نقاب، آشتي دو سينما

محمدرضا شريفي نيا

کد خبر : 28622
درباره انتخاب بازيگر موقعيت فيلمنامه نقاب معمايي است. پس هر لحظه که در داستان پيش مي رويم بايد يکي از گره ها باز مي شد و اين شوک را به تماشاگر مي داديم. پس 3 قهرمان اصلي فيلم (دو مرد و يک زن) بايد آگاهانه انتخاب مي شدند که بتوانند هر لحظه اين شوک را به تماشاگر القا کنند و قصه لو نرود. بنابراين براي نقش هاي پارسا پيروزفر و امين حيايي که دو تن از قهرمان هاي مثبت فيلم هستند، نمي توانستيم از شخصيت هاي منفي استفاده کنيم و اين انتخاب ها جسارت آميز بود. چون تماشاگر از ابتدا با شخصيت هايي روبه رو مي شود که مثبت هستند و دوست شان دارند ولي اواسط فيلم تماشاگر با دو نفري روبه رو مي شود که انتظار ندارد... بنابراين نوع انتخاب اينها بسيار غيرمنتظره بود. اين مورد درباره قهرمان زن فيلم که يک شخصيت قدرتمندي است صدق مي کند. ما اگر در ابتدا کسي را انتخاب مي کرديم که اينقدر قدرتمندي در وجودش ديده مي شد، آن شوک نهايي که در پايان ديده مي شود، به درستي صورت نمي گرفت. يعني انتخاب آدم هاي شناخته شده و سوپراستار مانع از اين مي شد که يک شوک به تماشاگر بدهد. به خاطر همين بايد از يک ناشناخته استفاده مي کرديم که تماشاگر از ابتدا رويش حسابي باز نکند. هيچ کدام از بازيگرها، غير از موقعيت کاري شان در فيلم بنابر موقعيت ديگري نمي توانند انتخاب شوند. ما براي نقش هاي فرعي مثل خيرانديش يا ماه چهره خليلي از آدم هايي استفاده کرديم که بسيار فوق العاده بودند و تصورم اين است که در انتخاب بازيگران اين فيلم موفق بوده ايم. اما اگر از وجود هديه تهراني استفاده مي کرديم، اواسط فيلم ماجرا لو مي رفت. چون ذهنيت تماشاگر از اين بازيگر چيز ديگري است. سارا خوئيني ها هم بازي بسيار خوبي ارائه داد. بازي قدرتمندي که توانست با بازي خوب پارسا و امين برابري کند. درباره فيلم فيلم نقاب به اعتقاد من يک نقطه عطفي در سينماي ايران است. يعني فصل مشترکي است از فيلم هاي معناگرا و بدنه. موضوعي است که به آسيب شناسي جامعه مي پردازد و در قالب يک فيلم تجاري عرضه مي شود و اين آشتي سينماي مفهوم گرا با سينماي تجاري است. اين فيلم يک نمونه است. يک الگوي درست و سلامتي در سينما است به خاطر همين بسيار باارزش است. هم به لحاظ معنايي و هم به لحاظ شکل اجرايي که تماشاگر از ابتدا تا انتها ميخکوب است و نمي تواند به هيچ وجه پايان فيلم را حدس بزند. درباره قاچاق در سينما مبحث سينماي قاچاق را از چهار محور مي شود بررسي کرد. يک؛ تهيه کنندگان و سرمايه گذاران فيلم که بايد از عرضه فيلم به شکل سنتي استقبال کنند و کپي 35 را براي نمايش فيلم به سينمادار بدهند. دوم؛ به بخش هايي برمي گردد که فيلم را براي ارزيابي به آنها مي دهيم. در اين بخش هم بايد نظارت کافي صورت بگيرد. سوم؛ خود سينماها هستند. سينمادارها بايد اين نظارت را داشته باشند تا کسي در سينما منجر به خطايي نشود چه در بخش آپارات و چه در سالن هاي نمايش. اين سه مورد مربوط به بدنه سينما است و چهارم مربوط به مردم و دوستداران سينما است. مردم اگر آگاهي داشته باشند که با خريد اين CDها چه ضربه سنگيني را به سينما وارد مي کنند آن وقت کسي از خريد اينها استقبال نمي کند. مردم بايد هوشيار باشند که کالاي دزدي را مصرف نکنند. اين چهار بخش اگر به درستي تحليل شود، مي تواند کمک بزرگي به سينما کند.
منبع : روزنامه شرق
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: