سسیلیا سارکوزی توسط بسياري «به عنوان يک دختر هوسباز، با اخلاق متغير و کمي مستبد» شناخته مي شود که با خصوصيات يک فرانسوي محافظه کار از طبقه متوسط بسيار فاصله دارد. اعلام طلاق نیکلاس سارکوزی صرفا برخلاف اراده باطني خود او، و تحت فشار همسرش و روزنامه نگاراني که از جريان خيلي زياد مطلع بودند انجام گرفت.
کد خبر :
37357
طلاق آقا و خانم سارکوزي به سوژه اي جهاني براي داستان نويسي بدل شده است. به گزارش سرویس بین الملل « فردا » و به نقل از لکسپرس روزنامه سويسي "لوتام" (Le Temps) ضمن بيان اين مطلب به خودش جرأت مي دهد تا به طور خيلي شفاف مسائلي را که فرانسه با آن دست به گريبان است مطرح کند. آن مي نويسد : «چه کسي مسؤول اين جدايي است؟» . اين روزنامه ژنوي مي کوشد تا توضيحاتي در زمينه شخصيت اين دو بيان دارد : «تحليل گران معتقدند که پس از جدايي اين دو که چند ماه در 2005 به طول انجاميد، سسيليا سارکوزي ديگر خودش نبود. او که پيش از اين همسري قابل
اعتماد بود و هميشه در کنار شوهرش ديده مي شد، غيرقابل پيش بيني و افسرده شده بود». روزنامه اسپانيايي ال په (El Pais) نيز بر شخصيت همسر سابق رئيس جمهور کليد مي کند و او را «داراي زيبايي اسرار آميزي» مي داند. ال په در تلاش است تا چهره سسيليا سارکوزي را با اوصافي همچون «نوجواني هميشگي» و زني آزاد که منقاد هيچ چيز نيست» نشان دهد؛ اوصافي که اين روزنامه آن را با جکي کندي، هيلاري کلينتون و يا حتي ليدي ديانا قابل مقايسه مي داند. اين روزنامه خاطرنشان مي کند که او توسط بسياري «به عنوان يک دختر هوسباز، با اخلاق متغير و کمي مستبد» شناخته مي شود که با خصوصيات يک فرانسوي محافظه
کار از طبقه متوسط بسيار فاصله دارد. سارکوزي، يک «Womanizer» ؟ تنها شخصيت خاص سسيليا عامل جدايي آقا و خانم سارکوزي قلمداد نشده است. در حقيقت، روزنامه هاي بسياري (ال په، لاليبر و ... ) ترديدي ندارند تا از بي وفايي شخص رئيس جمهور صحبت به ميان آورند. معمولا رابطه گذشته او با يکي از روزنامه نگاران فيگارو را يادآور مي شوند. روزنامه آلماني دي ولت (Die Welt) تا آنجا جلو مي رود که نيکلاس سارکوري فقط يک شوهر بي وفا نيست بلکه يک Womanizer (زن باره) مي باشد. روزنامه لوتام، نيکلاس را رهرو صادقي براي پيشينيان خود ژاک شيراک و فرانسوا ميتران مي داند که اغواگران کهنه کاري بودند. «عشق-نفرت»
ماهيت رابطه آقا و خانم سارکوزي نيز کنجکاوي روزنامه نگاران اروپائي را برانگيخته است. روزنامه انگليسي اينديپندنت نظر يکي از نزديکان خانواده سارکوزي را بيان مي کند: « آنها رابطه اي دارند که در عين سازندگي، مخرب است؛ عشقي که همزمان تنفر را به دنبال دارد. آقاي سارکوزي به همسرش نياز دارد، ولي همسر او از اين فکر متنفر است که زن فقط يک نفر باشد. به علاوه، آقاي سارکوزي قدرتمند شده است، که همسرش از اين امر نفرت دارد. روزنامه لوتام از توافق ميان اين زن و شوهر براي فتح اليزه صحبت مي کند. در ابتداي ماه مه 2006، نيکلاس سارکوزي در کنار همکار روزنامه فيگارو در نشست شهر نيم ظاهر
شد؛ پانزده روز بعد، سسيليا در نشست ديگري در شهر آژن با اوست. آقا و خانم سارکوزي بالاخره بعد از اتمام قرارداد فتح اليزه رسما از هم جدا مي شوند. دي ولت مي نويسد : «بسيار جالب است که آنها با قابليت بالاي يک هنرپيشه، نقش يک زوج خوشبخت را بازي کردند». اعلام رسمي طلاق آنها نيز با مطالعه قبلي صورت پذيرفت و به طرزي موشکافانه مهيا شد. اينديپندنت مي نويسد : «کاخ اليزه تصميم گرفته است تا روزي که حامل خبرهاي فوق العاده بدي است ( 18 اکتبر، روز اعتصاب ) را براي اعلام خبر برگزيند. در اين روز آنقدر خبرهاي بد زياد است که برخي از تيترها، تيترهاي ديگر را تحت تأثير قرار مي دهد». لوتام
توضيح ديگري را براي سکوت طولاني مدت رئيس جمهور، عليرغم شايعاتي که مطبوعات فرانسوي به راه انداخته اند بيان مي دارد. اين روزنامه فرانسوي مي نويسد : «نيکلاس که احساساتش جريحه دار شده است، بعدها آرزوي آشتي دوباره با سسيليا را در ذهن مي پروراند. اعلام طلاق او صرفا برخلاف اراده باطني خود او، و تحت فشار همسرش و روزنامه نگاراني که از جريان خيلي زياد مطلع بودند انجام گرفت». با همه اين اوصاف، روزنامه لاليبر (La Libre) دفاع مي کند که »اين بدبختي، هر چند پنهان نگه داشته شده است، شايسته حداقل تأکيد و احترام است» و نبايد صرفا از آن نتيجه گرفت که «اين مرد ناکام شده است در حالي
که شخصيت سياسي او به هر آنچه مي خواست رسيده است.