نقل قول‌های به یادماندنی آلکس فرگوسن

شکی نیست که فرگوسن اصلا به این موضوع که نیرویش در حال تحلیل رفتن است فکر هم نمی‌کند و به هیچ وجه دوست ندارد تاج و تخت خود را در اختیار فرد دیگری بگذارد.

کد خبر : 180072
فرخ حسابی / امروز منچستریونایتد در زمین خود به مصاف بلکبرن می‌رود و می‌تواند با پیروزی مقابل این تیم، صدرنشین لیگ بر‌تر شود، اما امروز با یک اتفاق ویژه نیز همراه است: تولد ۷۰سالگی سرالکس فرگوسن، مردی که ۲۵ سال است دراین تیم حضور دارد و از ظواهر امر پیداست که طی سالهای اتی نیز همچنان این روند ادامه خواهد داشت.
الکس فرگوسن هفتاد سال پیش در منطقه‌ای صنعتی در گلاسکو به دنیا آمد و امروز در حالی پا به دهه هشتم زندگی خود می‌گذارد که تیمش می‌تواند با صدرنشینی لیگ بر‌تر در آخرین روز سال ۲۰۱۱ یک هدیه ویژه به او بدهد. برخی می‌گویند فرگوسن دچار «هراس از بازنشستگی» است. او به خودش آموخته که به مدینه فاضله‌ای که بعضی‌ها بابت کنار کشیدن از کارهای سخت برای خود می‌سازند، اطمینان نکند و همواره در دل کار باقی بماند. معتقد است ترسو‌ها سعی می‌کنند خود را از دنیای پراسترس مربیگری کنار بکشند و افراد شجاع در آن قدم برمی دارند. او به کار خود ادامه می‌دهد و برای این کار دلایل زیادی دارد، از جمله مشاوره مربیانی که بیش از ۲۰ سال است می‌شناسد و آن‌ها هم تا سن و سال او کار کرده‌اند، یکی از آن‌ها سربابی رابسون است، که عنوان پیر‌ترین مربی لیگ بر‌تر را در اختیار دارد، او زمانی که ۷۱ سال و ۱۹۴ روز سن داشت از نیوکاسل برکنار شد. بابی رابسون به فرگوسن توصیه می‌کند که تا زمانی که سالم است و می‌تواند کار کند از مربیگری دست نکشد، چون خودش هنوز هم بابت برکنار شدنش از نیوکاسل حسرت می‌خورد و دوست دارد دوباره روی نیمکت بنشیند.
شکی نیست که فرگوسن اصلا به این موضوع که نیرویش در حال تحلیل رفتن است فکر هم نمی‌کند و به هیچ وجه دوست ندارد تا زمانی که سرحال است تاج و تخت خود را در اختیار فرد دیگری بگذارد. شاید خیلی از کسانی که هنوز ۵۰ ساله هم نشده‌اند فکر می‌کنند وقتی ۷۰ ساله شوند، دورانی همراه با بیماری و ناتوانی را خواهد گذراند. فرگوسن اما اینگونه نیست، او یک امتیاز بزرگ دارد: کار. از ۷ صبح کار خود را آغاز می‌کند، او دانشگاهی از انرژی و استعداد است. برای فرگوسن با وجود همه افتخاراتی که کسب کرده، زندگی هر روز در حال تازه شدن است، درست در مقابل چشمان او، چرا که هر روز نقشه‌های جدیدی برای تیمش دارد و به امید اجرای آن‌ها روز خود را آغاز می‌کند.
اظهارنظرهای ماندگار سرالکس سرالکس فرگوسن طی ۲۵ سال حضور خود در یونایتد اظهارنظرهای به یادماندنی در مصاحبه‌های مختلف خود داشته است، که در این مطلب به برخی از جنجالیترین و ماندگار‌ترین آن‌ها اشاره می‌شود:
- «باورم نمی‌شود.... باورم نمی‌شود... فوتبال، این جهنم خونین...» بعد از پیروزی شگفت انگیز مقابل بایرن مونیخ در فینال لیگ قهرمانان اروپا در ۲۶می ۱۹۹۹ و قهرمانی منچستریونایتد.
- «خیلی دارد حساس می‌شود، دارد یک جورهایی همه را غلغلک می‌دهد.... من اسمش را می‌گذارم دوران جیغ درآور!»
در اوج رقابت بین آرسنال و یونایتد برای رسیدن به قهرمانی در فصل ۰۳-۲۰۰۲. این اصطلاح به نام فرگوسن در فرهنگ اصطلاحات عامیانه انگلیسی‌ها (برای توصیف بازیهای حساس پایان هر فصل) جا افتاده است.
- «می‌گویند او آدم باهوشی است، درسته؟ به پنج زبان حرف می‌زند. من یک پسر ۱۵ ساله از ساحل عاج برایتان می‌اروم که او هم به پنج زبان حرف می‌زند، مثل بلبل!» کنایه سرالکس به آرسن ونگر سرمربی آرسنال در سال ۱۹۹۶.
- «او می‌تواند در یک اتاق خالی دعوا راه بیندازد»
در مورد دنیس وایز (ملی پوش سابق انگلیس که سابقه بازی در چلسی و لسترسیتی را داشت)
- «او احترام زیادی برای من قائل بود، چون موقعی که سر میز شام بعد از بازی رفت مرتبا مرا «رئیس» و «مرد بزرگ» خطاب می‌کرد. اما خیلی بهتر می‌شد که برای پذیرایی‌اش از یک نوشیدنی بهتر استفاده می‌کرد. چیزی که او برای من به عنوان نوشیدنی داد بیشتر مزه تونر (ماده‌ای که برای پاک کردن رنگ استفاده می‌شود) می‌داد! خیلی بد مزه بود.»
در مورد ژوزه مورینیو.
- «یک اتفاق عجیب و غریب و غیرطبیعی بود. اگر ۱۰۰ میلیون بار دیگر هم می‌خواستم این کار را بکنم، نمی‌توانستم اینقدر دقیق بزنم. اگر اینکاره بودم زمان بازیگری‌ام آن را انجام می‌دادم.» در توصیف اینکه چگونه در رختکن یونایتد کفشش را به نحوی پرتاب کرد که دقیقا به صورت دیوید بکام برخورد کرد.
- «اگر یک ایتالیایی به من بگوید این یک بشقاب پر از پاستا است، من حتما سس روی آن را کنار می‌زنم و زیرش را چک می‌کنم. آن‌ها استاد ظاهرسازی هستند.» قبل از بازی با اینترمیلان در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۹۹. - «الان بزرگ‌ترین دغدغه من این نیست که در آینده چه اتفاقی خواهد افتاد، در واقع الان دغدغه چندانی ندارم چون بزرگ‌ترین دغدغه من این بود که لیورپول را خیلی سریع از جایگاهش به پایین بکشم و زمین بزنم. شما می‌توانید این مطلب را بنویسید.» در گفت‌و‌گو با آلن هنسن (خبرنگار انگلیسی) در سال ۲۰۰۲ در پاسخ به سئوالی در مورد اینده‌اش.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: