برنده افزايش قيمت نفت کيست؟

به اين ترتيب با وجود افزايش درآمد کشورهاي صادرکننده نفت و افزايش دارايي هاي ارزي اين کشورها در اين شرايط، به نظر مي رسد کشورهاي صنعتي و مصرف کننده نفت بهره بيشتري از اين افزايش قيمت ببرند.

کد خبر : 36747
جام جم :قيمت نفت حالا ديگر سر به آسمان ساييده است. حتي خوشبين ترين تحليلگران بازار نفت نيز پيش بيني نمي کردند که 3 ماه مانده به پايان سال 2007 ، بهاي نفت مرز 90 دلار را نيز پشت سر بگذارد. هرچند که به اعتقاد برخي از کارشناسان قيمت نفت هنوز به اوج خود نرسيده است. اين روزها تمام خبرنگاران و کارشناسان اقتصادي گوش به زنگ ايستاده اند تا ببينند که معامله گران و سفته بازان بورس هاي نيويورک ، لندن و سنگاپور «امروز» چه رکوردي را براي بهاي نفت به ثبت مي رسانند. حالا ديگر هرقدر هم اوپک توليد خود را افزايش دهد، عطش بازار براي نفت فروکش نخواهد کرد. بسياري از تحليلگران بازار نفت شرايط کنوني را شبيه اوضاع سال 1980 يعني زماني که صادرات نفت ايران قطع و جنگ تحميلي عراق عليه ايران آغاز شده بود، مي دانند. در آن سال بهاي نفت به رقم 38 دلار در هر بشکه رسيد. کارشناسان بر اين عقيده اند که در صورت رسيدن قيمت به رقم 100 دلار شرايط 1980 يک بار ديگر تکرار خواهد شد. اما ثبت رکوردهاي پي درپي بهاي نفت از چه روست؟ قاعده بازار براي تمام کالاها، تعيين قيمت براساس عرضه و تقاضاست يعني چنانچه تقاضاي کالا از عرضه آن پيشي بگيرد قيمت افزايش و در صورت تحقق شرايط معکوس قيمت کالا کاهش مي يابد؛ اما اين قاعده در بازار نفت لزوما جاري نيست. لذا صرف نظر از نقش عوامل سياسي در افزايش قيمت بايد به نقش تقاضاي سفته بازانه و نه واقعي در وقوع اين پديده اشاره کرد. هم اکنون سرمايه گذاران مهم بين المللي براي رهايي از زيان کاهش شديد قيمت دلار به بازارهاي نفت هجوم آورده اند. شاخص بهاي نفت و دلار در هفته هاي اخير روندي معکوس طي کرده اند. در عين حال کاهش ارزش دلار، کم اثر شدن افزايش قيمت نفت را به دنبال داشته است. اين مساله براي کشورهاي صادرکننده نفت که بخش عمده واردات آنها از اروپا و آسيا است نمود بيشتري پيدا مي کند؛ چرا که دريافت آنها به دلار و پرداختشان به ارزهاي ديگري همچون يورو، ين و پوند است. به اين ترتيب به نظر مي رسد بهترين سياست براي کشورهاي صادرکننده نفت در شرايط کنوني دريافت بهاي نفت به ارزهايي غير از دلار امريکاست ؛ کاري که ايران از چند ماه پيش آغاز کرد و تا حدودي زيان ناشي از کاهش ارزش دلار را جبران کرد. مساله قابل توجه در اين ميان و در شرايط کنوني بازار نفت متضرر نشدن کشورهاي صنعتي و مصرف کنندگان عمده نفت از افزايش سرسام آور اين کالاست ؛ چرا که درآمدهاي سرشار کشورهاي توليدکننده با يک چرخش مجددا به کشورهاي مصرف کننده بازگشت مي کند. واقعيت آن است که غالب کشورهاي صادرکننده نفت ظرفيت جذب اين حجم از درآمدهاي ارزي را نداشته و بناچار اين درآمدها را در بانکهاي بزرگ بين المللي که در کشورهاي مصرف کننده واقع شده است سپرده گذاري نموده و عايدي آنها از اين درآمد فقط بهره 3 تا 5 درصدي سالانه است. به اين ترتيب با وجود افزايش درآمد کشورهاي صادرکننده نفت و افزايش دارايي هاي ارزي اين کشورها در اين شرايط، به نظر مي رسد کشورهاي صنعتي و مصرف کننده نفت بهره بيشتري از اين افزايش قيمت ببرند.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: