انگيزه تحصيل دانش آموزان چيست؟!
در دهه اخير، شاهد چند تغير كلي مدارس كشور بوديم كه اتفاقا هيچ كدام از آنها دستاورد مثبتي نداشت، مهمترين آنها استقرار نظام سالي واحدي در مقطع دبيرستان بود كه در برخي مدارس باعث مردودي حدود 50 درصد دانشآموزان اول دبيرستان شد، هزينههاي آن تصميم غلط آنقدر زياد بود كه يكسال بعد، ساختار سالي واحدي منسوخ شد، اما ديگر هيچ كس سراغ افرادي نرفت كه در آن برهه زماني با كتاب و مدرسه خداحافظي كردند.
کد خبر :
193126
سرویس اجتماعی «فردا»،رضا صيادي : از كنار اين خبر نبايد ساده گذشت؛ 4 درصد دانشآموزان اول راهنمايي ترك تحصيل ميكنند. منبع اين خبر آموزش و پرورش است، اما شيوه اعلام آن چندان رسمي نيست. مديران اين وزارتخانه پس از آنكه شيوه چينش پايههاي تحصيلي را به فرمول6.3.3 در آوردند، كتابي را با عنوان «مجموعه مستندات تحول بنیادین» توليد و در مدارس توزيع كردند. يكي از نكتههاي جالبي كه در اين كتاب به چشم مي خورد، قياس آمار ترك تحصيل دانشآموزان در پايه پنجم ابتدايي و اول راهنمايي است. در حالي كه نرخ ترك تحصيل در پنجم ابتدايي كمتر از يكدرصد است، اين نرخ در پايه اول
راهنمايي به 4
درصد ميرسد و اين يعني هجوم دهها آسيب اجتماعي خطرناك به حدد 50 هزار دانشاموزي كه حاضر نشدند تحصيل را ادامه دهند. برنامه پنجم توسعه ميگويد كه تا سال 93 بايد بيسوادي در گروه سني زير 50 سال ريشه كن شود، اما از بد روزگار شاهديم كه ريزشهاي تحصيلي سال به سال افزوده مي شود. آموزش و پرورش مدعي است كه با تاسيس پايه ششم ابتدايي و تغيير فرمول چينش پايههاي تحصيلي اين آمار نگران كننده را كاهش ميدهد، اما عبور از اين گردنه به همين سادگي نيست. پايه ششم ابتدايي در حالي سال آينده به سيستم آموزشي كشور اضافه مي شود كه
در دهه اخير، شاهد چند تغير كلي مدارس كشور بوديم كه اتفاقا هيچ كدام از آنها دستاورد مثبتي نداشت، مهمترين آنها استقرار نظام سالي واحدي در مقطع دبيرستان بود كه در برخي مدارس باعث مردودي حدود 50 درصد دانشآموزان اول دبيرستان شد، هزينههاي آن تصميم غلط آنقدر زياد بود كه يكسال بعد، ساختار سالي واحدي منسوخ شد، اما ديگر هيچ كس سراغ افرادي نرفت كه در آن برهه زماني با كتاب و مدرسه خداحافظي كردند. تا كنون نظرسنجيهاي بسياري درباره دلايل ترك تحصيل دانش آموزان انجام شده كه جامعه آماري هر كدامشان متفاوت است، اما نخستين علت ترك تحصيل كه در همه اين نظرسنجيها به چشم
ميخورد «مدرسه و نظام اموزشي» است. حقيقت اين است كه «انگيزههاي تحصيلي» دانشآموزان بسيار سست و شكننده است و با كوچترين اتفاق به طور كل نابود مي شود. يكي از دلايل اصلي تاركان تحصيل اول راهنمايي، افزايش تعداد كتابها و سنگين شدن مباحث است، سادهترش اين مي شود كه دانشآموز به محض آنكه خود را در برابر حجم نسبتا سنگين درسها مي بيند، قيد اين مواجهه نابرابر را مي زند، يعني هيچ انگيزهاي او را براي ادامه تحصيل تشويق نميكند. حالا اگر مديران سيستم اموزشي كشور براي اين معضل فكري كنند، معضل ديگري در پايههاي بالاتر سراغ دانشآموزان مي رود و در نهايت او را از
ادامه تحصيل منصرف ميكند، اما اگر انگيزه تحصيل بالا برود، قطعا هيچ دانش آموزي به همين سادگي حاضر نمي شود كه مسير زندگياش را در نوجواني تغير دهد و برچسب «ترك تحصيل» بخورد. آنهايي كه در اتاق فكر آموزش و پرورش نشستهاند، قبل از آنكه بخواهند به فكر تسهيل شرايط تحصيل باشند بايد به اين سوال هزاران دانش اموز ترك تحصيلي پاسخ دهند كه اصلا چرا بايد درس بخوانيم؟ اين دانش آموزان كه غالبا خاستگاه اجتماعي مشخصي دارند، اگر پاسخي براي اين سوال داشته باشند، با افزايش كتاب و سنگين شدن مباحث درسي و موارد ديگر كنار ميايند، اما تا زماني كه بزرگترين هدف زندگي پسران
اشتغال و مهمترين دغدغه دختران ازدواج باشد و تحصيل پيشنياز هيچ كدامشان محسوب نشود، نبايد منتظر تحول چشمگيري باشيم.