فقط قالیباف از «مظلومیت فرهنگ» گفت/دولت اجتماعی؛ ایدهای متمایز/ جامعه را رشید و بالغ بدانیم
دولت اجتماعی یک دولتی است که تبلور حضور اقشار مختلف مردم است. دولت اجتماعی باید قبل از توجه به آمار به شهود جمعی توجه کند. کارنامه من در نیروی انتظامی و شهرداری بیانگر این بوده که رویکرد من رویکرد اجتماعی بوده است. آیا فقط یک معتاد مقصر است یا فقر و بیکاری به اعتیاد او منجر نشده است؟ کسانی که در این جرم سهیم هستند مثل دولت و خانواده باید در این باره جریمه خود را پرداخت کنند.
کد خبر :
266758
سرویس سیاسی «فردا»: مناظره دوم کاندیداهای ریاست جمهوری با محوریت مباحث فرهنگی - اجتماعی برگزرا شد اما اکثر کاندیداها کوشیدند از این فرصت برای بیان مباحث سیاسی و اقتصادی استفاده کنند تا گزاره«مظلومیت فرهنگ» دوباره عیان شود. در این بین اما قالیباف تنها کاندیدایی بود که کوشید فارغ سیاست روزمره به فرهنگ بنگرد. او ایده های خود را در قالب راهبرد«دولت اجتماعی» بیان کرد تا عیان شود که فرهنگی ترین کاندیدا از لحاظ دارا بودن راهبرد فرهنگی مشخص کیست. آنچه در پی می آید مشروح دیدگاه هایی است که قالیباف در این برنامه ابراز کرد؛
سوال و نقد درباره دیدگاه های دکتر رضایی در نظر آقای رضایی نگاه اقتصاد و اقتصاد محوری نسبت به فرهنگ اولویت بیشتری دارد، اگر چنین نگاهی دارید این سوال را از شما دارم که فلسفه یک نظام اسلامی چیست؟چه فرقی بین نظام اسلامی با دیگر نظامها است، اگر به دنبال رشد و تعالی انسانها هستید آیا نگاه فرهنگی و تربیتی برای ما یک اولویت نیست؟ اگر حفظ استقلال مطرح باشد یک اولویت نیست؟ آیا واقعا اشکالات عمدهای که تا به حال در دولتهای مختلف بوده به خاطر کارنامه مورد قبولی در حوزه فرهنگی نبوده همین نگاه غلط است که فرهنگ را مظلوم کرده است دولتها باید به این دقت کنند
اقتصاد و سیاست تحت تاثیر فرهنگ باشد وگرنه اساس نگاه ما به نظام اسلامی و انقلاب اسلامی و فلسفه حکومت ما که تربیت انسانها است، زیر سوال میرود این اشکال رویکردی است اگر اشتباه فکر میکنم توضیحات جنابعالی را میشنویم. سوال و نقد درباره دیدگاه های دکتر روحانی نکته ای که جناب آقای روحانی در این قضیه اشاره کردند بحث درستی است و این که آثار مسوولین میتواند تاثیرگذار فرهنگی نسبت به مردم باشد؛ چرا که مردم قطعا نگاه می کنند مسوولین در مدیریت، صداقت،گفتار و وعدههایی که می دهند چگونه رفتار می کنند و ما منکر این بحث نیستیم. اما سوال ما از دکتر روحانی این است که
دولت به معنای انتقادی که ایشان به دولت وارد کردند میخواهند با چه رویکرد فرهنگی به این موضوع نگاه کنند و اگر ما تمرکز را از فرهنگ برداریم تمام این رویکردهایی که ایشان فرمودند اصلاح میشود و اگر این گونه است بفرمایند چطور می شود در غیر این صورت باید با نگاهی نو به موضوع نگاه کرد و این جور نباشد خدای ناکرده رفتاری دو گانه بین دولت و ملت بوجود آید. اما آیا این میتواند به تنهایی سایر موضوعات را حل کند؟ سوال و نقد درباره دیدگاه های دکتر عارف توقع من این بود که آقای عارف در این 4 دقیقه وقت رویکرد فرهنگی، نگاه و نقش فرهنگ را در دولت آینده مطرح میکردند. من فکر
میکنم بحثها و سوالها بیشتر به حوزه انتقادات و بحثهای رفتاری، موردی و مصداقی سوق پیدا میکند. به صراحت بگویم ما اینجا در حوزه فرهنگ متکی به رای حرف نزنیم. متکی به اصلاح جامعه حرف بزنیم که بفهمیم دوای دردی که در جامعه وجود دارد از درد فقر گرفته تا دردهای فرهنگی مثل بیاعتمادی چیست. حتما بیاعتمادی در جامعه و دروغ گفتن در جامعه مسلمان ما و هر جامعهی غیر اسلامی بدتر از فقر است. اصلا همین دروغ فقر را درست کرده است. تصدیگری حتما کار غلطی است. حتما دولت باید هم در فرهنگ و هم در اقتصاد در کار مردم دخالت نکند و دست و پایش را از زندگی خصوصی مردم جمع کند. حتما
باید تولی گری و تصدیگری تفکیک شود. چه نگاهی بناست بر فرهنگ حاکم باشد؟ حالا کسی حرف دروغی زده، امروز بحث ما یک فرد و یک رفتار غلط نیست. چه کنیم که این رفتار تکرار نشود؟ ما معطوف به اصلاح جامعه حرف بزنیم نه معطوف به یک رای درست است که رقابت است و باید بحث کنیم اما مردم دوست دارند که نامزدها در این حوزه بیشتر بحث کنند تا مشخص و روشن شود و آنها به تصمیم برسند. بیان راهبردهای فرهنگی بسم الله الرحمن الرحیم. من می خواهم بحثم را بیشتر در حوزه مسائل فرهنگی و رویکردها و نگاهی که من نسبت به این موضوع دارم دنبال کنم. هر ملتی و هر کشوری مهمترین موضوع برایش استقلال وعزتش
است. ملت ایران با یک انقلاب توانست دشمن و استبداد را از بین ببرد و استقلالمان را به دست بیاوریم. حال باید دید آیا حفظ این استقلال فقط با قدرت سیاسی امکان پذیر است؟ به نظر می رسد خیر.کشوری می تواند استقلال خود را حفظ کند که حتما آن کشور و آن ملت مولد باشد. حالا باید دقت کنیم چه باید تولید کنند کشور نیازمند تولید قدرت است و باید تولید ثروت و معرفت و منزلت داشته باشد. اگر این تولید در کشور فعال بود و همه جانبه گری در کشور وجود داشت آن کشور مستقل میشود. پس اقتصاد، فرهنگ، سیاست، مسائل اجتماعی و کرامت انسانها مهم هستند، ولی باید بدانیم که انقلاب اسلامی ما و ملت ما و
اساسا فلسفه این نظام حفظ بقا و رشد تعالی انسانها است. ما اقتصاد را برای این می خواهیم. اقتصاد ما اقتصاد سرمایه داری نیست که فقط انباشتگی و ارزش افزوده و تعداد فقیر و غنی را درست کند. ما در واقع برایمان مهم است که بتوانیم رشد و تعالی داشته باشیم. خداوند تبارک و تعالی زمانی که انسان را خلق کرد دو چیز را به آن اعطا کرد یکی انسانیت و دومی آزادگی است و ما معتقد هستیم تحت هدایت قدسی انسانیت فرد و آزادگی آن را حفظ خواهیم کرد. از همین جا فرهنگ اساس کار ما میشود. زمانی ما گفتیم دولت توسعه سیاسی، یک جانبه نگری کردیم. گفتیم توسعه اقتصادی، یکجانبه نگری کردیم. این رویکرد
اساسا درست نیست، ما باید نگاهی همه جانبه و نگاه جامعه محور به نظام اجتماعی داشته باشیم، باید در زمینه سیاسی نگاه مردم سالاری داشته باشیم و همچنین در حوزه اقتصاد عدالت اجتماعی را دنبال کنیم در فرهنگمان به دنبال معنویت و اخلاق باشیم. لذا در دولت آینده برنامه بنده بر این نگاه است، بنابراین می گویم واقعا فرهنگ در کشور ما مظلوم واقع شده و اولین مظلومیت آن، آن است که حق فرهنگی را ادا نکردیم. حق فرهنگی یعنی چه؟ یعنی نقش فرهنگ در سیاست. نقش فرهنگ در اقتصاد و در مسائل اجتماعی و هنجارها و ناهنجاریها. این اساس کار ما است و مبنای کار من این است و نگاه دیگر این است که
دولت حتما باید درکنار حق فرهنگی که یک موضوع کیفی است دولت یک وظیفه کمی هم دارد در وظیفه کمی اگر ملاک در نظام اسلامی انسانها و اعتبار آنها است که دارند باید این طور نگاه کنیم که مهمترین بخش تربیت کجاست؟ آموزش و پرورش، معلمین ما باید اینجا دقت کنیم ببنیم اساتید، دانشجویان و علما و مساجد ما اینها هستند که دارند تولید فرهنگ می کنند. همین طور هنرمندان و نویسندگان عزیز اگر هر رویکرد و اقدام فرهنگی دارند، لباس فرهنگ و هنر را به تن کنند بدون شک همیشه در تاریخ ماندگار خواهد بود. پاسخ قالیباف به نقدها در بحث مربوط به منزلت اجتماعی، وقتی من بر این اعتقادم که فرهنگ
مهمترین پایه قدرت ملی ماست و منابع انسانی ما مهمتر از نفت و گازند، پس حتما دولت آینده با نگاه بنده بر این موضوع تاکید دارد که نیروی انسانی کجاست؟ نیروی انسانی در مدارس و در اختیار اساتید دانشگاه است، دانشجویان، مساجد، حوزههای علمیه و هنرمندان سرمایههای ما هستند. مظلومیت فرهنگ همین جاست که تا دچار کسری بودجه میشویم، اولین کاری که میکنیم این است که از فرهنگ کسر میکنیم. اگر این پایه قدرت ملی ماست که من معتقدم هست، من این قول را میدهم که هرگز چنین اتفاقی در دولت ما نخواهد افتاد. ما باید همچنین رویکردها را اصلاح کنیم یعنی دولت بداند که دست و پایش را
تحت عنوان فرهنگ نمیتواند اینقدر بزرگ کند که برود در زندگی و حریم شخصی مردم. دولت باید توجه کند که فرهنگ سفارشی نیست، دولت باید بداند اگر نگاه امنیتی به فرهنگ انداخت فرهنگ را از بین برده و آن را تضییع کرده است. دولت باید سعه صدر داشته باشد. آفرینشهای انسانی ما در حوزه مسائل هنر و فرهنگ وقتی اتفاق میافتد ممکن است خطایی هم در آن صورت گیرد. ما نباید به خاطر یک خطای کوچک، اعتماد به نفس و تکیهمان به خرد جمعی هنرمندان، نویسندگان و اصحاب هنر را کنار بگذاریم و برخورد قهری کنیم. فرهنگ را من اینقدر تقلیل ندادم که وقتی میگویم منزلت، یعنی اینکه پیوست فرهنگی
بگذاریم. اگر نگاه فرهنگی باشد من شهردار تهران هستم و باید به مردم بگویم این پروژه چه وقت تمام میشود و برای مردم احترام و حرمت قائل شوم.اگر زیر پایشان را برای پیادهروسازی خراب کردم از آنها عذرخواهی کنم و بگویم ظرف 10 روز این کار را جمع میکنم. اینکه در حوزه شهرسازی دوستان اشاره کردند، شهر تهران پنجاه سال بدون طرح تفصیلی بوده است، اما امروز بر مدار قانون اداره میشود. هیچ برج و ساختمانی بدون طرح تفصیلی که مصوب شورای عالی شهرسازی است، انجام نمیشود. در حوزه شهرسازی، شهرداری هیچ مسئولیتی ندارد. سازمان نظام مهندسی هیچ مسئولیتی ندارد، شورای عالی انقلاب
فرهنگی و اسناد بالادستی نگفتند نمای ساختمان را چطور بسازیم و هر کس هر طور بخواهد میسازد و ما نمیتوانیم قانونا جلویش را بگیرم. ما مدار قانون را دنبال میکنیم و از قضا در شهرداری تهران همه تاکیدمان این بود که از یک سازمان خدماتی، شهرداری را به یک نهاد اجتماعی و فرهنگی تبدیل کنیم که آثارش را هم در شهر میبینیم. هم پل میسازیم، هم راه و هم مدیریت فرهنگی داریم و مسجدمحوری را دنبال میکنیم و مسجد، خوابگاه، مدرسه و دانشگاه می سازیم. امروز بیشترین حمایت را از خانه هنرمندان و خانه سینما، شهرداری تهران انجام میدهد زیرا به این موضوع اعتقاد داریم. اصالت دادن به
جامعه اسلامی میخواهم به نکتهای اشاره کنم که فکر میکنم تکمیلکننده بحث باشد. نگاه ما همان طور که در صحبت قبلی اشاره شد به موضوعات جامعه اگر یک جانبه نگری شود و فقط بگوییم تولید ثروت و تولید قدرت، طبیعتا نمیتوانیم پیشرفتی همه جانبه داشته باشیم و در جامعه اصلاحی اتفاق نمیافتد. جامعه ما موجودی زنده است و همه به آن اتفاق نظر دارند اما گاهی جامعه را همچون کودکی لوس و سادهلوح نگاه میکنند و گاهی جامعه را همچون موجودی زنده و رشید و بالغ نگاه میشود اما در واقع جامعه همان موجود زنده و رشید و بالغ است و باید بدانیم اگر انگشت در چشم آن بکنیم، حتما عکسالعمل
نشان میدهد و اگر کرامت آن حفظ شد حتما عکسالعمل نشان خواهد داد و این عکسالعملها با هم متفاوت هستند. در حال حاضر در جامعه میبینیم که از همبستگی ملی برخوردار نبوده و همدلی وجود ندارد. در بعضی جاها همچون موضوعات اقتصادی، فقر، فساد و مخصوصا تبعیض و سوءمدیریت موجب شده ما نتوانیم همدلی بر پایه یک قدرت اساسی داشته باشیم. بنابراین من معتقدم دولت آینده باید به این موضوعات اجتماعی کاملا منطقی و دقیق و اثرگذار نگاه کند. حال اگر در حوزه اقتصادی نیز برنامهای داریم به خاطر آن است که به موضوعی همچون فقر توجه شود. اگر در دولت به این تاکید داریم که تبعیض نباشد یعنی
همه اقشار را ببینیم و همه جوانان فرصتهای مساوی داشته باشند. امروز که بحث تربیت و فرهنگ میکنیم دقیقا معلمین، اساتید، دانشجویان،هنرمندان، علما، بزرگان دین و متدینین و نخبگان جامعه نقش خود را در دولت میبینند و ما نیازمندیم که این ساختارهای اجتماعی را در داخل جامعه تقویت کنیم. یعنی دولت باید تبلور اراده مردم در عرصه تصمیمگیری باشد و همه اینها در تصمیمسازی نقش داشته باشند و مردم اگر احساس کنند یک عده از نخبگان تاثیرگذارند و بخشی تاثیرگذار نیستند توسعه، گاهی سیاسی و گاهی اقتصادی میشود و اینها به تنهایی نمیتواند مورد توجه باشد. البته حتما یک
دولت اجتماعی که رویکرد اجتماعی و فرهنگی دارد و همه جامعه را میبیند و جامعه را موجودی رشید و بالغ میبیند هدفش حتما این خواهد بود که بتواند این رویکرد خود را در تصمیمسازی و تصمیمگیری با عقل جمعی حرکت دهد و اجازه میدهد آنها در حوزه فرهنگ و اجتماع ایفای نقش کنند. من فکر میکنم این یکی از ضرورتهای مهمی است که میتواند پیشرفت را با همدلی صورت دهد و همدلی با تبعیض، ناهنجاریهای اجتماعی و فقر نمیشود و اگر ما به اینها توجه کنیم قدرت ملی و انرژی بزرگی را که مردم دارند نشان خواهیم داد و دولت میتواند از منابع انسانی که مهمترین ظرفیت ماست به بهترین نحو
استفاده کند و این میتواند کشاورز، معلم و رتبههای دانشگاهی باشد. سخنان 4 دقيقه اي قاليباف براي پايان بخش اول مناظره به هر حال ما زحمتهای زیادی کشیدهایم اما در حوزه اقتصادی و فرهنگی کارنامه ما برای مردم قابل قبول نبوده است و باید یک تغییر اساسی و تحول جدی در عدم کارآمدی ایجاد کنیم و به این مدیریت پایان دهیم. آن چه از انقلاب اسلامی، امام راحل و دین اسلام یاد گرفتهایم بوده است که رویکرد اجتماعی باید اساس کار ما باشد. ما به جای منابع مادی باید اولویت خود را بر سرمایه اجتماعی قرار دهیم. اگر با این نگاه جامعه را مدیریت کنیم هم بر فقر و هم بر تبعیض و فساد چیره
میشویم. در دفاع مقدس رویکرد ما رویکرد اجتماعی بود اما ما در حوزه اقتصاد، فرهنگ و سیاست با این رویکرد پیش نرفتیم. به نظر من بیاعتمادی آنقدر که به ما خسارت وارد کرده است، گرانی خسارت وارد نکرده است. ما برای مبارزه با گرانی نیاز به همدلی مردم و اقتصاددانان داریم. اما اقتصاددانان به دلیل بیاعتمادی در این مسیر مشارکت نمیکنند. دولت اجتماعی یک دولتی است که تبلور حضور اقشار مختلف مردم است. دولت اجتماعی باید قبل از توجه به آمار به شهود جمعی توجه کند. کارنامه من در نیروی انتظامی و شهرداری بیانگر این بوده که رویکرد من رویکرد اجتماعی بوده است. آیا فقط یک معتاد مقصر
است یا فقر و بیکاری به اعتیاد او منجر نشده است؟ کسانی که در این جرم سهیم هستند مثل دولت و خانواده باید در این باره جریمه خود را پرداخت کنند. پاسخ ٢ دقیقه ای قالیباف به سوال مجری سوال: دولت شما در تحقق سبک زندگی ایرانی اسلامی تا چه میزان خود را مسئول میداند؟ قالیباف: بحث سبک زندگی از موضوعات مهم حوزه های فرهنگی واجتماعی است که دو نگاه در این زمینه وجود دارد یک نگاه از بالا به پایین است یعنی این که رییس دولت رییس خانوادهها هم هست و میتواند برای همه تعیین تکلیف کند و سبک زندگی را با یک بخشنامه حل کند. یعنی به سبک کره شمالی اگر بخواهیم به این موضوع نگاه کنیم، می
گوییم همه یک جور بپوشیم، یک جور فکر کنیم و یک جور حرکت کنیم. حتما چنین چیزی نیست، سبک زندگی در واقع باید از دل مردم، جامعه و خانواده بیرون بیاید. خودشان باید این را تولید کنند که واقعی باشد. دولت می تواند در هدایت کردن در توجه به هنجارهای جامعه و توجه به کارهای فرهنگی و یک هدایت آن هم توسط سرمایههای اجتماعی و نخبگان جامعه نه دولت، نقش داشته باشد.به هر حال مردم ما پایبند به فرهنگ اسلامی و دینی خودشان هستند و این توسط کارهای مردمی و سازمانهای مردم نهاد، مراکز دانشگاهی و توده های مردم اتفاق می افتد البته به نظر من یک تاثیرگذاری دیگر هم دارد و این که دولت بتواند
در رفتار خودش و کارکردش الگوی درستی بدهد که اعتمادسازی کند تا اعتماد مهمترین سرمایه بشود آن وقت حتما توجه مردم بیشتر خواهد شد که توصیهها ، نصحیتها و امکاناتی که می تواند برای این کار بسیج کنند، انجام دهند. سوال: مهمترین اقدام دولت شما برای ارتقای جایگاه ایثارگران و فرهنگ شهادت در جامعه چیست؟ قالیباف: برای ارتقای جایگاه ایثارگران در جامعه که زندگی و خانواده خود را مدیون شهدا و ایثارگران هستیم بیشترین اهمیت را قائلم به حقوق جانبازان عزیز احترام زیادی میگذارم. آنها نشستهاند تا ملت ما بزرگی و عزت خود را حفظ کنند. ما تمام زندگی خود را مدیون آنها هستیم.
اولین اقدام قانونی که انجام میدهم این است که مصوباتی که در مجلس تصویب و به مجمع رسیده است را به قانون تبدیل میکنم و درصدد اجرای آنها هستم. حفظ فرهنگ ایثارگری از مهمترین وظایف ما است. اگر فرهنگ ایثارگری در جامعه ما رشد پیدا کند می توانیم به آرمانهای انقلاب دست پیدا کنیم. حفظ این فرهنگ باید از طریق مردم باشد. مردم باید با عقلانیت و معنویت فرهنگ ایثارگری را بپذیرند امکانات آن ها را در سطح جامعه افزایش میدهم و مشکلات رفت و آمدی آنها و معلولان در شهر را به طور کامل در اولویتها قرار میدهم. ما قریب به 10 میلیون جانباز داریم که باید مسائل رفت و آمدی آنها حل
شود. جمع بندی پایانی قالیباف تغییر و تحول اساسی در مدیریت کشور و پایان دادن به مدیریت یکنواخت، بسته و خسته لازم است. با هر نگاهی، لازمه کشور پیشرفت است و مردم و مسئولان فرصت آزمون و خطا ندارند. باید دست به دست هم دهیم تا پیشرفت را پیش ببریم. ما نیازمند رویکرد اجتماعی و نگاه سیستمی هستیم. باید یک پا در اقتصاد، یک پا در فرهنگ و یک دست در سیاست داشت. تحولات باید در همه عرصههای مدیریت شکل بگیرد. ما نتوانستهایم برای حل مشکلات فرهنگی و اقتصادی از مدیریت دیپلماسی استفاده کنیم. ما بیشتر با دولتها حرف زدهایم ولی حتما باید به وسیله دیپلماسی عمومی با ملتهای دنیا
سخن بگوییم. ما باید سرمایههای اجتماعی را حفظ کنیم و بزرگترین سرمایه اجتماعی ما نخبگان هستند.