نطق صریح افروغ در مجلس

وي افزود: چگونه مي‌توان پاسدار پيوند اخلاق و سياست با حفظ جهت اخلاقي و ديني آن بود؟ آيا راهي جز نقد با معيارهاي ديني و اخلاقي سراغ داريم؟ آيا مي‌توان فوايد و نتايج بدست آمده از نقد را از طرق ديگر بدست آورد؟

کد خبر : 36413
نماينده‌ مردم تهران در خانه ملت در نطق پيش از دستور خود بر منش حقيقت‌جويانه ولي امر مسلمين و جنبش عدالتخواه دانشجويي كه در سال‌هاي اخير هم در شكل‌گيري جريان نوظهور حقيقت‌گرايي اصولگرايي نقش‌آفرين بودند و هم به رغم فشارهاي پس از موفقيت‌هاي بدست‌آمده سياسي و ناملايمات و مصلحت‌انديشي‌هاي كاذب، وادادگي‌ها، سكوت و توجيهات ناروا بر عهد و پيمان خود استوار ايستادند و گامي عقب‌نشيني نكردند؛ درود فرستاد. به گزارش خبرنگار پارلماني خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، دكتر عماد افروغ با اشاره به ديدار اخير مقام معظم رهبري با تشكل‌هاي دانشجويي، پاسخ ايشان به سوال يكي از دانشجويان را موجب گشوده شدن بابي تازه بر تعامل رهبر و امت دانست و گفت: مقام معظم رهبري فضاي سياسي كشور را از سكوتي دردناك، رخوتي پنهان، ريا و تملقي روزافزون، انسدادي لطيف و پيچيده، محتواي انفعالي با قالب و ادبياتي تهاجمي و مصلحت‌گرايي شتابنده و فراگير نجات دادند. نماينده‌ي مردم تهران در خانه‌ي ملت تأكيد كرد: بدون ترديد اين موضوع دقيق و حكيمانه از سوي رهبري، هرچند با مقاومت و يا توجيهاتي روبرو شود، اما هم‌چون سيلي خروشان موانع كاذب را فروريخته و دريچه‌اي تازه براي مديريت جديد كشور در توجه و تعامل با نقد و اصحاب نقد خواهد گشود. وي در پرسشي مبني بر اين‌كه در دفاع از انقلاب اسلامي و دستاوردهاي جمهوري اسلامي كدام دسته از افراد مطلوب جامعه بوده و تحقق‌بخش اهداف انقلاب هستند، تصريح كرد: كساني كه با اتكاء به مباني انقلاب اسلامي و با تكيه بر عقلانيت و بهره‌گيري از تجارب ارزشمند بشري به نقد درون گفتماني برنامه‌ها و عملكردها مي‌پردازند و ارائه راه حل مي‌كنند جزو اين‌ها هستند و يا كساني كه بنا به هر دليلي چه از سر نابينايي و عدم بصيرت، چه از سر عشق و ارادت، چه از سر دنياطلبي و چه از سر عناد و بي‌مهري و يا بي‌تفاوتي به سكوت، توجيه و حتي تطهير عملكردهاي غلط و غيرقابل دفاع مي‌پردازند؟ اين عضو كميسيون فرهنگي مجلس خاطرنشان كرد: جامعه بيدار و پويا به كدام دسته از افراد نيازمند است؟ به كساني كه عادت به دفاع معقول كردند و سره از ناسره مي‌كنند يا كساني كه با هر نيتي هرچند خيرخواهانه تنها به دفاع احساسي و عاطفي خو كرده‌اند؟ به گفته‌ي وي، اين مسأله آن‌جا مضاعف مي‌شود كه توجيه‌كنندگان، مسلح به ابزار و اخلاق مي‌شوند و با اقسام تهمت‌ها و انگ‌هاي اخلاقي و اجتماعي كه البته شائبه قدرت‌طلبي‌هاي دنيوي نيز در رابطه با آن‌ها منتفي نيست، با تحريك احساسات مذهبي توده‌ها مي‌كوشند تا اين دسته از افراد و يا به اصطلاح رقيب را از صحنه خارج كنند. وي افزود: برخي از اصحاب قدرت در رده‌ها و سطوح مختلف نيز متناسب با گفتمان‌هاي قالب و مسلط و بهره‌گيري از امكانات و فرصت‌هاي خود منتقدان را با توده هواخواه خود مواجه كرده و به انواع و اقسام انگ‌ها گرفتار مي‌نمايند. اين عضو جريان اصولگرايان مستقل تصريح كرد: درست است كه جمهوري اسلامي ايران بر پايه مخالفت مبنايي با جدايي ديني و اخلاق از سياست و يا به عبارتي سكولاريسم شكل گرفته اما خطري كه نظام برخواسته از آرمان‌هاي متعالي و زمينه‌هاي مستعد فرهنگي و تاريخي را تهديد مي‌كند سياسي شدن دين و اخلاق، ابزارگرايي ديني و يا به عبارتي ماكياوليسم مذهبي است. وي با طرح اين مسأله كه كدام مخرب‌تر و جانكاه‌تر است، پرسيد: ماكياوليسم سكولار يا ماكياوليسم مذهبي؟ به گفته‌ي افروغ، استفاده ابزاري از هرگونه ارزش عرفي و اجتماعي در جهت تحكيم پايه‌هاي قدرت به قيمت پرواز دادن اخلاق و ديانت از عرصه سياسي و قدرت و يا استفاده ابزاري از روش‌هاي اخلاقي در جهت تحكيم قدرت و تداوم بخشيدن به منافع و مطامع دنيوي اعم از شخصي و گروهي و البته به نام پيوند اخلاق و سياست است. وي افزود: چگونه مي‌توان پاسدار پيوند اخلاق و سياست با حفظ جهت اخلاقي و ديني آن بود؟ آيا راهي جز نقد با معيارهاي ديني و اخلاقي سراغ داريم؟ آيا مي‌توان فوايد و نتايج بدست آمده از نقد را از طرق ديگر بدست آورد؟ به گزارش ايسنا، نماينده‌ي مردم تهران يادآور شد: اگر نقد ترجماني از نوع رويارويي حق و باطل در عالي‌ترين سطح خود باشد، چگونه مي‌توان بدون مصاف حق‌طلبانه پرده از روي زشتي‌ها، ضعف‌ها و كاستي‌ها برداشت. بماند كه علاوه بر كاركرد و برملا كردن چالش‌ها و ديدگاه‌هاي مختلف، بر پيچيدگي‌ها و فضاهاي غبارآلود و درهم تنيده حقيقت و وهم بهترين ابزار كشف حقيقت نقد است. به اعتقاد وي، حتي اگر نقد بر موازين باطل نيز تكيه زده باشد، گامي است در جهت پرتوافشاني بيشتر موضع حقي كه باطل آن را به مصاف طلبيده است. وي با بيان اين‌كه كدام قواعد اجتماعي و مصلحتي بر نقد متوسل است، اظهار كرد: آيا اين ادعا كه رشد و تعالي جامعه در گروي حل تضادها و تعارض‌هاي اساسي است كه در پرتوي نقد بر ملا شده است، بهره‌اي از حقيقت دارد يا بايد به طور عمده رشد و تعالي جامعه را در قالب كتمان اين رفتارها در تعارض‌ها و با رنگ و لعاب وفاق و وحدت جستجو كرد. اين نماينده مجلس با اشاره به اين‌كه آيا مي‌توان جوامع سرنوشت‌گراي اسير ملاحظه‌كاري‌ها و محافظه‌كاري‌ها را جوامعي رشد يافته و متعالي قلمداد كرد، خاطرنشان كرد: با اين وجود عبارت پرمعناي حضرت امير (ع) كه فرمودند " کثره الوفاق نفاق " چه معنايي مي‌يابد. وفاق بيش از حد چرا و در چه زمينه‌اي بوي نفاق مي‌دهد؟ آيا بخشي از ضعف‌ها و كاستي‌ها و اختلالات جامعه معلول وحدت‌هاي صوري و به قيمت پنهان كردن تضادها و ستيزهاي اساسي نيست؟ افروغ در پايان با تأكيد بر اين‌كه چرا نقد و تخطئه از الطاف خفيه الهي باشد، گفت: خفيه بودن الطاف الهي به كجا برمي‌گردد، به نابردباري‌ها، به عدم درك و شناخت ما از كاركردها و فوايد نقد، به نسبت آن با حقايق و ضرورت‌هاي مستتر در اين عالم و يا . . . ؟
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: