بحرینی‌ها هنوز جانانه مبارزه می کنند/ خون‌هایی که برای آزادی بر زمین ریخت+تصاویر

فاطمه حاجی پزشک داخلی است و او در میان چندین پزشکی است که در سال 2011 بازداشت و شکنجه شده بود، چون شورشی‌ها را درمان کرده بودند. او می‌گوید: «چگونه می‌شود با دولت مذاکره کرد وقتی هنوز آدم می‌کشند؟»از سال 2011 تاکنون بسیاری بازداشت و در دادگاه‌های نظامی به زندان محکوم شده‌اند شامل بر فعالان حقوق بشر و چهره‌های رهبر گروه‌های سیاسی اپوزیسون. گزارش‌های گسترده‌ای از شکنجه و سوءاستفاده‌ی جنسی در زندان‌ها منتشر شده است.

کد خبر : 250320

سرویس بین الملل«فردا»: «تصویرهایی از مراسم تدفینِ بحرینی»؛ این تیتر گزارش یک هفته نامه غربی درباره مبارزات مردم بحرین است. مبارزاتی که عظمت آن باعث شده برخی از رسانه های غرب ا هم با تحسین از آن یاد کنند.

*********************************

علی احمد ابراهیم الجزیری شانه‌ی جنازه‌ی پسر خود را می‌گیرد و در میان زاری عزادارها، داخل قبر می‌گذارد. بسیاری از جمعیت، دهان و بینی خود را پوشانده‌اند، چون همین نزدیکی دوباره گاز اشک‌آور زده‌اند. کمی دورتر از گورستان، جوان‌ها مسلح به سنگ و کوکتل‌ملوتوف با نیروهای کاملاً مسلح گارد درگیر شده‌اند. همراه با شلیک ممتد گازهای اشک‌آور، هلیکوپتر پلیس بر فراز این صحنه چرخ می‌زند.

عزادارها در مراسم تدفین حسین الجزیری

الجزیری به آرامی خطاب به من می‌گوید: «من خواستار مراسم پاسخ‌گویی کامل هستم. نمی‌خواهم آنچه بر سر دیگر شهیدها آمده را سر پسرم بیاورند.»

پسر 16 ساله‌ی او در 14 فوریه‌ی 2013 کشته شد، در دومین سالگرد شروع شورش‌ها در بحرین. شاهدهای حاضر در صحنه می‌گویند پلیس از فاصله‌ی سه یا چهار قدم به بدن این پسر جوان شلیک مستقیم کرده بود، در دهکده‌ی دایی، نزدیک به دوحه، پایتخت بحرین. این حرف‌ها را تصویر جنازه‌ی پسر جوان ثابت می‌کند: رد عمق گرفته‌ی چند شلیک بر بدن او افتاده است - یعنی از فاصله‌ای بسیار نزدیک به او شلیک شده است. دولت بحرین می‌گوید در این مورد تحقیق خواهد کرد.

دقیقاً همین روز، دو سال پیش، علی عبدالهادی مشیما 21 ساله در همین دهکده از پشت سر تیر خورد و کشته شد. پلیس به او شلیک کرده بود. او اولین شهید شورش‌های بحرین به‌شمار می‌رود، از آن زمان تاکنون 19 نفر دیگر به گفته‌ی گروه‌های حقوق بشر کشته شده‌اند و برخی گروه‌ها تعداد کشته‌ها را تا 120 نفر بالا می‌برند، آن هم در کشوری که فقط 600 هزار نفر جمعیت دارد.وزارت کشور بحرین می‌گوید در اولین سالگرد شورش‌ها، یک مامور پلیس بحرین نیز کشته شده است.

تصویرهای گرافیتی بر دیواری در جبلَت هِبشی، بحرین

تظاهرات خواستار دموکراسی اولین بار دو سال پیش میامه، پایتخت بحرین را لبریز از خود ساخته بود. راهپیمایی‌های صلح‌بار مردم در میدان یک ماه دنبال شد تا با خشونت تمام توسط دولت و نیروهای عربستان سعودی سرکوب شدند. دولت بحرین بنای یادبود 300 فوتی میدان را از جا کند، این نماد یادآور شورای همکاری خلیج (فارس) بودو به شکل مروارید درآمده بود. امروز مروارید را بر دیوار دهکده‌ها می‌کشند با این عنوان که شورش‌ها ادامه پیدا خواهد کرد.

گروه‌های اپوزیسون خواستار اصلاحات گسترده‌ی سیاسی هستند، شامل بر تغییر بر پادشاهی حاکم بر کشور، آن‌ها می‌خواهند یک دولت منتخب جایگزین شیخ حامد بشود که چهل و دو سال است قدرت را در این کشور در دست خود گرفته است.

فاطمه حاجی عکسی از رخم عمیق سینه‌ی حسین الجزیری را در گوشی تلفن همراه خود نشان می‌دهد

فاطمه حاجی پزشک داخلی است و او در میان چندین پزشکی است که در سال 2011 بازداشت و شکنجه شده بود، چون شورشی‌ها را درمان کرده بودند. او می‌گوید: «چگونه می‌شود با دولت مذاکره کرد وقتی هنوز آدم می‌کشند؟»

از سال 2011 تاکنون بسیاری بازداشت و در دادگاه‌های نظامی به زندان محکوم شده‌اند شامل بر فعالان حقوق بشر و چهره‌های رهبر گروه‌های سیاسی اپوزیسون. گزارش‌های گسترده‌ای از شکنجه و سوءاستفاده‌ی جنسی در زندان‌ها منتشر شده است.

تحت فشار بین‌المللی، شیخ دستور داد یک گروه مستقل بر وضعیت زندانیان گزارشی تهیه کند. سپتامبر گذشته سازمان ملل گزارشی منتشر ساخت. هرچند گروه‌های حقوق بشر این گزارش‌ها را کافی نمی‌دانند و می‌گویند دولت اجازه‌ی کامل برای بازبینی زندان‌ها و بررسی مستقل را نمی‌دهد.

در کنار شلیک‌های مستقل، شلیک گاز اشک‌آور همچنان کشنده‌ترین عامل در بحرین است و این را مرکز بحرین برای حقوق بشر در گزارش خود می‌گوید. بسیاری از مردم دیگر به گازهای اشک‌آور به‌عنوان بخشی تفکیک‌ناپذیر از زندگی روزمره‌ی خود عادت کرده‌اند. حاجی می‌گوید: «دو سال است گاز اشک‌آور سمت ما پرتاب می‌کنند. ما هنوز نمی‌دانیم تاثیرهای دراز مدت تنفسی چنین طولانی از این گازها چه می‌تواند باشد.»

پلیس در منامه، به روی مردم گاز اشک‌آور شلیک می‌کند

پزشکان حقوق بشر مستقر در پایگاه نظامی امریکا می‌گویند سیاست‌های دولت بحرین در زمینه‌ی حجم شلیک گاز اشک‌آور تاکنون در جهان سابقه نداشته است. گزارش سال گذشته‌ی همین گروه نشان داده بود پلیس در دنبال کردن شورشی‌ها، علاوه در خیابان، به داخل خانه‌ها، مغازه‌ها و ماشین‌ها هم گاز اشک‌آور شلیک می‌کند.

در عصر دومین سالگرد انقلاب، امین سید مهدی، 36 ساله بعد از یک ماه بستری بودن در بیمارستان به دلیل مشکلات حاد تنفسی، درگذشت. او در دهکده‌ی عبو سیبا زندگی می‌کند و اغلب در نزدیکی خانه‌ی آن‌ها گاز اشک‌آور شلیک می‌شود. جیهان کازرونی در همان نزدیکی زندگی می‌کند و اغلب پیش از آنکه به خانه‌ی خود برسد دچار دردهای شکم، استفراغ، سختی در تنفس می‌شود و بعضی‌وقت‌ها حتی غش می‌کند.

در شرایطی که سید مهدی هنوز زنده و در بیمارستان بستری بود، خانواده‌اش صرفاً پلیس را مقصر می‌دانستند و هزاران شرکت کننده در مراسم ترحیم او نشان‌گر حمایت مردم از وضعیت او بود. امروز شکاف بین دولت و مردم از همیشه گسترده‌تر شده است.

بچه‌ها قوطی‌های خالی گاز اشک‌اور را از دهکده‌ی دایی در بحرین جمع می‌کنند

کشته شدن حسین الجزیری خشم مردم را بیشتر کرده بود. روز تدفین او، نیروهای امنیتی راه‌های اصلی منتهی به گورستان را مسدود ساختند و تا اواسط روز ترافیک سنگینی حاکم شده بود. عزادارهای از مسیرهای فرعی بالاخره خود را به گورستان رسانده بودند و از مسیرهای امنیتی پلیس رد شده بودند. ماشین‌ها هم‌زمان با بوق‌های ریتم گرفته‌ی خود، مردم را همراهی می‌کردند.

به‌رغم تلاش‌های پلیس، هزاران نفر در مراسم تدفین این جوان شرکت کردند. پشت سر تابوت او مردم شعار می‌دادند: «حامد مسئول است» و «من شهید بعدی هستم».

لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: