نگاه جالب غربی ها به رهبران خاورمیانه
ما قصد مذاکره با پلیس با وفای خود محمود عباس را داریم،در افغانستان از حامد کرزای حمایت می کنیم،عاشق حسنی مبارک در مصر هستیم، معمر قذافی را پرستش می کنیم،ما ملک عبدا... (پادشاه اردن) را دوست داریم و تمام امیرها و شاهزاده های خلیج فارس را، بخصوص آنهایی که بوسیله کارخانجات اسلحه به ما رشوه می دهند .
کد خبر :
28910
رابرت فیسک ، روزنامه نگار مشهور انگلیسی در مقاله ای که دیروز در روزنامه ایندپندنت به چاپ رسید به بررسی نگاه غرب به مسائل خاورمیانه خصوصا فلسطین و همچنین رویکرد غربی ها به رهبران سیاسی کشورهای منطقه پرداخت. به گزارش خبرنگار « فردا »، رابرت فیسک در این مقاله نوشت : چقدر مسلمانان خاورمیان مشکل سازاند. ابتدا ما می خواهیم که فلسطینیان از دموکراسی حمایت کنند و بعد آنها برای حمایت از دموکراسی درانتخاباتی، حزبی مشکل ساز را انتخاب می کنند، حماس. و بعد حماس یک جنگ کوچک داخلی را می برد و کنترل نوار غزه را در دست می گیرد و ما غربی ها هم چنان می خواهیم با رئیس جمهور فاقد اعتبار یعنی محمود عباس مذاکره کنیم. امروز «فلسطین» دو نخست وزیر دارد. به خاورمیانه خوش آمدید. ما با چه کسی می توانیم مذاکره کنیم؟ خب البته، ما باید با حماس ماه ها پیش مذاکره می کردیم. ولی ما مذاکره با دولتی که آزادانه بوسیله فلسطینیان انتخاب شده است را دوست نداشتیم. آنها می بایست به فتح ( و رهبریت غیر مشروع و خراب آن) رای می دادند. اما به حماسی رای دادند که به رسمیت شناختن اسرائیل را رد می کند و توافقنامه اسلو را فاقد اعتبار می داند. وی همچنین نوشت :
امروز، ما قصد مذاکره با پلیس با وفای خود - آقای عباس - را داریم،محمود عباس رهبر «میانه رو» فلسطینیان (که بی بی سی و سی ان ان و فاکس نیوز از وی این طور یاد می کنند)، مردی که یک کتاب 600 صفحه ای در مورد قرار داد اسلو نوشته است، بدون ذکر اشغال سرزمینش. کسی که همیشه به «خروج» نیروهای اسرائیلی می گوید «نقل و انتقال» ، «رهبری» که ما می توانیم به آن اعتماد کنیم چون کراوات می زند و به کاخ سفید می رود و حرف های خوب می زند. وی سپس به بررسی رهبران دست نشانده غرب در منطقه می پردازد و می گوید : در تمام خاورمیانه، این چنین است. ما در افغانستان از حامد کرزای حمایت می کنیم، حتی زمانی که وی در کابینه اش جنگ طلبان و قاچاقچیان را جا دهد ( و طبق معمول، ما بابت کشته شدن افغانهای بی گناه در برهوت ایالت هیرمند بدلیل «جنگ علیه تروریسم» خود واقعا ناراحتیم). ما عاشق حسنی مبارک در مصر هستیم، کسی که شکنجه هایش علیه سیاستمداران حزب اخوان المسلمین که به تازگی در خارج از قاهره دستگیر شدند هنوز تمام نشده، کسی که ریاست جمهوری اش،مورد حمایت خانم - بله خانم - جورج دبلیو بوش قرار گرفت و مسلما جانشین اش، پسرش جمال خواهد بود. ما معمر قذافی
را پرستش می کنیم، دیکتاتور دیوانه لیبی را که مزدورانش، مخالفانش در خارج را از بین می بند، کسی که نقشه مرگ ملک عبدا... عربستان را می کشد و آن هم قبل از سفر اخیر تونی بلر به لیبی - سرهنگ قذافی باید به یاد داشته باشد، که بوسیله جک استراو بدلیل سیاست هسته ای اش، یک «سیاست مدار تمام عیار» نامیده شد - و کسی که «دموکراسی» در کشورش وجود دارد، چون از ما در «جنگ علیه تروریسم» حمایت کرد. آری، ما ملک عبدا... (اردن) را دوست داریم، بخاطر سلطنت اش در اردن (که در قانون اساسی آنها ذکر نشده)، و تمام امیر ها و شاهزاده های خلیج فارس را، بخصوص آنهایی که بوسیله کارخانجات اسلحه به ما رشوه می دهند. وی ادامه می دهد : اگر فقط اعراب - و ایرانی ها - شاه ها و شاهزاده های ما که پسران و دخترانشان در آکسفورد و هاروارد درس می خوانند، حمایت کنند، کنترل «خاورمیانه» چقدر آسان تر خواهد شد. برای همین است که ما مورد الطفات سران آنها قرار می گیریم. آسان است، البته، تا بر روی خانه های هر دو لعنت (بمب) بریزیم. اما آن چیزی است که ما در مورد کل خاورمیانه می گوییم. اگر فقط بشار اسد، رئیس جمهور سوریه نبود (خدا می داند که گزینه دیگر جانشین اش کیست)
یا اگر رئییس جمهور احمدی نژاد [...]، کنترل ایران را در دست نداشت (حتی اگر وی در واقع یک پایان مسله اتمی را از دیگری بداند). خب، ما باید چه کنیم؟ ...... متن کامل را در ستون یادداشت بخوانید .