اشتهاي سيري ناپذير آل سعود؛ اين بار كويت

جناح سلفی کویت اکنون به آلت دست سعودی در کویت تبدیل شده و بخشی جدانشدنی از عربستان است. سلفی ها کویت همواره به مفتی های وهابی اقتدا می کنند و بر اساس فتواهایی که آنان صادر کرده اند، رفتار می کنند. این کارشناس مسائل سیاسی جهان عرب در ادامه افزود: عربستان سعودی همواره کویت را حیاط خلوت خود می دانست و همیشه به دنبال فرصتی بوده تا این کشور را اشغال کند و تحت امر خود درآورد. وضعیت جاری در کویت نشان می دهد که گویا اکنون این فرصت پیش آمده تا بتوان سناریوی بحرین را در کویت اجرا کرد.

کد خبر : 172784
سرویس بین الملل فردا؛ در نگاه اوليه به تحولات جاري و ساري در كويت و خصوصا تظاهرات چند روز اخير در اين امير نشين ثروتمند، مي توان گفت كه اين كشور نيز از تحولات منطقه اي و موج آزادي خواهانه مردم منطقه مصون نمانده و اين موج مي رود تا اركان خاندان آل صباح را نيز در برگيرد. اما با بررسي عميق تر تحولات كويت و گروه هاي شركت كننده در اين تظاهرات مولفه هاي ديگري را برجسته مي كند كه كويت را از موج تحول خواهي منطقه اي تا حدي مستثني مي سازد. البته اين مستثني ساختن در تحولات اخير به معناي وجود حكومت كاملا دموكراتيك نيست. خاندان آل صباح نيز مانند ديگر كشورهاي منطقه مدت مديدي است ( بخوانيد 2 قرن)كه قدرت را در اختيار دارد. امیرکویت طبق قانون اساسی حق دارد در شرایط خاص پارلمان را منحل کند، نخست‌وزیر و وزراء توسط وي منصوب می‌شوند و پارلمان نقش مستقیمی در انتصاب وزراء ندارد و تنها می‌تواند نخست‌وزیر و وزیران را مورد سؤال و استیضاح قرار دهد. پست‌های کلیدی در كابينه نيز مانند وزارت امور خارجه، وزارت کشور و وزارت دفاع همواره در اختیار اعضاء خاندان آل صباح بوده است. تمام اين موارد نشان مي دهد كه خاندان آل صباح نيز دست كمي از ديگر امير نشين هاي منطقه ندارد. البته بايد در اين ميان اشاره كرد كه در كويت پارلمان از احزاب مختلفي شكل گرفته است كه مي توان به جريانات ليبرال، اخواني وسلفي اشاره داشت. همچنين كويت در ميان كشورهاي حاشيه خليج فارس تنها كشوري است كه (از زمان استقلال در سال 1961) داراي قانون اساسي و تفكيك قوا بوده است و به گفته برخي ناظران تا حد زيادي آزادي هاي سياسي و مطبوعات در اين كشور تضمين شده است. نخست وزير ميانه رو اما بايد گفت محور اتفاقات اخير و سمت و سوي تظاهرات در روزهاي گذشته پارلمان كويت بوده است و اعتراضات به اين كه چرا همچنان اجازه ادامه فعاليت به نخست وزير كويت، شيخ محمد ناصر محمد الصباح، داده مي شود. (گفتني است وي از سال 2006 به اين سمت برگزيده شده و روابط خوبي نيز با ايران داشته است چرا كه وي حدود 10 سال در ايران سفير كشورش بوده است و همين روابط خوب با ايران ابزار مناسبي را در اختيار مخالفان سلفي قرار داده است. وي كوشيده تا فضاي مناسبي را براي گروه هاي مختلف ديني فراهم اورد و در اين ميان شيعيان هم توانسته اند فضاي بهتري را تجربه كنند) آنگونه كه ناظران كويت اعلام كرده اند مي توان به 4 فراکسیون‌ برجسته در پارلمان کویت اشاره كرد. فراکسیون اقدام مردمی با گرایش لیبرالی، فراکسیون اقدام ملی با گرایش لیبرالی، تجمع اسلامی سلفی با گرایش اسلامی سلفی و فراکسیون توسعه و اصلاحات با گرایش اسلامی. از سال 2006 تا كنون پارلمان بارها نخست وزير كويت را به دلايلي چون عدم كفايت وكارآيي نخست وزير، فساد مالي و اداري گسترده و رشوه خواري در لايه هاي مختلف دولت مورد سوال و استضياح قرار دادهاند كه البته وي توانسته بار ديگر راي اعتماد را كسب كند. اما نكته اي كه در اين سوالات و طرح استيضاح ها به چشم مي خورد آن است كه از ميان فراكسيون هاي پارلماني كويت، اين فراكسيون هاي سلفي بوده اند كه بيشترين اقدام را عليه نخست وزير انجام داده اند و جالب تر انكه اين فراكسيونها ارتباط تنگاتنگي با حكومت آل سعود دارد و به تعبيري مي توان گفت كه اين فراكسيون ها ابزار دست عربستان در كويت هستند. دليلي براي دخالت عربستان سواي اختلافات مرزي ميان كويت و عربستان، خاندان آل سعود از وجود همين دمكراسي نيم بند در كويت ناراضي است و از اين امر واهمه دارد كه وجود آزادي هاي سياسي به الگويي براي ديگر كشورهاي همسايه اش تبديل شود. خاصه آنكه عربستاني ها خود را ناجي كويت از چنگال صدام مي دانند. به همين دليل آل سعود با براه افتادن موج تحول خواهي در منطقه و همچنين براي امتناع از تسري اين انقلاب ها به كشورش از طريق فرار به جلو و يا دخالت نظامي در كشورهاي تهديد زا كوشيده تا از اين موج مصون بماند. دخالت عربستان در بحرين و اعزام نيروي خارجي و كشتار بي سابقه مخالفان در اين كشور شاهدي است بر اين مدعا. اينك عربستان مي كوشد تا كويت را از طريق ابزارهاي خود در پارلمان به همين سمت ببرد. آنگونه كه ناظران كويتي اعلام كرده اند در طول چند ماه گذشته تعداي از نمايندگان سلفي از هواداران خود خواسته اند تا تا از طريق برگزاري تظاهرات نخست وزير را مجبور به استعفا كنند. طبق شواهد ميدان الارده در كويت محل تجمع هوادران اين جريان بوده ( كه حتي با چهرهايي شبيه به هم دارند: ريش بلند و بدون سبيل). آنها از اين ميدان به سمت منزل شخصي نخست وزير حركت مي كنند كه با مقاومت پليس روبه رو مي شوند. ضد و خوردها بالا مي گيرد و اين تظاهرات به شدت توسط پليس سركوب مي شود. امري كه سبب شد تا سامان دهندگان اين تظاهرات از طريق ابزارهاي رسانه اي خود ضمن مظلوم نمايي زمينه را براي دخالت خارجي مهيا سازند. نكته آنجاست كه برخي منابع كويتي اعلام كرده اند كه در ميان بازداشت شدگان اين اعتراضات 25 تبعه غير كويتي عرب نيز بوده اند. ( امري كه اينك در سوريه نيز در جريان است، براي مثال در بانياس و پس از دستگيري هاي معترضين و معارضين 27 نفر از اتباع تركيه، امارات، اردن و لبنان ديده شدند) در همين زمينه يك كارشناس مسائل جهان عرب عنوان مي كند كه «آنچه اکنون در کویت رخ می دهد، عبارت است از یک طرح خطرناک که نتیجه آن اشغال کویت توسط عربستان و سپس براندازی آل صباح و تغییر رژیم و حاکمیت در این کشور است. گام اول این طرح اشغال ساختمان پارلمان کویت بوده است.» «أزهر الخفاجی» در اين زمينه تصريح مي كند كه: جناح سلفی کویت اکنون به آلت دست سعودی در کویت تبدیل شده و بخشی جدانشدنی از عربستان است. سلفی ها کویت همواره به مفتی های وهابی اقتدا می کنند و بر اساس فتواهایی که آنان صادر کرده اند، رفتار می کنند. این کارشناس مسائل سیاسی جهان عرب در ادامه افزود: عربستان سعودی همواره کویت را حیاط خلوت خود می دانست و همیشه به دنبال فرصتی بوده تا این کشور را اشغال کند و تحت امر خود درآورد. وضعیت جاری در کویت نشان می دهد که گویا اکنون این فرصت مناسب پیش آمده تا بتوان سناریوی بحرین را در کویت اجرا کرد.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: