استراتژی جدید آمریکا: انتظار برای بدتر شدن اوضاع!
نا کار آمدی ارتباط با ایران، شاید توجیهی برای عدم موفقیت مالکی باشد، ریس دولتی که شاید پروژه ای ایرانی آمریکایی بود . شاید به نظر برسد که ایرانی ها در آرایش سیاست جدید، قدرتمندند؛ اما واقعیت این است که آنها برای تحکیم قدرت خود فرصتی طلایی را از دست دادند.بوجود آوردن قفسی برای قدرت ایرانی در منطقه از مهمترین الویت های آمریکا است.
کد خبر :
32760
دولت بوش به جز خواندن اخبار روزانه در مورد عراق، در حال انجام حرکتی زیرکانه اما مهم در استراتژی خود نسبت به خاورمیانه است؛ بوجود آوردن قفسی برای قدرت ایرانی در منطقه از مهمترین الویت های آمریکا است. به گزارش سرویس بین الملل «فردا»، روزنامه آمریکایی واشنگتن پست در مقاله ای به قلم دیوید ایگنشیاس در مورد سیاست های آمریکا درمنطقه می نویسد: « راه میانبر برای درک این دیدگاه آمریکایی ها، بازگشت است! در سالهای 1980 در بحبوحه انقلاب ایران، آمریکا سیاست شدیدا خصمانه ای را به اجرا در می آورد و سیاست های اینروزها، یادآور آن روزهاست!» واشنگتن پست ادامه می دهد: « بنیاد و
اساس این کار هم، اتحاد نظامی - سیاسی با قدرت های سنی عرب، بویژه عربستان سعودی است. سخت افزار آن، قرارداد نظامی جدید با عربستان سعودی و اسراییل و مصر است، و نرم افزار آن روند تجدید حیات یافته صلح فلسطین و اسراییل.» دیوید اگنشیاس می نویسد: « و پیام برای ایران این است : " ما هنوز قدرتمندیم، از دوستانمان حمایت می کنیم، و هیچ جایی نمی رویم"» در عین اینکه قسمت «عراق» داستان باید خود، نقش آفرینی کند، و سیاست جدید در آنجا، موجب پیشرفت نخواهد شد بلکه شاید مشکلاتی را نیز بوجود آورد. عراق به «میان دو پا قرار دادن» میان خط اشتباهی شیعه و سنی ادامه خواهد داد و عراق به
رهبری شیعیان به صحنه جنگ مبدل خواهد شد، آن هم با قدرت و نفوذ تندرو ایران!! ایگنشیاس ادعا می کند: «شاید به نظر برسد که ایرانی ها در آرایش سیاست جدید، قدرتمندند؛ اما واقعیت این است که آنها برای تحکیم قدرت خود فرصتی طلایی را از دست دادند. زمانی بود که آنها می توانستند از ذلت آمریکایی ها استفاده کنند و آمریکا را حقیرتر کنند و بر هژمونی خود بیافزایند، اما امروزه آمریکایی مقاوم می بینند. این اشتباه ایرانیان بود که پیامدهای آن تا مدت های درازی ادامه خواهد داشت؛ و این امر یادآور عدم موفقیت ایرانی ها در تحکیم دستاوردهای خود در جنگ ایران و عراق است.» در اوائل تابستان
امسال، مقامات بلند پایه دولت بوش، هنوز امیدوار بودند که ایران با آمریکا در ایجاد ثبات در عراق همکاری کند. هر دو کشور علاقه زیادی در موفقیت نوری مالکی، نخست وزیر شیعه عراق داشتند، امروزه این تئوری از بین رفته است و هر دو طرف مذاکرات با یکدیگر در بغداد را برای پیدا کردن راه حلی مشترک برای امنیت عراق قبول کرده اند؛ احتمال حکومت مشترک ایران و آمریکا در عراق، عربستانی ها را ترساند اما آمریکایی ها پافشاری کردند. ایگنشیاس در ادامه اظهار می دارد: « نا کار آمدی ارتباط با ایران، شاید توجیهی برای عدم موفقیت مالکی باشد، ریس دولتی که شاید پروژه ای ایرانی آمریکایی بود. وی
ثابت کرد که ضعیف است، سیاستمدار قوم گرا نمی تواند خشونت را بخواباند، خدمات ارائه دهد و فساد و ورشکستگی عراق را محو کند.» حداقل پیشرفت آمریکایی ها، چندی پیش در مناطق سنی بویژه الانبار رخ داد. و اتحاد راحتی بود: سنی ها، سربازان آمریکایی را بهترین هم پیمان برای محدود کردن قدرت ایران می دانند. امروزه، اتحاد آمریکا با سنی ها بیشتر می شود، و این ائتلاف شاید جایگزین مالکی شود. این روزها، نام ایاد علاوی، عضو سابق حزب بعث و نخست وزیر انتقالی که محبوبیت زیادی با وجود شیعه بودن در میان سنی ها داشت؛ مطرح می شود. علاوی، پولهای زیادی برای خرید قدرت سیاسی دارد، از ایالات
متحده آمریکا نمی آید، بلکه از عربستان سعودی و امارات متحده عربی می آید. واشنگتن پست می گوید: « دولت بوش، شدت آتش بر روی ایران را افزایش می دهد، برای سومین قطعنامه سازمان ملل متحد برای تحریم ایران فشار زیادی می آورد، آمریکا با قرار دادن نام سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران در بین سازمان های تروریستی، اسلحه خطرناکی را رونمایی کرد.» ایگنشیاس در پایان می گوید: «فقط یک مشکل وجود دارد، قرارداد نظامی برای عربستان سعودی امنیتی همیشگی نمی دهد، حمایت از دولت های سنی موجب ریشه کنی تندروهای مسلمان نمی شود و عراق از هم گسیخته، منطقه را در حالت تشنج موقت قرار می دهد اما
خوبی استراتژی جدید این است که شبیه سازی ای از واقعیت است؛ آماده شدن برای حالت بدتر در عراق به جای امیدوار بودن به بهتر شدن اوضاع!» **دیوید ایگنشیاس، نویسنده و روزنامه نگار معروف آمریکایی است که اکنون ستون نویس و از سردبیران روزنامه واشنگتن پست است. وی در کنار فرید زکریا (سردبیر نیوزویک) میزبان برنامه پست گلبال ( Post Global) که برنامه ای مباحثه ای در محیط مجازی می باشد، است.