مردم مصر يك تعلق ديني به اهل بيت پيامبر دارند/قسم مصریان به «حضرت زينب» و «راس الحسين» است

چهره واقعي مردم مصر را بايد در نمادهايي چون الازهر شريف ديد كه هزار سال سابقه دارد و علي رغم انكه مخالفت هاي جدي در عالم سياست با آن شده هنوز الازهر شريف جايگاه ويژه اي در ميان مردم مصر دارد. مردم مصر به علماي خود احترام مي گذارند و اين خود نشان مي دهد كه مردم مصر عمق ديني دارند. ضمن اينكه بايد گفت كه الازهر شريف اسم خود را از حضرت فاطمه (س) و از زمان فاطميون گرفته است. مردم مصر يك تعلق ديني به اهل بيت پيامبر دارند.

کد خبر : 177381
سرویس بین الملل «فردا»: نشست خبري دبير كل جمعيت بيداري اسلامي فرصت مناسبي را بدست داد تا با دكتر صادق الحسيني به گفتگو بنشينيم. ايشان پس از انقلاب مصر به اين كشور سفر كرده اند و با مردم و احزاب مصري به گفتگو و رايزني پرداخته اند. لذا اطلاعات ايشان از اوضاع و احوال جامعه مصر مي توا ند براي تحليل شرايط كنوني مفيد واقع شود. آنچه در زير مي آيد حاصل اين گفتگوست.
*****************
آقاي دكتر اخوان المسليمن در انتخابات پارلماني پيروز شده است. تحليل شما از اين پيروزي چيست؟ پيروزي اخوان به عنوان بزرگترين، قوي ترين ، قديمي ترين و منسجم ترين تشكيلات مصر دو پيام مهم براي مصر و جهان اسلام را دارد. اول اينكه مردم مصر به دين و تدين و آنچه ما «بيداري اسلامي» مي خوانيم راي داده اند و بايد گفت كه وجدان عمومي مردم مصر يك وجدان اسلامي عربي است. دوم اين است كه تمام تلاش هاي خارجي چه غرب و چه آنهايي كه مانور مي دادند كه فيسبوك و تويتر مي تواند مردم را بر سر يك موضوع بسيج كنند غلط از آب درآمد. بواقع يك اتحاد عظيمي از ليبرال ها، چپي ها و لائيك ها بوجود آمد تا در برابر اخوان بيايستند. آنها در ابتدا با خود انتخابات مخالف بودند و تلاش داشتند تا از طريق يك دولت انقلابي از ايجاد قانون اساسي با هويت اسلامي جلو گيري كنند. نهايتا اين بسيج عمومي آنها جواب نداد و به اعتقاد من « مردم بوك» موفق تر از فيسبوك و امثالهم عمل كرد. اين دو پيام را بايد در نظر داشت. پيروزي اخوان عملا چهره آينده مصر و رياست جمهوري را نيز مشخص خواهد كرد. سوالي كه اينجا هست در مورد افكار عمومي و فرهگ سياسي مصر است. اگر ممكن است مشاهدات خود را در سفر به مصر و شناختي كه ازاين مردم داريد بيان كنيد. ضمنا بفرماييد كه آيا مردم مصر واقعا بدنبال اسلام هستند؟ ببينيد چهره واقعي مردم مصر را بايد در نمادهايي چون الازهر شريف ديد كه هزار سال سابقه دارد و علي رغم انكه مخالفت هاي جدي در عالم سياست با آن شده هنوز الازهر شريف جايگاه ويژه اي در ميان مردم مصر دارد. مردم مصر به علماي خود احترام مي گذارند و اين خود نشان مي دهد كه مردم مصر عمق ديني دارند. ضمن اينكه بايد گفت كه الازهر شريف اسم خود را از حضرت فاطمه (س) و از زمان فاطميون گرفته است. مردم مصر يك تعلق ديني به اهل بيت پيامبر دارند. هر چند آنها سني شافعي و حنفي هستند، اين تدين در مصر به عنوان يك فرهنگ در ميان مردم جاي دارد. اين تدين فقط در اجراي مراسم مذدهبي مثل نماز جمعه و حجاب نيست بلكه بروز و ظهور اجتماعي نيز دارد. مثلا در ايام ماه رمضان تمام مصر تبديل به سفره افطار مي شود. اينها حتي در زمان مبارك و يا سادات قطع نشده و معلوم مي شود كه اين علقه ها ريشه در ذهن مردم دارد و وابستگي به تدين و سنت هاي مذهبي دارد. در افواه عمومي جهان عرب، مردم مصر را عافيت طلب و راضي از وضعيت اجتماعي تلقي مي كردند. حال آنكه ما ظرف سال گذشته ديده ايم كه مردم مصر تمام قد در عرصه هاي سياسي و اجتماعي حضور پيدا كرده اند. اين وضعيت چگونه قابل تحليل است؟ در اين زمينه بايد گفت كه اتفاقاتي در سالهاي گذشته رخ داد مانند امضاي كمپ ديويد و به تعبيري بزرگان مصر فروش كل مصر به اسرائيل و آمريكا رخ داد. اما علت رخ دادن چنين اموري سوء تدبير احزاب سنتي مصر نسبت به تحولات بوده است. مردم مصر صبورند و تمدني عميق و مثال زدني دارند. چنين كشورهايي مثل ايران و مصر صبر زيادي دارند. ما در اين سرزمين ها شاهد تراكم تجربيات هستيم و در لحظه مناسب اين عقل جمعي و تراكم خود را نشان مي دهد و در لحظه اي مناسب خود را نشان مي دهد. بايد گفت كه احزاب سنتي در مصر متاسفانه مدام در حال مانور بودند. مثلا در زمان سادات و با ژست مذهبي كه او از خود نشان داد اين احزاب از در آشتي با وي وارد شدند و يا در زمان عبدالناصر از زاويه مبارزه با استعمار به او نزديك شدند. در كل اين رهبري سنتي موفق نبوده و انها اين نيروي مردمي را درست هدايت نكردند. مردم مصر در زمان مبارك به يك « موميا» تبديل شده بودند و احزاب مدام در حال زد و بند با حكومت بودند. مصر در مسير غرب گرايي افتاد كه مي توان دراين زمينه به NGO هاي متعدد غربي در مصر اشاره كرد . اما مردم مصر وقتي احساس كردند كه در منطقه فضاي جديدي ايجاد شد و انقلابي مثل ايران و مقاومتي مثل حزب ا... شكل گرفت انها نيز از اين حركات الهام گرفتند و آنها را براي دفاع از كرامت و عزت خود به صحنه آورد. انها ديديند كه هم حاكمان آنها در ضعفند و هم ديدند كه استعمار در منطقه به لحاظ سياسي و اقتصادي در ضعف به سر مي برد و لذا آنها فرصت را مناسب ديدند و عليه مبارك و متحدينش شورشيدند. اينجا يك سوال ديگر بوجود مي آيد. در انتخابات شاهد پيروزي حزب النور پس از اخوان بوديم كه از اجتماع گروه هاي سلفي بوجود آمده بود. آنها رويه هاي تكفيري را در دوران انتخابات در پيش گرفتند و حتي البرادعي را تكفير كردند يا راي دادن به مخالفان را حرام اعلام كردند. به نظر شما اين امر ايجاد خطر نمي كند و آيا اين چنين ديدگاهي در مردم مصر جايگاه دارد؟ آيا چنين ديدگاهي راه را براي نفوذ كشورهايي چون عربستان با ايده هاي اسلام افراطي مهيا نمي كند؟ جواب من منفي است و بنده با اين تحليل كلا مخالفم. مردم مصر لحظه اي راه وهابيت را نمي روند. جو غالب مصر و فضاي عمومي هواي تشيع به معناي عام كلمه است. يعني الزاما فقه شيعه ندارند اما حب اهل بيت دارند. در تاريخ مصر داستان هاي زيادي داريم كه براي مصري ها شكل اسطوره پيدا كرده است. مثلا داريم كه زماني كه «سيده نفسيه» كه از نسل امام حسن مجتبي(ع)قصد مي كند كه از مصر برود، بزرگان مصر مانند اديبان و علما جمع مي شوند و از او مي خواهند كه در مصر بماند. طبق اسطوره آنها مي گويند كه اصلا نيل به علت چنين تصميمي خشك شد. جالب اين است كه زماني كه ايشان تصميم به ماندن مي گيرد، نيل هم دوباره پر آب مي شود. مي خواهم اثر اين اسطوره در ذهن مردم مصر را بگويم. و يا وقتي مردم مصر زماني كه مي خواهند قسم ياد كنند به «حضرت زينب» و يا «راس الحسين» قسم مي خورند. وقتي دعا مي كنند براي اهل بيت دعا مي كنند و زماني كه عليه حاكمي غضب ناك مي شوند مي گويند « من جارو خواهم كرد خاك مزار سيده زينب را» ( همان گونه كه ما مي گوييم نذر مي كنم كه خاك آن حرم را جارو مي كنم و يا حواله مي دهيم كسي را به آن حضرات). لذا به سختي مي توان مذهب راديكال و افراطي مورد نظر وهابي را در مصر پياده كرد. پس احزابي مانند النور با گرايشات تكفيري در مصر چگونه شكل مي گيرد؟ اما در مورد حزب النور كه گفتيد بايد توجه داشته باشيد كه سلفي هاي مصر با سلفي هاي عربستان فرق مي كنند. اينها براي مقاومت در برابر ملي گرايان، ليبرالها و گروه هاي چپ به راه «سلف صالح» رفته اند. هشت گروه سلفي هستند كه متحد شده اند دور حزب النور و همه آنها تندرو نيستند. يك اقليتي در اينها هستند كه حتي بعضي مكان هاي ديني را نيز منهدم كردند اما وقتي با اعتراض مقامات ديني مواجه شدند با هزينه خود آنجا را بازسازي كردند. يعني يك نوع سلفي گري در مصر هست كه كه با لباس كوتاه و تراشيدن سبيل و سير وسلوك رفتار خلفاي راشدين به آن عصر تقرب مي جويند. اين با وهابيت فرق دارد. البته عده اي با پول عربستان برخي را بسيج مي كنند ولي اينها كم تعداد هستند. اينها تلاش دارند تا نفوذ اخوان را كم كنند زيرا معتقدند كه اگر اخواني ها بيايند همان مصر الازهر و حب اهل بيتي بر سر كار مي آيد. اخواني ها بدنبال دولت مدني هستند و بعضا با غرب نيز سر سازش دارد. اين امر است كه سلفي ها را به تكاپو انداخته است. اينك مصر بر سر يك دو راهي سرنوشت ساز است. خط وهابي عربستان و آمريكا شديدا پول خرج مي كنند و سهم خود را بدست بياورند و در عين حال انقلابيون منطقه نيز تلاش دارند تا تحت بيداري اسلامي سهم خود را بالا ببرند. جريان غالب در منطقه جرياني است كه ضد صهيونيسم و امريكا است و هر جرياني كه بيتشر بر شعارهاي ضد صهيونيستي و ضد آمريكايي تاكيد كند آن جريان پيروز ميدان است و حكومت را بدست خواهد گرفت. البته اين امر به آساني صورت نمي گيرد و با بحران هاي جدي همراه مي شود ولي در نهايت بازي بدست انقلابيون خواهد بود.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: