وَن ارشــــاد را گیری به جـــای محمل لیلی
سعيد سليمانپور در ستون طنز روزنامه تهران امروز نوشت:
مرو امشب به کوی یار ای مجنون که می ترسم وَن ارشــــاد را گیری به جـــای محمل لیلی ! دل دیوانه من بر سر زلفش میگفت : چه دراز است خدایــا شب تیمارستان ! شکرلله کز دم بــــــاران و لطف آذرخش آب و برق خانه مجنون مهیا میشود ! محمل لیلی شب از نزدیک مجنون میگذشت خوش خیالی بین که پا شد، گفت: محمل، مستقیم !! از کوچــــــه در آمد و بیابانی شد صد شکر جنون من سر عقل آمد ! کم پریشان کن دلم را ای فلک در زلف یار بر سر دیوانگـان دیوانه بازی در نیار ! ای دل ار در حسـرت دشت جنونی ابتدا سنگ طفلان را میان کوی و برزن دشت کن پانسمان شد لب مجنون که شنیدم دیشب بر لب ناقه نظر کرد و لب لیلا دید !
سعيد سليمانپور در ستون طنز روزنامه تهران امروز نوشت:
گشته این دیوانگی سرگرمی طفلان کوی
شأن من امروز کمتر از «عمو پورنگ» نیست ! دوش مجنون ساغری زد پیش خود گفتم:بیا ! عاشقی، دیوانگی کم بود، مستی هم رسید ! می کند امشب به ضرب تیشهای دشت جنون افتتاح شعبــه دوم به نــام «بیستون » دشت تنگ آمد جنونم را،نهادم سر به کوه در غــــم بالابلندم کــار من بالا گرفت ! گفتم ای مجنون از این دیوانه بازی درگذر پوزخندی زد که ای عاقل! مگر دیوانه ام؟ شد وُحوش از دست مجنون ذلّه، دیدم چند بار دُنب آهو را به جـــای کاکل لیلی گرفت !