تيرباران فجيع «شاعر كولي»
کد خبر :
32257
در نيمه شب 19 اوت 1936 فدريكو گارسيا لوركا شاعر آزادي خواه به دست گروهي از هواخواهان ژنرال فرانكو، ديكتاتور اسپانيا، به فجيعترين صورتي تير باران شد. به گزارش فارس، به نقل از منابع اينترنتي، فدريكو گارسيا لوركا از مشهورترين چهره هاي شعر اسپانيا و در عين حال يكي از نامدارترين شاعران جهان است. شهرتي كه نه تنها از شعر او، كه از زندگي پُرشور و مرگ جنايت بارش نيز به همان اندازه آب ميخورد. او در سال 5 ژوئن 1898 در «فونته واكه روس» در چندكيلومتري شمال شرقي شهر گرانادا به جهان آمد. در خانوادهيي كه پدر، روستايي مرفه و مادر، زني متشخص و درس خوانده بود، پرورش يافت. تا
چهارسالگي رنجور و بيمار بود، نميتوانست راه برود و به بازيهاي كودكانه رغبتي نشان نميداد اما به شنيدن افسانهها و قصههايي كه خدمتكاران وروستاييان ميگفتند و ترانههايي كه كوليان ميخواندند شوقي عجيب داشت. اين افسانهها و ترانهها را عميقاً به خاطر ميسپرد، آنها را با تخيل خويش بازسازي ميكرد و بعدها از آنها نمايش وارههايي ميساخت و در دستگاه خيمه شب بازي خود كه از شهر گرانادا خريده بود براي اهل خانه اجرا ميكرد. عشق لوركا به هنر نمايش هرگز در او كاستي نپذيرفت و همين عشق سرشار بود كه او را عليرغم عمر بسيار كوتاهش به خلق نمايشنامههاي چون
«عروسي خون»، «يرما»، «خانهي برناردا آلبا» و «زن پتيارهي پينهدوز»كشاند كه از سنتهاي اسپانيا و شعر لوركا را يك جا بهرهمند است. تئاتر لوركا را بايد دنباله كارهايي به حساب آورد كه در كتابهاي شعر او روايت شده است. پردههايي رنگين و متحرك در ابعاد وسيع از عكسهايي كه در جواني با سالوادور دالي برداشته بود. لوركا در 1927 «ترانهها (Canciones)» را منتشر ميكند و نمايشنامه «ماريانا پيندا (Mariana Pineda)» را در ماه ژوئن همين سال به صحنه ميبرد و در بارسلونا نمايشگاهي از نقاشي هايش بر پا ميشود. در 1928 محبوبترين كتابش، «ترانههاي كولي» (Romancero Gitano) منتشر ميشود كه
بسياري آن را بهترين كار لوركا ميدانند. مجموعهاي كه شهرتي گسترده را براي او به ارمغان ميآورد چنانكه لقب«شاعر كولي» را بر او مينهند. شكل گيري هسته نمايشنامه «عروسي خون» با الهام از خبر قتل نيخار(Nijar) در روزرنامهها، نيز به سال1928 بر ميگردد. در تابستان 1929 شاعر به نيويورك سفر ميكند و براي آموختن انگليسي وارد دانشگاه كلمبيا ميشود. در نيويورك است كه لوركا به شعر سختش ميرسد. لوركا هرگز يك شاعر سياسي نبود اما نحوه برخوردش با تضادها و تعارضات دروني جامعه اسپانيا به گونه اي بود كه وجود او را براي فاشيستهاي هواخواه فرانكو تحمل ناپذير مي كرد. در نخستين
روزهاي جنگ داخلي اسپانيا در نيمه شب 19 اوت 1936 به دست گروهي از اوباش فالانژ گرفتار شد و در تپه هاي شرقي گرانادا در فاصله كوتاهي از مزرعه زادگاهش به فجيعترين صورتي تير باران شد بي آنكه هرگز جسدش به دست آيد يا گورش شناخته شود. «مرثيه براي ايگناسيو سانچز مخياس»، «جبريل قدسي»، «نغمه خوابگرد»، «ترانه شرقي»، «ترانه ميدان كوچك»، «ترانه كوچك سه رودبار»، «ترانه ماه، ماه»، «ترانه آب دريا»، «ترانه ناسروده» و «غزل بازار صبحگاهي» از ديگر سروده هاي لوركا هستند.