شش روش رسانههای غرب برای به انحراف کشیدن ماجرای سوریه/چه کسی کشته ها را می شمارد؟
در پوشش خبری رسانههای اصلی غرب، این فرض نهادینه شده است که بیهیچ شک و تردیدی اکثریت مردم سوریه از مخالفت نظامی با دولت حمایت میکنند و آنها خواستار کنارهگیری فوری بشار اسد هستند. بااینحال نظرسنجیای که شرکت YouGovSiraj از طریق قطر انجام داد نشان داد که از زمان شروع درگیریها تاکنون، 55 درصد مردم سوریه خواستار کنارهگیری بشار اسد نیستند. بعلاوه، بخش عظیمی از مردم سوریه از بشار اسد حمایت میکنند چون از جنگ داخلی یا بیثباتی کشور در هراس هستند یا باور دارند اصلاحات بشار اسد جواب خواهد داد.
کد خبر :
195505
سرویس سیاسی «فردا»: وبسایت صلح انگلستان در مطلبی درباره سوریه با انتقاد از سیاست های غرب در این خصوص انتقا های تندی را روانه جبهه غرب می کند . در این مطلب نویسنده می کوشد دلایل ناراستی ادله غرب را در خصوص تحلیل قضایای سوریه بیان کند. متن کامل این مقاله به این شرح است.
**************************
همانند لیبی، سیاست تک بعدی خبررسانی رسانهها از سوریه، درگیری را بهسمت جنگ داخلی گسترش میدهد و عاقبت باعث هجوم کشورهای بیگانه به این سرزمین میگردد.درست همانند لیبی، جریان اصلی رسانههای غربی، از نیویورک تایمز تا فاکس نیوز، از گاردین تا نشنال پست، از لو موند تا لو فیگارو، درگیریهای سوریه را بیشتر احساسی و سیاهسفید پوشش میدهند، درست مثل یک فیلم هالیوودی، خوبها (مخالفین) در برابر بدها (دولت سوریه)، داستان به این شکل عرضه میگردد. داستان را از پایه به این شکل روایت میکنند: «دولت دیکتاتوری سوریه مردم معترض سوریه را شکنجه میکند و به قتل میكساند، در این میان شهروندان هم گسترده آسیب میبینند، شامل زنان و بچهها و حالا باید دولتهای غربی و اتحادیهی عرب از مردم بیپناه سوریه حمایت کنند.» آنها هرگونه اطلاعاتی را برمبنای همین داستان جلوی دید تماشاگران خود قرار میدهند، بدون اینکه به منابع اطلاعاتی خود، کیفیت و صحت اخبار توجه کنند. همچنین هیچ توجهای به اخباری نشان نمیدهند که خلاف این داستان باشند و سوالاتی جدید پیش بکشند. دخالت ارتشهای بیگانه باعث میشود تا حداقل ثبات از بین برود، چون هرکدام از
این ارتشها به دنبال منافع خود خواهند رفت و درنتیجه فقط مردم سوریه دچار رنج و مصیبت بیشتری خواهند شد. رسانههای غربی بدون کوچکترین شک و شبهای، با احساساتگرایی تمام، با چهارچوبهای تعریف شدهی خود حوادث سوریه را پوشش میدهند و این احتمال را بیشتر میکنند تا این درگیریهای محلی به جنگی تمام عیار تبدیل شود و تبعات آن برای مردم سوریه و مردم خاورمیانه باقی بماند. رسانههای غربی با تکیه بر شش روش اصلی، پوشش درگیریهای سوریه را بدون نقد و بهشکلی منحرف به جهان عرضه میکنند. نگاهی به این شش روش میاندازیم: 1 - اکثریت مردم سوریه چه میخواهند؟ در پوشش خبری رسانههای اصلی غرب، این فرض نهادینه شده است که بیهیچ شک و تردیدی اکثریت مردم سوریه از مخالفت نظامی با دولت حمایت میکنند و آنها خواستار کنارهگیری فوری بشار اسد هستند. بااینحال نظرسنجیای که شرکت YouGovSiraj از طریق قطر انجام داد نشان داد که از زمان شروع درگیریها تاکنون، 55 درصد مردم سوریه خواستار کنارهگیری بشار اسد نیستند. ی بعلاوه، بخش عظیمی از مردم سوریه از بشار اسد حمایت میکنند چون از جنگ داخلی یا بیثباتی کشور در هراس هستند یا باور دارند اصلاحات
بشار اسد جواب خواهد داد. 89 درصد مردم از قانون اساسی جدید سوریه در انتخابات اخیر این کشور حمایت کردند. با تمام این حرفها و حدیثها، رسانهها غربی اعلام میکنند کشورهای غرب برپایهی «خواست و ارادهی مردم سوریه» در امور این کشور دخالت میکنند، درحالیکه رسانهها چنین نظرسنجیهایی را ملاک قرار نمیدهند و نمیتوانند دقیقاً نشان بدهند مردم سوریه چه میخواهند ولی از طرف همین مردم حکم صادر میکنند. 2 - آیا شورای ملی سوریه و معترضین مسلح، نمایندگان مردم معترض سوریه هستند؟ صدای معترضین اغلب توسط شورای ملی سوریه و اغلب توسط رهبر آنان پرفسور برهان قالیون مقیم پاریس شنیده میشود. این سازمان را بیشتر تبعیدیها و مهاجرین سوری شکل دادهاند و این شورا خواستار دخالت خارجی در سوریه است و مخالف هرگونه دیالوگ مستقیم با دولت حاکم بر سوریه است. بسیاری از رسانههای مستقل و همچنین تعدادی از گروههای معترض سوری دیگر، این شورا را زیر سوال بردهاند چون دربارهی اعضا خود واضح صحبت نمیکند، منابع مالی خارجی خود را آشکارا نشان نمیدهد و همچنین نمیتوان اعلام کرد این گروه مشروعیت کافی برای رهبری معترضین سوری را دارد یا خیر. گروه
دیگری که ادعای رهبری معترضین را دارد، سازمان مشارکت جمعی مخالفان سوری است که در درون سوریه مستقر است، مخالف دخالت نظامی بیگانگان است و خواستار این است تا بعد از قطع خشونتها و آزادی زندانیهای سیاسی، مذاکرات آغاز شود. البته گروهکهای نظامی گوناگونی درون سوریه فعال هستند، مانند ارتش آزاد سوریه که درگیریهای نظامی با ارتش سوریه دارد و همچنین به ساختمانها و اموال دولتی حمله میکند. گفته میشود این گروهکهای چریکی از سربازان فراری ارتش، مزدورهای خارجی و شهروندان مسلح شکل گرفتهاند و از طریق اسلحههای قاچاق شده حمایت میشوند، اسلحههایی که با حمایت عربستان سعودی و قطر در اختیار آنان قرار میگیرد. تمام این سازمانها زیرزمینی هستند و اطلاعات کمی دربارهی آنان موجود است و نمیتوان دربارهی آنان نظری دارد. رسانهها وظیفه دارند تا رئیسها و سخنگوهای این سازمانها را پیدا کنند، عقاید آنان را مشخص سازند و نشان دهند که چه خواستههایی دارند، از چه کشورها یا سازمانها یا افرادی کمک میگیرند و از چه مسلک و ایدئولوژی حمایت میکند. تا الان هیچ نشانهای وجود ندارد که این گروهها نظر اکثریت مردم سوریه را منعکس کنند یا
نقشی مهم برای مردم سوریه بازی میکنند یا اینکه حتی طرف اصلی درگیر هستند یا نه. 3 - چند نفر کشته یا مجروح شدهاند و توسط چه کسی؟ درگیریهای نظامی ارتش سوریه یا گروهکهای نظامی باعث تلفات جانی میشود، همچنین بمبگذاریها و خرابکاریها آنها هم کشته و زخمی میدهند. تعداد کل کشتهها ارائه شده توسط شورای حقوق بشر سازمان ملل (تا زمان نوشته شدن این مقاله) به مرز 7500 نفر رسیده است، این رقم برپایهی گزارشهای رسانههای غربی شکل گرفته است. بااینحال هیچ آمار دقیقی وجود ندارد که چه مقدار از این رقم را شهروندان غیرمسلح شکل میدهند، چه مقدار نیروهای مسلح هستند و چه تعداد سربازهای ارتش. سازمان ملل اعلام کرده تا 15 فوریهی 2012 تعداد 1345 سرباز سوری در این درگیریها کشته شدهاند. این رقم رسماً نشان میدهد در سوریه شاهد نوعی «جنگ داخلی» هستیم تا اینکه شاهد باشیم «دولت مردم بیپناه را شکنجه میکند و به قتل میرساند». تنها گزارشها ظاهراً معتبر از طرف ناظرین اتحادیهی عرب عنوان میشود و آنها میگویند دو طرف درگیر، سطح خشونت را افزایش دادهاند. هرچند به این گزارش سازمان ملل توجه نشد، چون با تصویر سیاه و سفید خلق شده توسط
رسانههای غرب و حرفهای حاکمین عرب منطقه، هماهنگی نداشت. رسانههای غرب باید مسوولیتپذیری بیشتری نسبت به ارائهی آمار از خود نشان دهند، چون این ارقام گسترده نظر افکار عمومی نسبت به این درگیریها را منحرف میکنند. 4 - آیا منابع اطلاعاتی داخل سوریه قابل اعتماد و استناد هستند؟ بهخاطر مسائل امنیت جانی، جلوی فعالیت خبرنگاران خارجی در سوریه گرفته شده است. درنتیجه رسانههای غرب، از منابع اطلاعتی دیگر استفاده میکنند، بیشتر ناظرین حقوق بشر سوری و دیگر منابع اطلاعاتی متعلق به مخالفین دولت. اغلب رسانهها صرفاً حرفهای «فعالان» را نقل میکنند یا اخبار «شوراهای محلی» ناشناس را نقل میکنند، بدون اینکه نام یا منشاء خبر خود را مشخص کنند. ناظرین حقوق بشر در سوریه بیشترین حجم اخبار را منتشر میکند ولی درحقیقت توسط یک نفر اداره میشود (رامی عبدالرحیم) مقیم کاونتری در انگلستان . اخیراً سازمان مشابهای شروع به خبرپراکنی کرده است. بین این دو سازمان نبرد تلخی شکل گرفته است که کدام «درست» میگوید. سازمان جدیدتر، سازمان قبلی را متهم میکند که اخبار خود را از طریق رژیم سوریه تهیه و منتشر میکند و تعداد کشتههای نظامی و
امنیتی دولت سوریه را بیش از اندازه زیاد عنوان میکند. سازمان اول میگوید «خواستار توقف خونریزیها» است و مخالف دخالت خارجی است، درحالیکه سازمان دوم از منطقهی پرواز ممنوع در سوریه حمایت میکند. آشکارا این سازمانهای پوشالی که هر دو مخالف رژیم سوریه هستند، علاقه دارند تا اخبار را تحریف شده و اغراق شده منتشر کنند. روزنامهنگاری رده بالا و با کیفیت لازم است تا منابع خبری معتبری داشته باشد و حرف هر دو طرف درگیر را در پوشش خبری خود بیاورد. هرچند تا این لحظه رسانههای غربی، صرفاً ارقام و اخبار طرف مخالف رژیم بشار اسد را منتشر کردهاند. 5 - کشورهایی که خواستار دخالت ارتشهای بیگانه و تغییر رژیم هستند، به دنبال رسیدن به چه منافعی هستند؟ درگیریهای موجود در سوریه تحتتاثیر دخالت کشورهای مختلف و سیاستهای گوناگون این کشورهاست. خلاصهای از علایق این کشورها: 1 - عربستان سعودی، کشورهای اتحادیهی عرب، امریکا و اتحادیهی اروپا: اگر دولت حاکم شیعه که همراه ایران است با یک دولت سنی عوض شود که همراهی بیشتری با همین کشورها داشته باشد. قلیون از پاریس گفته اگر آنها در درگیریها پیروز شوند، رابطهی سوریه با ایران قطع
خواهد شد و حمایت نظامی از حزبالله و حماس پایان خواهد گرفت و روابط با اسرائیل مستحکم خواهد شد. این کشورها با تمرکز بر سوریه میخواهند سرکوب حکومت بحرین با حمایت عربستان سعودی بر مردم این کشور را از توجه افکار عمومی دور کنند؛ تاثیر ایران بر منطقه را کاهش دهند؛ دولتی مستقل از جریانهای حاکم بر سیاستهای جهان (غرب / اسرائیل) را با دولتی دوستار این جریان عوض کنند. 2 - اسرائیل: دولت همراه با ایران و حزبالله را تغییر دهند. سوریه کلیدیترین مرزها با اسرائیل را داراست و سیاستی آشکارا موافق با فلسطینیها دارد. قوالین میگوید حمایتها و ارتباطهای نظامی با ایران و حزبالله پایان خواهد گرفت، همچنین با گسترش توجهها به درگیریهای سوریه، توجه افکار عمومی جهان از درگیریهای فلسطین / اسرائیل کمرنگ خواهد شد. 3 - روسیه: میخواهد جلوی گسترش سریع کشورهای طرفدار امریکا در منطقه را بگیرد (بعد از سقوط عراق، افغانستان و لیبی) و اگر دولت سوریه سقوط کند، یکی از کشورهای همسو با روسیه از دست خواهد رفت و نفوظ نظامی روسیه در منطقه بشدت کاهش خواهد یافت. 4- ترکیه: نفوذ خود را بر رژیم بعد از اسد حفظ کنند تا در آیندهی سوریه، سود
بیشتری بدست آورند. رسانهها توجهای به هدفها و خواستههای کشورهایی ندارند که در این درگیری نقش عمدهای بازی میکنند. آنها خیلی ساده میگویند این کشورها میخواهند «از مردم سوریه حمایت کنند» هرچند کشورهای بیگانه صرفاً دنبال منافع خود هستند. 6 - دموکراسی در کشورهایی که خواستار بازگشت دموکراسی به سوریه هستند، چقدر قوی و ریشهدار است؟ یکی از طرفهای اصلی خواستار دخالت نظامی و تغییر رژیم در سوریه، اتحادیه عرب و کشورهای حاشیهی خلیجفارس هستند. باید به یاد داشت این کشورها شامل بحرین، عربستان سعودی و قطر میشوند که توسط رژیمهایی مستبد و دیکتاتوری اداره میشوند. عربستان سعودی اخیراً ارتش خود را برای سرکوب معترضین غیرمسلح و خواستار صلح به بحرین فرستاد. رسانههای غرب بهتر است توجه بیشتری به مشروعیت کشورهایی نشان دهند که خواستار تغییر در سوریه و نجات جان مردم این کشور هستند. همانند لیبی، سیاست تک بعدی خبررسانی رسانهها از سوریه، درگیری را بهسمت جنگ داخلی گسترش میدهد و عاقبت باعث هجوم کشورهای بیگانه به این سرزمین میگردد. درنتیجه نفوذ کشورهای بیگانهی زیادی در این سرزمین زیاد خواهد شد اما فجایع بسیاری بر سر
مردم سوریه خواهد آمد. رسانههای غرب وظیفه و مسوولیت اخلاقی دارند تا از سیاست یک طرفهی خود فاصله بگیرند و خبررسانی و تفسیر بیطرفانه نسبت به طرفهای درگیر در سوریه ارائه دهند.