سازمان ملل و تروریسم بین الملل

رحیم دوانقی

کد خبر : 30641

حمله غافلگیرانه گروه تروریستی القاعده به برجهای دوقلوی سازمان تجارت جهانی ،جامعه بین المللی را سراسیمه کرد.بلا فاصله سازمانهای بین المللی وکشورها سیاستها ،اقدامات وراهکارههایی برای مقابله با این مسئله بین المللی اتخاذ کردند. سازمان ملل متحد که بزگترین و برجسته ترین سازمان بین الدولی بین المللی می باشد. نسبت به این حوادث تروریستی واکنش نشان داد. شورای امنیت سازمان ملل متحد بعنوان مهمترین رکن سیاسی و بازوی سازمان ،در اولین اقدام خود بلا فاصله تشکیل جلسه داد . وقطعنامه 1368 را به اتفاق آرا صادر کرد. در این مدت مجمع عمومی سازمان ملل که تمامی کشورهای عضو در آن حضور دارند قطعنامه شماره 56/1 را تصویب کرد این قطعنامه اقدامات تروریستی را به شدت محکوم کرد واز وسایر نهادهای سازمان خواست که پاسخ مناسب و هماهنگی نسبت به حوادث اخیر اتخاذ کنند. قطعنامه 1368 شورای امنیت بر حق ذاتی کشورها در دفاع از خود بر اساس ماده 51 منشور ملل متحد تاکید کرد.از اعضای جامعه بین المللی خواست که در مقابله با تهدیات جدید بین المللی متحد و هماهنگ باشند.این قطعنامه همچنین اقدامات ایالات متحده و متحدینش را که به گروه تروریستی القاعده اعلان جنگ داده بودند را مورد تائید قرارداد. اما قبل از حوادث تروریستی 11 سپتامبر 2001 سازمان ملل و بسیاری از کشورها به تروریسم به عنوان یک معضل در سطع داخلی ،ملی و یا در سطع منطقه ای نگاه می کردند و توجه چندانی به پدیده تروریسم نمی کردند.و همچنین سازمامهای بین المللی در نوع اقدام علیه گروهای تروریستی و حامیان مالی و انسانی آنها تا حد زیادی با فراغ بال عمل می کردند. اما فروپاشی برجهای دو قلو سازمان تجارت جهانی که نماد قدرت وجلال امریک و نظام سرمایه داری بود .باعث شد که دیگر تروریسم به عنوان یک معظل در سطع بین المللی تعر یف شود. و بر این اساس سازمان ملل در مدیریت این مبارزه علیه تروریسم بین الملل که جان انسانهای بیگناه بسیاری را گرفته بود.مسولیت مهمی بر عهده داشت . البته سایر ارکان و نهادهای سازمان ملل دربعد غیر نظامی سیاستهای از قبیل ،کاهش شکاف بین شمال و جنوب از طریق کمک به پیشرفت و توسعه کشورهای جهان سوم ،دمکراسی سازی ،مبارزه با فقر و بیسوادی ،فساد مالی و اداری و پولشویی و توجه بیشتر به شان و منزلت انسانها اتخاذ کردند.(دراینجا لازم به ذکر است که بیشتر تصمیمات غیر نظامی ذر کر شده در حد طرح و تئوری بر روی کاغذ باقی ماندند.) شورای امنیت در 28 سپتامبر 2001 قطعنامه 1373 را صادر کرد بر اساس این قطعنامه یک کمیته به نام کمیته ضد تروریسم(CTC) تشکیل می شود .و یکسری مجازاتهایی برای مرتکبین و حامیان مالی و انسانی تروریستها در هر کجه که باشند تعیین شد . بندهای دیگر این قطعنامه پس از آنکه کشورهای عضو را از هرگونه همکاری و کمک به تروریستها باز می دارد.اعضا را در مبارزه با تروریستها از طریق همکاری کامل اطلاعاتی ،تعقیب و مجازات تروریستها، وتصویب کنوانسیونهای بین المللی متعهد به همکاری می کند. پروسه اجرای قطعنامه 1373 و اجرای کامل آن در سه مرحله انجام می شود. 1 - تحقیق و بررسی کشورهای که نیاز به بازنگری داخی و قانونی در مبارزه با تروریسم هستند. 2- کاوش و بازرسی کامل اقدامات ضد تروریستی کشورها و همچنین مکانیسم اجرایی کشورها در جلو گیری از جابجایی، تامین مالی و عضو گیری تروریستها . 3- نظارت دقیق بر اجرایی شدن قطعنامه 1373 که شامل تصویب کنوانسیونها و پروتکولهای بین المللی،و تحکیم و هماهنگی فعالیتهای بین المللی در این رابطه می باشد. در 26 مارس 2004 شورای امنیت قطعنامه 1535 را تصویب کرد که بر اساس آن مدیریت اجرایی ضد تروریسم (CTED) تاسیس می شود. در واقع این مدیریت به منظور تقویت فعالیتهای کمیته ضد تروریسم(CTC) از طریق فعالیتهای وظرفیتهای بین المللی ،منطقه ای ،زیر منطقه ای ،سازمانی وهمچنین کمک به کشورهایی که نیاز به همکاری در اجرایی کردن تعهدات خود بر اساس 1373 دارند می باشد.همچنین بر این اساس فعالیتهای CTC و CTED در آیند توسعه می یابد. هر دولت عضو سازمان ملل بر اساس قطعنامه 1373 موظف است که گزارشهای اولیه خودرا در رابطه با اقداماتش به CTC ارائه دهد. از 191 عضو سازمان ملل 161 کشور تمایل به همکاری بیشتری از خود نشان داده اند . در کل CTC حدودا 550 گزارش از کشورهای عضو در رابطه با اقدامات داخلی و بازنگری قوانین داخلی دریافت کرده است .همچنین نهادها و سازمانهای بین المللی نیز سازوکارهایی در راستای اجرایی کردن قطعنامه 1373 شورای امنیت سازمان ملل ایجاد کرده اند. بعد از یازده سپتامبر درصد کشورهایی که کنوانسیونهای ضد تروریستی را امضا و تصویب کردهاند به طور قابل ملاحظه ای افزایش یافته است(20الی 40 درصد) .به طور مثال کنواتسیون جلوگیری از بمب گذاری تروریستی (1997)،اعضا از 28 به 115 کشور ، و کنوانسیون جلوگیری از تامین مالی تروریسم (1999) از 27 به 117 کشور افزایش یافته است. ودر 31 مارس 2004 تقربا 100 کشور تمایل خود را برای همکاری فنی در مقابله با تروریسم اعلان کردند. کمیته ضد تروریسم (CTC) و مدیریت اجرایی ضد تروریسم (CTED) با چالشهایی از قبیل خوداری بعضی از کشورها و سلزمانها از ارئه گزارش ، فقدان امکانات لازم بعضی از کشورها و سازمانهای بین المللی برای اجرایی کردن قطعنامه1373 ،و همچنین نبود ضمانت اجرای کافی و روشن مواجه هستند.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: