اعتقادات ایرانیان
کد خبر :
30912
الف) معتقدیم باهوشترین مردم دنیا هستیم. ب) معتقدیم وطنپرستترین مردم دنیا هستیم. پ) معتقدیم آگاهی عمومی در ایران بالاست. ت) معتقدیم دموکراسی غربی بدرد ما نمیخورد. (هم قبل از انقلاب به این معتقد بودیم و هم بعد از انقلاب تا حالا) ث) معتقدیم حقوق بشر را کوروش به دنیا معرفی کرده است. ج) معتقدیم فوتبال ما یک سرو گردن از فوتبال آسیا بالاتر است. ح) معتقدیم که موفقترین مهاجران در سراسر نقاط دنیا هستیم. خ) معتقدیم به زودی و به محض اینکه اوضاع خوب شود (حتی در بدبینانه ترین تحلیلهای اپوزیسیونی) به ابرقدرتی مهم در منطقه خاورمیانه و قلب جهان بدل خواهیم شد. د) معتقدیم در حساسترین برهه زمانی و در حساسترین نقطه دنیا و در کانون توجهات همه هستیم. ذ) معتقدیم بهترین هنرمندان دنیا را داریم. ر) معتقدیم بهترین و باشکوهترین تمدنها را چه پیش از اسلام یا پس از اسلام داشتهایم و ما را غارت کردهاند. ز) معتقدیم عرب و مغول را ما آدم کردهایم. ژ) معتقدیم زیباترین دختران جهان را داریم. س) معتقدیم آیین فتوت و پهلوانی را ما به جهان صادر کردهایم. ش) معتقدیم بهترین و خوشمزهترین غذاهای دنیا از آن ماست. ص) معتقدیم بهترین خلبانهای
دنیا ایرانیان هستند. ض) معتقدیم ناسا را ایرانیان میگردانند. ط) معتقدیم بهترین دانشمندان جهان را داشتهایم و حالا هم داریم. ظ) معتقدیم دماوند زیباترین کوه دنیاست. ع) معتقدیم بهترین موسیقی دلنواز و روحبخش دنیا را داریم. غ) معتقدیم شجاعترین مردم دنیا هستیم. ف) معتقدیم باگذشتترین و صلحدوستترین مردم دنیا هستیم. ق) معتقدیم زیباترین و گرمترین عواطف را نسبت به دیگران داریم. ک) معتقدیم بهترین زندهترین و مفیدترین وبلاگستان را داریم. گ) معتقدیم بافرهنگترین مردم دنیا هستیم. م) معتقدیم غرب در بحران است. ن) معتقدیم نژاد برتر هستیم. و) معتقدیم بهتر از همه میفهمیم و درک میکنیم. ه) معتقدیم بهترین و والاترین نوع عرفان را داریم. ی) معتقدیم بهترین شاعران دنیا را داریم. نمیدانم اینکه ما این اعتقادات را داریم، درست است یا نادرست، کمی درست است ، تاحدی درست است یا اصلاً معلوم نیست یا همه پروپگاندای ضدایرانی است! اما من دستکم آخری را قبول دارم. ما مردمی شاعرپیشه، شعرشناس و مشتاق حرف و سخن زیبا هستیم و جسارتاً هزاران سال است که داریم شعر میگوییم. زمانی به خط میخی می نوشتیم که پزش را بدهیم، حالا در این و آن وبلاگ و
فلان خبرگزاری وبلاگستانی و بهمان سایت جینگیل مستون مینویسیم که حالش را ببریم (پز که سرجایش هست). هیچکدام هم دیگری را قبول نداریم و رقابتجویی را هم کنار نمیگذاریم. به عبارت دیگر یک انجمن تاریخی شاعران رقابتجو داریم به وسعت ایرانزمین! حرف خیلی میزنیم و خیلی برای حرف و نمایش و رنگ، ارزش و وقت میگذاریم. ذلیل حرف و کلمه هستیم و آنجا درجا میزنیم و از آن هم جلوتر نمیرویم. من حاضرم جانم را بدهم که تو بگذاری من شعرم را بخوانم و تو خیط شوی. من حاضرم جانم را بدهم که بخوری زمین، شعرت را نخوانی، بمیری و بیایی آن دنیا و من بهت بگویم دیدی من باز اول شدم؟! من حاضرم جانم را بدهم که تو مخاطب من باشی و گوش مفتی برای من. این پدیده دیگر وبلاگستانی و غیر وبلاگستانی ندارد. ده دهان داریم و نیم گوش، چشمهایمان را هم که بستهایم. این را به یادگار از بنده داشته باشید که بدبختی ما ایرانیان در دو چیز است: اول شاعر بودن، دوم رقابتجو بودن. لینک مطلب