گم شده امسال برای دومین بار کنار هم جمع شدند، نمایشگاه دوم، با تمام کم و کاستیهایش از اولی بهتر و با کیفیت تر برگزار شد، به گفته مسئولین مربوطه، نمایشگاههای دیگری هم در مکانها و زمانهای دیگری با همین موضوع در راه است و امیدواریم این افعالیتها با اقدامات جدیتری همراه شود و بتواند کمکی باشد برای ایجاد تعامل سازنده میان دستاندرکاران چرخه مهم مد و لباس و نجات این چرخه از وضیعت معیوب کنونی.