وقتی ستارهها ما را مجبور به «خرید» میکنند +عکس
در جامعه ما برندگرایی وسیلهای برای فخرفروشی شده است تا آنجا که برچسب کت و شلوار که بعد از خرید باید جدا شود بر آستینهای بعضی از مردان ملاحظه میشود! بعضی از بانوان به اعتبار نام و برند، اقلام تقلبی را با قیمت گزاف تهیه میکنند و حاضر نیستند این واقعیت را بپذیرند که بسیاری از برندهای مطرح در جهان اساسا وارد کشور ما نمیشوند. ۹۰ درصد از کالاهایی که با برندهای معروف در کشور ما عرضه میشود از کشورهای آسیای جنوب شرقی به کشور ما ارسال میگردند.
کد خبر :
211620
سرویس اجتماعی «فردا»:
«گوچی»، «زارا»، «لوئیس ویتون» و... آدم از دیدن این همه اسم عجیب و غریب روی اجناس سرگیجه میگیرد! امروز اما بازارهای داخلی پر شده از همین کالاهایی که به گفته فروشندگان و تبلیغاتچیها، برندهای معروف دنیا هستند.
رواج انواع کالاهای مارکدار در کشور از یک سو و تبلیغات پرزرق و برق برندها و مارکها در رسانهها از سوی دیگر، پدیدهای به اسم «مارکگرایی» یا «برندبازی» را به وجود آورده است. این پدیده که بیش از همه در جوانان شایع است منجر به رواج نوعی فرهنگ و سبک زندگی خاص در میان آنها میشود.
شگردهای تبلیغات برای فروش مارک شگردهای تبلیغی برای جا انداختن یک فکر و ایده در میان مردم بیش از هر کس دیگر با نام «یوزف گوبلز» گره خورده است. گوبلز یکی از کلیدیترین اعضای حزب نازی و وزیر تبلیغات هیتلر بود. وظیفه اصلی گوبلز تهییج مردم برای پیروی از فرمانهای غیرانسانی هیتلر از طریق تبلیغات بود. اکنون پس از گذشت بیش از نیم قرن از پایان جنگ دوم جهانی و خودکشی گوبلز هنوز شگردهای این استاد چیرهدست تبلیغات پابرجاست. با این تفاوت که اکنون از شیوههای تبلیغی نه در جهت بسیج مردم برای جنگ که برای تشویق آنها برای خرید کالا استفاده میشود.
توسل به عواطف و احساسات، تحریک احساسات ملیگرایانه، استفاده از زنان و استفاده از چهرههای مشهور و ستارگان سینما و ورزش رایجترین شیوههای شرکتهای بزرگ برای تبلیغ کالاهاست. مارک یا برند از رهگذر همین تبلیغات مهم میشود. وقتی عکس یک هنرپیشه که لباسی با مارک خاص بر تن دارد در همه جا دیده میشود، این تصور در ذهن جوانان ایجاد میشود که با پوشیدن این لباس شبیه آن هنرپیشه میشوم. همچنین وقتی یک بازیکن محبوب فوتبال مارک خاصی از نوشیدنی را در دست دارد جوانان علاقمند به او ترغیب میشوند نوشیدنی را مصرف کنند که آن
بازیکن مینوشد. تبلیغات به رواج پدیده مارکگرایی و برندبازی دامن میزند. رواج استفاده از کالاهایی با برندهای خارجی فرهنگ کشور تولیدکننده آن کالا را هم ترویج میکند. از این رو مراقبت از مرزهای فرهنگی کشور در برابر تبلیغات بیش از پیش ضروری به نظر میرسد. ۹۰ درصد برندها اصلا وارد ایران نمیشود! مجید ابهری، جامعهشناس درباره پدیده مارکگرایی به «فردا» گفت: «از نگاه رفتارشناسی برندگرایی یکی از مظاهر پیروی از مد و تقلید از الگوی رفتاری است. ۸۰ درصد از برندگرایان و طرفداران مد در کشور ما به کیفیت کالا توجهی نداشته و فقط به خاطر نام و برند خاص آن جنس را
تهیه میکنند.» او افزود: «در حال حاضر در جامعه ما برندگرایی وسیلهای برای فخرفروشی شده است تا آنجا که برچسب کت و شلوار که بعد از خرید باید جدا شود بر آستینهای بعضی از مردان ملاحظه میشود! بعضی از بانوان به اعتبار نام و برند، اقلام تقلبی را با قیمت گزاف تهیه میکنند و حاضر نیستند این واقعیت را بپذیرند که بسیاری از برندهای مطرح در جهان اساسا وارد کشور ما نمیشوند. ۹۰ درصد از کالاهایی که با برندهای معروف در کشور ما عرضه میشود از کشورهای آسیای جنوب شرقی و با صنعت کپیسازی تهیه و به کشور ما ارسال میگردند.» ابهری درباره مهمترین دلایل بروز این پدیده در
میان جوانان گفت: «گسترش روحیه اشرافگرایی، رقابتهای رفتاری و برتریجویی دلایل رفتاری در برندگرایی هستند. البته نباید انکار کرد که برندهای اصلی بهخاطر کیفیت، دوام و صلاحیتهای فنی جایگاه ممتاز در جامعه کسب کردهاند. بسیاری از کشورها نیز از این امتیازات سواستفاده کرده و با کپیسازی به تقلید از برندها میپردازند.» این جامعهشناس افزود: «مدگرایی پایه رفتاری برای برندگرایی است و از آنجا که الگوهای رفتاری
در جامعه ما بدون توجه به فلسفه برندگرایی در این محور حرکت میکنند باعث گسترش رفتارهایی
منفی در بین جوانان میگردند.» او تاکید کرد: «دسترسی آسان به اینترنت توسط جوانان، خریدهای اینترنتی و مخصوصا ماهواره و تبلیغات ماهوارهای همچنین ورود غیرقانونی و قاچاق کالاها باعث رونق بازار برندهای خارجی هستند.» او درباره تاثیرات برندگرایی در میان جوانان هشدار میدهد: «یکی از ابزارهای اصلی ناتوی فرهنگی و اجتماعی در جنگ نرم ایجاد بحران هویت و تهیسازی افکار جوانان از ارزشهای ملی و فرهنگی ما است. الگوبرداری تربیتی نیاز جدی نوجوانان و جوانان است و از نظر علمی غیرقابل انکار است بنابراین در جنگ نرم تسخیر خاکریزهای فرهنگی و تضعیف ارکان هویت ملی در ارتباط
با جوانان هدف اصلی و اساسی است که متاسفانه اندک توجهی به لباس و آرایش و پیرایش جوانان در خیابان میتواند این جنگ نرم را نشان دهد.» ابهری همچنین درباره تاثیرات اقتصادی برندگرایی در جامعه گفت: «بروز تبعیض و شکاف طبقاتی، عمیقتر نمودن فاصله اقتصادی و اجتماعی از اصلیترین عوارض برندگرایی است. بعضی از دختران و پسران جوان برای تهیه لباس یا اقلام برند حاضرند دست به هر کاری بزنند که رفتارهای غیراخلاقی در همین ردیف میباشند. علت بروز این گونه رفتارها وجود سرخوردگیهای اجتماعی و تبعیض طبقاتی میباشد که حتی گاهی باعث میشود یک جوان برای داشتن یک ساعت گوچی دست به
دزدی بزند.» این جامعهشناس همچنین گفت: «با منع نمودن استفاده یا عرضه اقلام برند فقط این گونه اجناس زیرزمینی شده و گرانتر به دست علاقمندان میرسد. فرهنگسازی، ایجاد بسترهای تربیتی و فرهنگی، پررنگ نمودن ارزشهای اخلاقی و دینی در جامعه و ارائه الگوهای رفتاری مناسب اصلیترین ابزار پیشگیری از رواج برندگرایی در جامعه است.» او همچنین به انتقاد از نهادهای فرهنگی کشور پرداخت: «اشکال اساسی در اینجا به سازمانها و نهادهای فرهنگی کشور وارد است چراکه اگر الگوهای فرهنگی و رفتاری توسط این نهادها به جوانان ارائه شود آنها به دنبال تقلید از الگوهای بیگانه
نمیروند.»
توسل به عواطف و احساسات، تحریک احساسات ملیگرایانه، استفاده از زنان و استفاده از چهرههای مشهور و ستارگان سینما و ورزش رایجترین شیوههای شرکتهای بزرگ برای تبلیغ کالاهاست. مارک یا برند از رهگذر همین تبلیغات مهم میشود. وقتی عکس یک هنرپیشه که لباسی با مارک خاص بر تن دارد در همه جا دیده میشود، این تصور در ذهن جوانان ایجاد میشود که با پوشیدن این لباس شبیه آن هنرپیشه میشوم. همچنین وقتی یک بازیکن محبوب فوتبال مارک خاصی از نوشیدنی را در دست دارد جوانان علاقمند به او ترغیب میشوند نوشیدنی را مصرف کنند که آن
بازیکن مینوشد. تبلیغات به رواج پدیده مارکگرایی و برندبازی دامن میزند. رواج استفاده از کالاهایی با برندهای خارجی فرهنگ کشور تولیدکننده آن کالا را هم ترویج میکند. از این رو مراقبت از مرزهای فرهنگی کشور در برابر تبلیغات بیش از پیش ضروری به نظر میرسد. ۹۰ درصد برندها اصلا وارد ایران نمیشود! مجید ابهری، جامعهشناس درباره پدیده مارکگرایی به «فردا» گفت: «از نگاه رفتارشناسی برندگرایی یکی از مظاهر پیروی از مد و تقلید از الگوی رفتاری است. ۸۰ درصد از برندگرایان و طرفداران مد در کشور ما به کیفیت کالا توجهی نداشته و فقط به خاطر نام و برند خاص آن جنس را
تهیه میکنند.» او افزود: «در حال حاضر در جامعه ما برندگرایی وسیلهای برای فخرفروشی شده است تا آنجا که برچسب کت و شلوار که بعد از خرید باید جدا شود بر آستینهای بعضی از مردان ملاحظه میشود! بعضی از بانوان به اعتبار نام و برند، اقلام تقلبی را با قیمت گزاف تهیه میکنند و حاضر نیستند این واقعیت را بپذیرند که بسیاری از برندهای مطرح در جهان اساسا وارد کشور ما نمیشوند. ۹۰ درصد از کالاهایی که با برندهای معروف در کشور ما عرضه میشود از کشورهای آسیای جنوب شرقی و با صنعت کپیسازی تهیه و به کشور ما ارسال میگردند.» ابهری درباره مهمترین دلایل بروز این پدیده در
میان جوانان گفت: «گسترش روحیه اشرافگرایی، رقابتهای رفتاری و برتریجویی دلایل رفتاری در برندگرایی هستند. البته نباید انکار کرد که برندهای اصلی بهخاطر کیفیت، دوام و صلاحیتهای فنی جایگاه ممتاز در جامعه کسب کردهاند. بسیاری از کشورها نیز از این امتیازات سواستفاده کرده و با کپیسازی به تقلید از برندها میپردازند.» این جامعهشناس افزود: «مدگرایی پایه رفتاری برای برندگرایی است و از آنجا که الگوهای رفتاری