خودعمارپنداری افراطی، آفت نگاه غلط به ولایت فقیه
خودعمارپنداری افراطی این جریان که در بسیاری از موارد فکری و عملی به عبور از رهبری منتهی میشود ریشه در عقاید پیشینی و مبنایی این جریان دارد. سران این جریان خود را نه تنها یگانه مفسر حقیقی بیانات رهبری میدانند، بلکه در مقام تاویلگر دغدغههای رهبری، از مکنونات قلبی و سخنهای ناگفته رهبری نیز در تایید دیدگاهها و رفتارهای خود برهان میآورند!
کد خبر :
260072
سرویس سیاسی «فردا»: یکی از مهمترین آفتهای فضای سیاسی کشور از دیدگاه رهبری که بیش از همه خود را در عرصه رقابتهای سیاسی نشان میدهد، انحصارطلبیهای جناحی و سیاسی است. این انحصارطلبیها از یکسو متاثر از خودمحقبینیهای افراطی و از سوی دیگر ریشه در کینهورزیها و خصومتهای شخصی و جناحی دارد. رهبر انقلاب در این مورد میفرماید: «گاهى انسان از روى لجاجت، از روى ستیزهگرى و مخالفت با فلان زیدى یا فلان جریانى یا فلان گروهى اظهارنظرى میکند؛ این درست نیست. یعنى حرف زدن بر اساس لجاجت و بر اساس زورآزمائىِ شخصى و جناحى و اینها نباید باشد... حرف هر کسى را، ولو آن کسى
که حرف میزند، جزو جریان شما و گروه شما و جبهه شما و هرچه که میخواهید اسمش را بگذارید، نیست، گوش کنید؛ اگر دیدید حرف درستى است، آن وقت "فیتّبعون احسنه". حکمت قرآنى را ملاحظه کنید:"یستمعون القول فیتّبعون احسنه". باید استماع کرد؛ بعد هرچه بهتر است، انسان قبول کند؛ ولو آن بهتر از زبان کسى در بیاید که انسان او را دوست ندارد، قبول ندارد. این خیلى حالت خوبى است.» نحوه مواجهه جریان پایداری با سایر جریانهای حاضر در عرصه سیاسی کشور و مخصوصا جریانهای ارزشی و اصولگرا، که در نحوه انتخاب اصلح و نیز رویکرد دفعی و تخریبی آنها شاهد هستیم، نشان از روحیه
اقتدارطلبانه و منش فرقهای این جریان دارد که پیش از این مشابه آن را در رفتار سایر جریانهای افراطی و التقاطی نیز شاهد بودهایم. بسیاری از آفتهای امروز کشور در عرصه اداره جامعه برگرفته از همین روحیه قبیلهای و یکجانبهگرایی و خود محقبینیهای افراطی است. این فرقهگراییها دقیقا بر خلاف تمام تاکیدات رهبری درباره ضرورت حفظ وحدت و همدلی میان مسئولین و سایر آحاد کشور است. رهبر انقلاب در این باره عنوان میکنند: «من روى اتحاد تكيه ميكنم. اتحاد و همدلى بين مسئولين كشور يك فريضه است. تعمد در مخالفت با آن، امروز يك خلاف شرع است.» جریان پایداری را در کنار جریان
فتنه و انحرافی میتوان از جمله جریانهایی دانست که بیشترین بی اعتنایی به توصیههای رهبری را در کارنامه خود ذخیره کردهاند. این بیاعتنایی ها در مورد جریان پایداری از آن رو مهمتر و پررنگتر است که این جریان برخلاف دو جریان دیگر خود را یگانه گفتمان منطبق با رهبری و اعضای آن خود را خالصترین عمارهای زمانه مینامند. اگر از مواردی نظیر ماجرای سفارت انگلیس و ماجرای قم بگذریم، نوع مواجهه این جریان با سخنان رهبری در حرم رضوی را میتوان آخرین نمونه از بی اعتنایی عملی این جریان به توصیههای رهبری دانست. رهبری در حرم رضوی برای چندمین بار هر نوع نقل قول از ایشان
و یا نیتخوانی از بیاناتشان را به شدت رد میکنند: «اينجور نيست كه كسی بيايد نسبت بدهد كه رهبری نظرش به فلان است، به بهمان نيست. اگر چنين نسبتی داده شد، اين نسبت درست نيست. البته اين روزها با اين وسایل عجيبِ رسانهايِ كنونی ــ اين پيامك ها و امثال اينها ــ متأسفانه حرفهای گوناگون، نسبتهای گوناگون به اشخاص گوناگون، رواج دارد.» تنها یک روز پس از این سخنان، حامیان جبهه پایداری، در رویکری کاملا خلاف توصیههای رهبری، برای موافقان و مخالفان خود پیام فرستادند که «اهم صحبت های دیروز رهبری: ۱- رد تکنوکرات ها (هاشمی و قالیباف) ۲ - رای رهبری را کسی نمی داند (رد
منطق ۱+۲ و زاکانی) ۳- رییس جمهور آینده باید خوبی های این دولت را داشته باشند، منهای ایراداتش (حرف همیشگی جبهه پایداری).» {به نقل از سایت جهان نیوز 5 فروردین 92} خودعمارپنداری افراطی این جریان که در بسیاری از موارد فکری و عملی به عبور از رهبری منتهی میشود ریشه در عقاید پیشینی و مبنایی این جریان دارد. سران این جریان خود را نه تنها یگانه مفسر حقیقی بیانات رهبری میدانند، بلکه در مقام تاویلگر دغدغههای رهبری، از مکنونات قلبی و سخنهای ناگفته رهبری نیز در تایید دیدگاهها و رفتارهای خود برهان میآورند . بارها و بارها دیده شده است که برخی اعضای گروه برای پیگیری
مطامع سیاسی آشکارا مواردی کذب را به رهبری نسبت می دهند... امری که مصادیق بسیار آن ما را از ذکر نمونه بی نیاز می کند...