مذاكره براي خروج از عراق
ابراهيم متقي
کد خبر :
28047
اگرچه فضاي حاكم بر روابط ايران و آمريكا براساس نشانههايي از تعارض شكل گرفته است، اما ضرورتهاي امنيت منطقهاي و بينالمللي، انجام برخي از اقدامات همكاريجويانه را اجتنابناپذير ميسازد. به طور كلي، ماهيت سياست بينالملل به گونهاي است كه منافع متعارض كشورها را با يكديگر متعادل مينمايد. زماني كه واحدهاي سياسي با تهديدات مشترك روبرو شوند، زمينه انجام اقدامات مصالحهجويانه و مشاركتي فراهم ميشود. چنين نشانههايي را ميتوان در فضاي ژئوپليتيكي عراق مورد توجه قرار داد. مقامات سياسي و تصميمگيران عراقي با تنگناي امنيتي مشهودي روبرو هستند. در اين شرايط، آنان تلاش ميكنند تا نقش موثرتري در روند دولتسازي ايفا نمايند. زماني كه چنين مطلوبيتي حاصل شود، كشورها در شرايط تعادل قرار گرفته و به اين ترتيب قادر خواهند بود تا صلح، ثبات و امنيت مورد نياز شهروندان را فراهم آورند. اگر دولت ها نتوانند امنيتسازي را شكل دهند، طبعا در آن شرايط قادر نخواهند بود تا از حاكميت خود دفاع نمايند. به طور كلي، مشروعيت سياسي كشورها براساس ميزان كارآمدي آنان در تامين امنيت و رفاه حاصل ميشود. از آنجايي كه جمهوري اسلامي ايران بر ضرورت
ايجاد تعادل، نظم و ثبات در عراق تاكيد دارد، طبيعي است كه از ابزارها و فرايندهاي متنوعي براي تحقق چنين اهدافي بهرهمند شود. يكي از روشهاي تحقق چنين اهدافي را ميتوان متعادلسازي اهداف استراتژيك ايران با ساير بازيگران تاثيرگذار در ساختار سياسي و فرايندهاي امنيتي دانست. طبعاً آمريكا را ميتوان در زمره كشورهاي مداخلهگر در خاورميانه و عراق دانست. يكي از ويژگيهاي كشورهاي مداخلهگر، تاثيرگذاري سياسي و همچنين همكاري منطقهاي است. در چنين شرايطي، آمريكا نيز همانند دولت حاكم بر عراق، تلاش خواهد داشت تا از طريق الگوهاي رفتاري متنوع، مصالحهگرايي و موازنهسازي به وضعيت تعادلي نايل شود. كشورهايي كه نقش تاثيرگذار امنيت دارند، اهداف خود را ميتوانند از طريق مذاكره، مصالحه، منازعه و يا مشاركت امنيتي پيگيري نمايند. در چنين فرايندي دولت عراق و مقامات آمريكايي براي تامين امنيت نيازمند ايجاد تعادل قدرت منطقهاي در عراق خواهند بود. مشكلات امنيتي عراق نه تنها براي شهروندان عراقي، دولت عراق و همچنين نهادهاي امنيتي - استراتژيك آمريكا مخاطرهآفرين است، بلكه پيامدهاي تهديدكنندهاي نيز براي اهداف، منافع و فرايندهاي استراتژيك
ايران در پي خواهد داشت به همين دليل است كه مشكلات امنيتي عراق و همچنين درخواست مقامات سياسي آن كشور ميتواند فضاي جديدي از همكاري و مذاكره سياسي را بين ايران و آمريكا ايجاد نمايد. اگرچه رفتار مقامات و نهادهاي سياسي آمريكا در جهت گسترش بحران بوده است، اما واقعيتهاي امنيتي منطقه، آنان را وادار ميسازد تا الگوي رفتاري خود را با ايران تغيير دهند. اين تغييرات صرفا در شرايطي ميتواند تداوم يابد و به نتايج مثبت و موثري منجر شود كه ماهيت ساختاري پيدا نمايد. يعني اينكه هرگونه مذاكره سياسي و امنيتي ايران - آمريكا ميبايست تاثير خود را بر جهتگيري كلان آمريكا نسبت به ايران منعكس سازد و از سوي ديگر، زمينهساز الگوهاي ثبات آفرين و تعادل بخش متقابل باشد. شناخت ريشههاي تروريسم ميتواند زمينه تنظيم برنامه رفتاري مشترك ايران و آمريكا در عراق محسوب شود. به هر ميزان كه درك دقيقتري از تروريسم ايجاد شود، زمينههاي لازم براي مقابله موثر با نيروهاي بيثباتكننده عراق نيز فراهم ميشود. شواهد موجود نشان ميدهد كه در بسياري از مواقع، آمريكاييها در فضاي غيرواقعي امنيتي قرار دارند. جدالهاي هيستريك آنان با ايران و متهمسازي
ايران به حمايت از تروريسم نميتواند كمك موثري به ايجاد ثبات و تعادل در عراق نمايد، تعادل در عراق نيازمند تغيير ذهنيت آمريكا نسبت به ايران است. منبع:همشهري آنلاين