ترسناكترين صحنههاي تاريخ سينما
کد خبر :
36901
از شخصيت ترسناك «بچه جمعكن» در فيلم «چيتيچيتي بنگبنگ» تا «ساداكو» در «رينگو»، شخصيتهاي فيلمهاي ترسناك هميشه اين توانايي را داشتهاند كه تماشاگران را آزار دهند يا حيرتزده كنند. نويسنده تايمز آنلاين 13 نمونه از صحنههاي ترسناك در سينما را بررسي كرده است. هفت در روايت هولناك ديويد فينچر از قاتلي زنجيرهاي كه قربانيانش را بر مبناي 7 گناه كبيره انتخاب ميكند، صحنههاي زيادي وجود دارند كه هيچگاه از ذهن پاك نخواهند شد. باوجود اين شكي نيست كه هيچيك از اين صحنهها به اندازه صحنه كشف قرباني «تنبلي» مو بر تن تماشاگر راست نميكند. جاده مالهالند
ديويد لينچ در ساخته پيچيده خود به كشف منطق درهم ريخته كابوس ميپردازد و اين كشف با نمايش قاتل نفرتانگيز در رستوران آغاز ميشود. شايد فيلمهاي زياد ديگري باشند كه منطقيتر به نظر ميرسند اما كمتر فيلمي را ميتوان يافت كه مدتها پس از عنوانبندي پاياني، هنوز ذهن را به خود مشغول كرده باشد.
جادوگر شهر زمرد (ميمونهاي پرنده) بايد تا دوران بزرگسالي و زمان روبهروشدن با حقايقي ترسناكتر صبر كرد تا خاطره وحشتناك ديدن اين فيلم از ذهن محو شود. خندههاي چندشآور ميمونهاي آبيرنگ و پرنده شهر «زمرد» جزو محبوبترين صحنههاي ترسناك تاريخ سينما هستند. پروژه بلرويچ پيشفرضي كه فيلم بر مبناي آن ساخته شده، چنين است: تماشاگر را جوري بترسان كه هيچوقت تصورش را هم نميكرده است. سرانجام صحنه نهايي با تصوير روي ديوار فرا ميرسد. بدين ترتيب ترس ناشناخته دوباره سر برميآورد تا حتي خوشبينترين تماشاگران را نيز بار ديگر دچار ترديد و هراس كند.
توئين پيكز: آتش با من گام بردار باز هم ديويد لينچ و اينبار با ترسناكترين صحنهاي كه سينماي معاصر از حضور غريبهاي در خلوت ما ارائه داده است. اين فيلم را همين امشب ببينيد. مطمئنا براي يك هفته پيش از خوابيدن، اتاق خوابتان را به دقت وارسي خواهيد كرد. رواني هيچكاك با نمايش قتل زودهنگام يكي از شخصيتهاي اصلي و القاي حس ترس و وحشت خانه «بيتس» به تماشاگر، توانايي بينظير خود در خلق تريلري روانشناختي را به رخ ميكشد. It واژه «دلقك ترسناك» خودبهخود ميتواند باعث هراس شود، چراكه همه مردم تا حدودي از دلقكها ميترسند. شاهكار اين فيلم بازي تيم كاري در نقش
«پنيوايس» و رويارويي او با اتفاقاتي غيرمنتظره است، بهطوري كه در تمام طول فيلم تماشاگر با خود فكر ميكند خواب است يا بيدار. دوئل كابوس هر راننده: رقابتي بيرحمانه و بيهدف بين دو رقيب، كه هيچيك نيز قصد تسليم شدن ندارند. پارك ژوراسيك شايد در نگاهي ساده دايناسورها شبيه به بوقلمونهايي بزرگ و البته گوشتخوار بهنظر برسند. با وجود اين تماشاي دختر و پسري كه در دام دو «ولوكراپتور» (نوعي دايناسور كوچك) بيرحم و گرسنه افتادهاند، آنقدر تكاندهنده است كه ضربان قلب هر تماشاگري را بالا خواهد برد. بيگانه در يك ساعت اول فيلم هيچ نشاني از شخصيت خبيث داستان ديده
نميشود. تنها پس از آنكه ترس كاملا بر سرنشينان سفينه فضايي سايه افكنده است، تصويري كوتاه از اين شيطان ديده ميشود. رمز و راز موجود بر فيلم باعث تقويت هرچه بيشتر ترس و وحشت ميشود. آروارهها شايد فكر كنيد در فيلمي كه اين همه از آن تقليد شده است، ديگر چيز دندانگيري پيدا نشود. با وجود اين و پس از گذشت 3 دهه، هنوز هم ديدن جسد در حال تجزيه روي قايق ماهيگيري، بسيار تكاندهنده است. طالع نحس تجربهاي عملي براي نشاندادن اينكه چطور اجزاي معمولي يك ساختمان ميتوانند به سلاحهايي مرگبار تبديل شوند. «طالع نحس» تجربهاي بزرگ در برانگيختن ترس ناشي از عناصر ماوراء
طبيعي است. تلألو جنون، عناصر ماوراء طبيعي، شيوههاي قديمي شكار و ترس از مكانهاي بسته همه بلاهايي هستند كه در رمان استفن كينگ جمع شدند تا بر سر خانوادهاي تنها در يك هتل نازل شوند. تماشاي جك نيكلسون كه با چهرهاي شيطاني و در كمال خونسردي، دري را كه همسرش پشت آن پنهان شده خرد ميكند، نقطه اوج داستاني درباره بيدارشدن شيطان درون است. منبع: تهران امروز