مرگ با لطف الهي
يادبود سيامين سالروز شهادت آيتالله مصطفي خميني
کد خبر :
36899
با انتشار خبر شهادت وي درسهاي حوزه علميه نجف تعطيل شد. همان روز دوستان و شاگردان حاج مصطفي پيكرش را به كربلا بردند و پس از طواف در حرم امام حسين(ع) به نجف بازگرداندند. روز بعد جنازه از مسجد بهبهاني (واقع در بيرون دروازه نجف) با شركت انبوهي از علما، فضلا، طلاب، كسبه، اصناف و ديگر اهالي نجف تشييع و در كنار مقبره علامه حلي در حرم حضرت علي(ع) به خاك سپرده شد. سيدمصطفي خميني در آذر ۱۳۰۹ شمسي، در قم متولد شد. تحصيلات ابتدايي را در مدرسههاي «باقريه» و «سنايي» به پايان رساند. در سال ۱۳۲۵ به تحصيل علوم اسلامي پرداخت و در سال ۱۳۳۰ سطح را به پايان رساند و در درس خارج امام
خميني و آيتالله بروجردي حضور يافت. او خيلي زود به درجه اجتهاد رسيد و از تقليد بينياز شد. حاج مصطفي خميني در سال ۱۳۴۱ همراه با امام به مبارزه با رژيم برخاست و در پيشبرد نهضت اسلامي نقش بسزايي ايفا كرد. در سال ۱۳۴۲ كه امام در قيطريه تهران زيرنظر ساواك به سر ميبرد، رئيس شهرباني كل كشور سپهبد نصيري به او هشدار داد كه اگر از فعاليتهاي سياسي و مبارزاتي دست نكشد، تحت پيگرد قرار ميگيرد. سال بعد در چهارم آبانماه 1343 امام خميني عليه لايحه كاپيتولاسيون سخنراني كرد و رژيم كه از مخالفت ايشان با كاپيتولاسيون به خشم آمده بود، امام را در 13 آبان شبانه دستگير و به
تركيه تبعيد كرد. همان شب سيدمصطفي به خيابان آمد و با عدهاي از مردم قم به طرف خانه مراجع تقليد به راه افتاد تا از آنها بخواهد براي آزادي امام اقدام كنند. در پي اين اقدام، ساواك به شهرباني قم دستور داد كه او را جلب كنند. ماموران زماني كه حاج مصطفي در خانه آيتالله مرعشي نجفي مشغول صحبت با وي بود، دستگيرش كردند و مدت ۵۷ روز در زندان قزلقلعه و در سلول انفرادي نگاه داشتند. در هشتم ديماه ۴۳ حاج مصطفي خميني از زندان آزاد شد و چون مردم قم استقبال چشمگيري از او بهعمل آوردند، در ۱۳ دي بار ديگر دستگير و به تهران منتقل شد. فرداي دستگيري، حاج مصطفي به تركيه محل تبعيد
امام فرستاده شد. نه ماه بعد در ۱۳ مهر ۱۳۴۴ امام و فرزندش از تركيه به عراق برده شدند و روز ۲۳ مهر در نجف سكونت گزيدند. از اين زمان تا سال 56 حاج مصطفي خميني در كنار برنامههاي درسي و علمي، مبارزه با دولت پهلوي را دنبال كرد و مشاور پدر در امور سياسي بود. او در ۲۱ خرداد ۱۳۴۸ به دنبال كوششهايي بهمنظور برانگيختن آيتالله حكيم عليه رژيم ضداسلامي عراق، توسط بعثيها دستگير و به بغداد برده شد. تا اينكه در اول آبان ۱۳۵۶ به شكل مشكوكي درگذشت. مرگ مشكوك او را به ماموران امنيتي ساواك نسبت دادهاند و هدف از آن را تحت فشار قرار دادن امام خميني براي دست كشيدن از
فعاليتهاي سياسي برشمردهاند. امام خميني در سخنرانياي كه به مناسبت شهادت فرزندش ايراد كرد، گفت: «... اينطور قضايا مهم نيست و براي همه مردم پيش ميآيد. خداوند الطاف ظاهري و پنهاني دارد. از الطاف خفيه و پنهان ما خبر نداريم چون از هر جهتي از حيث علم، از حيث عمل و... ناقص هستيم. از اين جهت در چنين اموري كه پيش ميآيد جزع و فزع ميكنيم و صبر نميكنيم اگر از آن الطاف خفيهاي كه خداي تبارك و تعالي نسبت به بندگانش دارد اطلاع داشتيم در اينگونه چيزهايي كه جزيي است و مهم نيست آنقدر بيطاقت نبوديم و ميفهميديم كه مصالحي در كار است يك الطافي در كار است. منبع: تهران
امروز