رنگ زندگی با طعم مرگ

کد خبر : 30890
برخي سرزمين ها در تاريخ روي خوش به خود نديده اند. يكي از انها كشور عراق است. در واقع نه كشور عراق كه تك تك شهرهاي آن تاريخ درخشاني را پشت سر نگذاشته اند. اين كشور يكي از پايگاه هاي مسلمانان بوده ولي عليرغم حضور مقبره تعداد زيادي از امامان شيعه، چندان به سرزمين اسلامي بودن شهره نيست. اين سرزمين كه حتي در روايات نيز سرزمين نفرين شده اي است - البته از درستي يا غلطي آن بي اطلاعم - در همين دوره معاصر نيز روي خوش به خود نديد. هر چند هشت سال مردمش چه با فشار حرب بعث و چه بدون آن، جنگي طولاني را به ما تحميل كردند،‌ اما بسيار بيش از ما درگير جنگ شدند. اين روها هم كه روزانه تعداد زيادي از ايشان مي ميرند و مردن در اين سرزمين به پديده اي عادي و روزمره تبديل شده است. از ميان تمام انواع مردن كشتار هواداران فوتبال عراق به دليل حضور تيمشان در فينال برايم خيلي دردآور بود. نمي دانم چرا. ولي احساس مي كنم مردمي كه مدتها در جستجوي شادي بودند و حالا بهانه اي يافتند،‌ در اوج اميدواري،‌ مرده اند. دقيقا در معدود زمانهايي كه مي توانستند طعم زندگي را در زير زبانشان مزه مزه كنند. لینک مطلب
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: