آیا صداقت گوهر کمیابی شده است؟ / حجتالاسلام اکرمی: «تلخِ راست»بهتر از «شیرینِ غیر واقعی» است
عدم صداقت در جامعه باعث میشود که آرام آرام بیاعتمادی به وجود بیاید. بیاعتمادی آفت سنگینی است و باعث میشود مردم دیگر حرف راست و صریح و صادقانه را هم باور نکنند و فکر کنند حتی کارهای درست مسئولین هم خلاف است. این شرایط باعث میشود دشمن از این فضا برای توطئه سواستفاده کند.حرفی که تلخ باشد اما راست باشد بهتر از حرفی است که شیرین باشد اما واقعیت نداشته باشد. همه دستگاه های تبلیغاتی کشور باید این صداقت در گفتار را ترویج کنند.
کد خبر :
211115
«دروغگو دشمن خداست» این جمله معروفترین حدیثی است که در زمینه دروغگویی و راستگو نبودن وجود دارد. اما قرآن کریم آیات بسیاری درباره دروغ دارد. برای مثال در آیات ۱ تا ۳ سوره منافقون دروغ عملی نکوهیده عنوان شده است. آیه ۲ این سوره میفرماید: «(منافقین) قسمهاى (دروغ) خود را سپر جان خویش (و مایه فریب مردم) قرار دادهاند تا بدین وسیله راه خدا را (به روى خلق) ببندند (بدانید اى اهل ایمان) که آنچه میکنند بسیار بد میکنند.» یا در آیه ۲۱ سوره انعام میفرماید: «کیست ستمکارتر از آن کس که بر خدا دروغ بسته یا آیات او را تکذیب نموده، بیتردید ستمکاران رستگار نمىشوند.»
همچنین در آیه ۱۱۶ سوره نحل میفرماید: «و برای آنچه زبان شما به دروغ میپردازد مگویید این حلال است و آن حرام تا بر خدا دروغ بندید زیرا کسانی که بر خدا دروغ میبندند رستگار نمیشوند.» در آیات ۷ و ۸ سوره جاثیه نیز میفرماید: «وای بر هر دروغزن گناهپیشه (که) آیات خدا را که بر او خوانده میشود میشنود و باز به حال تکبر چنانکه گویی آن را نشنیده است سماجت میورزد پس او را از عذابی پردرد خبر ده.» همچنین پیامبر اکرم (ص) خطاب به امام علی (ع) میگوید: «اى على راست بگو اگرچه در حال حاضر به ضرر تو باشد ولى در آینده به نفع توست و دروغ نگو اگر چه در حال حاضر به نفع
تو باشد ولى در آینده به ضرر توست.» امام علی (ع) هم میفرمایند: «راستگو در آستانه نجات و بزرگوارى است و دروغگو در لبه پرتگاه و خوارى.» امام صادق (ع) هم میفرمایند: «راستگو را نخستین کسى که تصدیق مىکند، خداى عزوجل است که مىداند او راستگوست و نیز نفس او تصدیقش مىکند که مىداند راستگوست.» اعتراف نکردن به اشتباه یکی از مصادیق عدم صداقت است «حجتالاسلام و المسلمین سیدرضا اکرمی»، عضو جامعه روحانیت مبارز درباره رواج عدم صداقت به «فردا» گفت: «در حال حاضر در جامعه ما به دلیل اینکه گرفتار ملاحظات، تعارف و رودربایستی شدهایم حرف را با صراحت و صداقت بیان نمیکنیم
و در قالب کنایه و اشاره حرف میزنیم. باید ملاحظهکاری را در همه زمینههای فردی، اجتماعی و سیاسی کنار بگذاریم.» او افزود: «این عدم صداقت و حرف زدن در کنایه آنقدر زیاد شده است که گاهی طرف مقابل فکر میکند میخواهی او را سر کار بگذاری یا ترسیدهای یا میخواهی با خلافکاری حرفت را به کرسی بنشانی.» او تاکید کرد: «حرفی که تلخ باشد اما راست باشد بهتر از حرفی است که شیرین باشد اما واقعیت نداشته باشد. همه دستگاه های تبلیغاتی کشور اعم از صداوسیما، مطبوعات، تریبونهای نماز جمعه و منابر مساجد باید این صداقت در گفتار را ترویج کنند.» حجت الاسلام اکرمی همچنین به
مواردی از عدم صداقت در جامعه اشاره کرد و گفت: «در حال حاضر در کشور تورم وجود دارد اما در نرخ آن اختلاف نظر هست. چرا مسئولان نمیپذیرند که این تورم وجود دارد و آن را صادقانه بیان نمیکنند. یا تحریمهای خارجی قطعا در جامعه اثر دارد اگر ما این موضوع را بپذیریم و صادقانه بیان کنیم میتوانیم بهجای تسلیم شدن در برابر تحریمها با تدبیر با آنها مواجه شویم. درست است که مصلحت گاهی در نگفتن راست است اما تاثیر عدم صداقت در جامعه خیلی بیشتر است.» او همچنین اعتراف نکردن به اشتباه را یکی از مصادیق عدم صداقت دانست و گفت: «یکی از خلاهایی که در حال حاضر در جامعه ما وجود
دارد اعتراف به اشتباه است. هر مسئولی که مرتکب اشتباهی شد صادقانه اعتراف کند. اگر لازم بود حتی عذرخواهی کند.» این عضو جامعه روحانیت مبارز درباره تاثیرات عدم صداقت گفت: «عدم صداقت در جامعه باعث میشود که آرام آرام بیاعتمادی به وجود بیاید. بیاعتمادی آفت سنگینی است و باعث میشود مردم دیگر حرف راست و صریح و صادقانه را هم باور نکنند و فکر کنند حتی کارهای درست مسئولین هم خلاف است. این شرایط باعث میشود دشمن از این فضا برای توطئه سواستفاده کند.» اکرمی همچنین افزود: «این صداقت به شکل نقد در رسانهها و مطبوعات ما وجود داشته و از اول انقلاب تاکنون مطبوعات همه
دولتها را نقد کردهاند. اتفاقا اوقاتتلخی برخیها هم از همین نقدهاست. اما دستگاههای تبلیغی باید کسانی را که صادقانه عیب و ایراد را مطرح و راه چاره را هم بیان میکنند تشویق کنند تا بقیه مردم هم از آنها الگو بگیرند. با این شیوه کسانی هم که از بیان حقیقت میترسند وقتی میبینند که دیگران نقد خود را وارد میکنند، آنها هم حرفشان را میزنند.»