سالروز ترور بينظير بوتو، بانوي آهنين پاكستان
27 دسامبر 2007 بود كه بينظير بوتو، نخستين زني كه رهبر برگزيده يك كشور مسلمان شد، پس از بازگشت به پاكستان در يك حمله جان خود را از دست داد. چهار سال پس از اين حادثه، همسر وي كه اكنون رئيس جمهور است همچنان به دنبال مجازات عاملان اين ترور است و سند جديدي فاش ساخته كه سازمان اطلاعات پاكستان هفده روز پيش از اين ترور، نسبت به وقوع آن هشدار داده بود.
ايسنا: سازمان اطلاعات پاكستان هفده روز پيش از 27 دسامبر 2007، روزي كه بينظير بوتو ترور شد، در نامهاي فاش ساخته بود كه گروههاي افراط گر مرتبط با القاعده براي ترور وي در تاريخ 21 دسامبر 2007 برنامهريزي كردهاند.
اين نامه كوتاه پنج خطي كه عنوان آن "تهديد القاعده" است از طرف عبدالباسط رعنا، مقام وزارت اطلاعات براي كمال شاه، يك مقام بلندپايه سابق وزارت كشور پاكستان فرستاده شده است.
در اين نامه نوشته شده: "گزارشهاي معتبري ارائه شده كه گروههاي افراطگر مرتبط با القاعده برنامهريزي كردهاند تا بينظير بوتو و رحمان مالك، مشاور وي را در تاريخ 21 دسامبر 2007 ترور كنند. طرح اجراي دقيق اين ترور مشخص نيست."
اين نامه در تاريخ دهم دسامبر 2007 يعني هفده روز قبل از ترور بينظير بوتو تحويل كمال شاه، مقام بلند پايه به وزارت كشور پاكستان شده است.
براساس نسخه موجود از اين نامه، كمال شاه روي اين نامه يادداشت كوچكي به اين مضمون نوشته است: اين تهديدي است كه تاريخي مشخص دارد و بايد توجه آنها را جلب كنيم.
وي سپس به جاويد اقبال چيما، مديركل سابق آژانس مديريت بحران ملي وزارت كشور پاكستان دستور ميدهد تا چگونه پاسخگو باشد.
در يادداشت ديگري كه به درستي قابل خواندن نيست و توسط جاويد اقبال چيما و يا يك مقام ديگر نوشته شده، نيز آمده است: "من با فكس موضوع را به رحمان مالك اطلاع دادهام."
اطلاعات خاص اين نامه از سوي عبدالباسط رعنا، مقام سازمان اطلاعات پاكستان ارائه شده كه هنوز هيچ يك از كميتههاي تحقيق درباره ترور بينظير بوتو از وي تحقيقات به عمل نياوردهاند.
پس از آنكه رحمان مالك هشدار جاويد اقبال چيما را دريافت كرده در نامهاي سه صفحهاي از كمال شاه تقاضا كرده تا تدابير امنيتي بينظير بوتو را تقويت كند.
به گزارش روزنامه داون، همزمان با چهارمين سالگرد ترور نخست وزير سابق پاكستان، آصف علي زرداري، رئيس جمهوري اين كشور در پيامي به همين مناسبت اعلام كرد: مسببان ترور نميتوانند آزاد و بدون هيچ گونه مجازاتي باقي بمانند.
وي در پيام خود تاكيد كرد كه ترور بينظير بوتو توطئهاي بوده تا جهان را از بهترين سلاحش براي مبارزه با افراطگرايي خشونت آميز بينالمللي و همين طور پاكستان را از بهترين اميدش براي ايجاد يك دموكراسي كاملا كارآمد محروم سازد.
زرداري در بيانيه خود افزود كه بهترين راه براي اداي احترام به بوتو محافظت و دفاع از دموكراسي و نهادهاي دموكراتيك و خنثي كردن همه توطئهها عليه تكثرگرايي است.
وي تاكيد ميكند كه بي نظير بوتو، نخستين نخست وزير برگزيده زن در يك كشور اسلامي و دختر نخستين نخست وزير پاكستان است كه با راي مستقيم مردم انتخاب شد.
زرداري افزود: بينظير بوتو قهرمان بلامنازع دموكراسي و مبارز بزرگ در راه حقوق زنان است كه بخش به حاشيه رانده شده جامعه هستند. بينظير بوتو به قدرت راي اعتقاد داشت و افراطگرايي خشونت آميز و شبه نظامي گري را به عنوان ابزار تغيير رد ميكرد.
همچنين يوسف رضا گيلاني، نخست وزير پاكستان نيز در پيام خود به همين مناسبت گفت كه بينظير بوتو براي بازيابي و تقويت دموكراسي به دنياي سياست پيوست.
وي گفت كه بينظير بوتو ايمان كامل به مردم كشورش داشت و ويژگيهاي وي از جمله خوشبيني به آينده، اعتقاد به قدرت مذاكره و تعهد به دموكراسي وي را از ديگر رهبران متمايز ميكرد.
گيلاني خاطرنشان ساخته است: كشور ما در حال حاضر با چالشهاي بزرگ متعددي در سطوح مختلف رو به رو است اما ما مصمم به غلبه بر اين چالشها هستيم و اهميتي ندارد كه چه اتفاقي خواهد افتاد.
در همين راستا امروز به مناسبت چهارمين سالگرد ترور بي نظير بوتو، مراسم ويژه قرائت قرآن و دعا در مساجد پاستان در گرامي داشت وي برگزار شده است.
در شهرهاي كوچك و بزرگ سراسر پاستان گردهماييهايي براي اداي احترام به بينظير بوتو برگزار شده و رهبران بلند پايه حزب مردم پاكستان كه بوتو سابقا رهبر آن بود و سناتورها و ديگر مقامات پاكستاني از جمله آصف علي زرداري در مراسم يادبود بينظير بوتو شركت كردند.
بينظير بوتو يك دموكرات سوسياليست بود كه از سال 1988 تا 1990 ابتدا يك دوره به عنوان يازدهمين نخست وزير پاكستان برگزيده شد و از سال 1993 تا 1996 نيز براي دور دوم اين مقام را عهدهدار بود. وي دختر ذوالفقار علي بوتو، نخست وزير سابق پاكستان و بنيانگذار حزب مردم پاكستان است كه بعدا خود نيز رهبر اين حزب شد.
حزب مردم پاكستان يك حزب سوسيال دموكرات با گرايش چپ ميانه است و بينظير بوتو در سال 1982 و در سن 29 سالگي رهبر اين حزب شد.
وي نخستين زن پاكستاني بود كه رهبري يك حزب سياسي مهم را برعهده ميگرفت. وي پس از آنكه سال 1988 به نخست وزيري رسيد اقدامات متعددي براي ارتقاي اقتصاد و امنيت ملي پاكستان انجام داد و سياستهاي سرمايهداري اجتماعي را براي توسعه صنعتي و رشد اقتصادي پاكستان به اجرا درآورد.
وي در سال 1995 از كودتاي نافرجام عليه دولتش زنده ماند و پس از آن لحن محكم وي عليه رقيبان سياسي داخلي و همچنين دولت هند، سبب شد كه لقب "بانوي آهنين پاكستان" را كسب كند.
در سال 1996 اتهامات فسادي كه عليه بينظير بوتو مطرح شد، انحلال نهايي دولت وي را توسط فاروغ لقاري، رئيس جمهور پاكستان در پي داشت.
بوتو در سال 1997 شكست در انتخابات پارلماني را پذيرفت و در سال 1998 به شهر دوبي رفت و تبعيد خود خواستهاي را آغاز كرد.
وي در 18 اكتبر 2007 پس از 9 سال تبعيد خودخواسته به كشورش بازگشت و در 27 دسامبر 2007 نيز پس از ترك يك تجمع انتخاباتي حزب مردم پاكستان در شهر راولپندي ترور شد.