داستان زمينهاي متري پانصد توماني شمال !

کد خبر : 28388
یکی از بینندگان «فردا» در مطلبی نوشت : يادش بخير آن روزها كه همه چيز ارزان بود. از غذا و پوشاك گرفته تا ماشين، خانه و زمين ! ولي به هرترتيب و به هزار و يك دليل منطقي و غير منطقي به مرور زمان قيمتها بالا و بالاتر رفت و خريد جنس ارزان تبديل به يك خواب و يا حتي رويايي دست نيافتني شد. ولي چند وقت پيش اين رويا براي تعدادي از اساتيد دانشگاه شهيد بهشتي جلوه واقعيت به خود گرفت، واقيتي كه شايد اگر خودشان باور كنند، ما - و حتي شما- باور نمي‌كنيد. حتما شما هم كنجكاو شديد كه بدانيد قضيه از چه قرار است. ولي قبل از اينكه اصل ماجرا را بدانيد براي چند لحضه تصور كنيد كه اگر به شما مي گفتند كه هر چند متر زمين كه مي خواهيد، در يكي از خوش آب وهواترين منطقه شمال - مثلا شهرستان سوادكوه استان مازندران ! - را مي توانيد با ازاء هر متر پانصد تومان ( منظور پنج هزار ريال است ) خريداري كنيد، چه حسي به شما دست مي داد؟ آيا اصلاا اين قضيه را جدي مي‌گرفتيد؟ اما اصل ماجرا . . . چندي پيش تعدادي از اساتيد دانشگاه شهيد بهشتي به بهانه احداث يك مجموعه خوابگاهي براي اين دانشگاه با مراجعه به روستاي عاليه كلا از شهرستان سوادكوه استان مازندران،پيشنهاد خريد چند هكتار از زمينهاي زراعي اين روستا را كه دقيقا در كنار جنگلهاي سرسبز اين منطقه واقع شده است، به روستاييان ارائه كردند. البته اين اساتيدبراي اين كار يك تعاوني مسكن هم تشكيل داده بودند ! تااين جاي كار شايد در ظاهر هيچ مشكلي وجود ندارد و همه چيز كاملا طبيعي است. ولي اصل ماجرا از اين قرار است كه وقتي اين اساتيد محترم ديدند كه روستاييان منطقه حاضر به فروش زمينها ي خود با متري پانصد تومان ( پنج هزار ريال ) هستند به اين فكر افتادند كه اصلا قيد خوابگاه را بزنند و از اين زمينها را براي ساخت ويلاهاي شخصي استفاده كنند - البته شايد از ابتدا همين تصميم را داشتند - ولي حداقل تصميمشان در خريد متراژ بيشتري از اين زمين‌ها تغيير كرد و روستاييان را (البته بجز يك نفر) راضي كردند كه 20 هكتار از اين زمين‌ها را به آنها بفروشند. همين. ولي در اين ماجرا چند سوال اساسي وجود دارد : اولا اينكه آيا تعاوني مسكن اساتيد يك دانشگاه مي‌تواند به بهانه تاسيس مجموعه خوابگاهي، زمين بخرد و اصلا تامين زمين خوايگاه بر عهده تعاوني مسكن اساتيد است؟ ثانيا مردم روستاي عاليه كلا چطور راضي شده اند كه زمين هاي خود را كه قطعا بيش از متري پانصد تومان ارزش داشته با اين قيمت واگذار كنند؟ ثالثا آيا در زمين هايي كه تا 5 سال پيش در آنها زراعت گندم انجام مي گرفت، ور در حال حاضر به عنوان مراتع دامها استفاده مي شود، اجازه ساخت و ساز ويلا داده مي شود يا خير؟ و . . . به هر ترتيب چه اين سولات پاسخي داشته باشد يا نه، اميدواريم اگر اينچنين رويا هايي بار ديگر بخواهد به واقعيت تبديل شود، حداقل تصور كلاه برداري ويا اجحاف حقوق مردم را در ذهن ايجاد نكند.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: