«مسکو»؛جایی که خوشایند طرف غربی برای مذاکره نیست/ انتقام گیری از پوتین، به قیمت تعویق مذاکرات؟

کشورهای غربی پس از روی کار آمدن پوتین حس می کنند که سرعت فاصله گذاری راهبردی رسیه با آنها بسیار بیشتر خواهد شد بویژه که روس ها به صراحت با تحریم های یک جانبه مخالفت کرده و اعلام نموده اند که این تحریم ها را اجرا نمی کنند،مهم تراز همه پوتین در مقاله ای مهم پس از انتخاب شدنش تاکید کرد که حق غنی سازی ایران را قبول دارد.

کد خبر : 204667
سرویس سیاسی «فردا» : تعلل طرف غربی در اعلام امادگی برای برگزاری نشست مقدماتی معاونین پیش از مذاکرات مسکو تحلیل هایی را که پس از برگزاری نشست بغداد مطرح شد تایید می کند . گویا طرف غربی به علت اینکه فاقد استدلال های حقوقی و فنی در مذاکرات است عامدانه از اینکه اجلاس مسکو دستور کار مشخص حقوقی داشته باشد می گریزد و می کوشد صرفا با دستور کاری یک جانبه و صرفا سیاسی به اجلاس مسکو پای نهد . در این میان البته همانند مذاکرات بغداد مکان مذاکرات هم برای طرف غربی مهم است . «فردا» پس از اجلاس بغداد طی مطلبی یادآور شد که طرف غربی به علت روابط خاص ایران و عراق و برای اینکه عراق دارای جایگاه منطقه ای نشود عامدانه از تفاهم در مذاکرات بغداد پرهیز کرد تا عراق به عنوان کشور که در آن بر سر یک مسئله مهم بین المللی توافق شده مطرح نشود . در این میان گویا برگزاری مذاکرات در مسکو هم همین دغدغه را برای طرف غربی برانگیخته است. پایگاه مطالعاتی «ایران هسته ای» طی مطلبی مستدل به نفوذ نگرش امنیتی در طرف غربی در خصوص مکان مذاکرات با نگاهی ویژه به مسکو پرداخته است. متن کامل این تحلیل از نظرتان می گذرد.
*****************************
ظرف روزهای گذشته که علامت های روشنی از عدم آمادگی کاترین اشتون و معاونش برای انجام مذاکراتی به منظور تعیین دستور کار نشست بغداد، آشکار شده، گمانه زنی هایی در این باره شکل گرفته است که شاید 1+5 درصدد به تعویق انداختن نشست مسکو است. متقابلا تهران هم در دو نامه ای که دکتر علی باقری در تاریخ های 9 و 15 خرداد به اشمید نوشته و هم در نامه دکتر جلیلی به کاترین اشتون (17 خرداد) اصرار دارد که مذاکرات معاونان و کارشناسان هر چه زودتر انجام شود تا بتوان مذاکرات بغداد را سر وقت برگزار کرد. در حالی که مارک کوسیانسچیک سخنگوی کاترین اشتون روز چهارشنبه (17 خرداد) گفته بود کاترین اشتون به زودی با دکتر جلیلی تماس خواهد گرفت تا درباره اختلاف نظر پیش آمده، هنوز چنین تماسی برقرار نشده است. در نتیجه، این گمان تقویت شده است که موضع هلگا اشمید در بی علاقگی به برگزاری نشست معاونان موضع شخصی وی نبوده بلکه اشتون نیز همین دیدگاه را دارد. از دید ایران، اگر نشست معاونان و کارشناسان سر وقت برگزار نشود، درباره یک دستور کار مشترک مذاکراتی در مسکو تفاهمی حاصل نخواهد شد و در نتیجه شانس پیشرفت در مذاکرات مسکو بسیار کاهش پیدا خواهد کرد. اما ظاهرا گروه 1+5 تصور می کند که نیازی به تفاهم بر سر یک دستور کار نیست و موضوع 20 درصد به عنوان دستور کار در نشست مسکو مطرح خواهد شد. دیپلمات ها در تهران می گویند اگر دیدگاه 1+5 این باشد معنای آن این خواهد بود که این گروه بنا ندارد به تفاهمی که در بغداد مبنی بر طرح همزمان دو موضوع 20 درصد و پذیرش حق غنی سازی ایران صورت گرفت، پای بند باشد و ایران نیز قطعا دستور کار یک جانبه 1+5 را نخواهد پذیرفت. در عین حال این سوال به طور جدی وجود دارد که چرا مسئله ساده ای مانند مذاکرات معاونان قبل از مذاکرات اصلی،که هم قبل از نشست استانبول 2 انجام شده و هم قبل از بغداد، این بار یعنی در آستانه مذاکرات مسکو از جانب اشتون و همکارانش به یک معضل تبدیل شده است. یک حدس قوی این است که اشتون تحت تاثیر سرویس اطلاعاتی انگلستان و شخص جان ساورز که دیدگاه های ضد روسی شدید دارد، تصمیم دارد شانس توافق در مسکو را که در صورت حصول پیروزی دیپلماتیک بزرگی برای روسیه خواهد بود حتی الامکان کاهش بدهد.
کشورهای غربی پس از روی کار آمدن پوتین حس می کنند که سرعت فاصله گذاری راهبردی رسیه با آنها بسیار بیشتر خواهد شد بویژه که روس ها به صراحت با تحریم های یک جانبه مخالفت کرده و اعلام نموده اند که این تحریم ها را اجرا نمی کنند، همچنین گفته اند با اعمال تحریم های جدید علیه ایران مخالفند و مهم تراز همه پوتین در مقاله ای مهم پس از انتخاب شدنش تاکید کرد که حق غنی سازی ایران را قبول دارد. به نظر می رسد پس از اتخاذ این مواضع و عدم پای بندی عملی روسیه به راهبرد فشار غرب، ائتلاف امریکا، اروپا و اسراییل تصمیم گرفته است که روسیه و پویتن را بابت مواضعش تنبیه کرده و مذاکرات مسکو را به شکست بکشاند.

هنوز روشن نیست که این یک راهبرد اجماعی درون 1+5 است یا اینکه فقط انگلیسی ها به دنبال آن هستند.

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: