به مناسبت سالروز شهادت محمد حسین فهمیده، حمید داودآبادی روایت گر دفاع مقدس که خود نیز در دوران نوجوانی در جبهه ها حضور یافت در مصاحبه با « فردا » انگیزه حضور نوجوانان در صحنه های دفاع مقدس را بررسی کرد.
حمید داود آبادی روایت گر دفاع مقدس در گفتگو با خبرنگار سرویس فرهنگی « فردا » درباره حضور افراد کم سن و سال در جبهه ها گفت: یکی از موضوعات مهمی که توجه چندانی به آن نشده است تفاوت چشمگیر میزان سن نیروهای رژیم بعثی عراق با نیروهای خودی است. نیروهای عراقی عموماً سربازانی بودند متأهل و با سنین بالا که می بایست حتماً پنج سال در جبهه خدمت می کردند. اما این مسئله در مورد نیروهای ایرانی کاملاً متفاوت بود. وی با بیان اینکه هیچ اجباری برای حضور افراد کم سن و سال در جبهه نبود٬ افزود: در ایران همه افراد از
هر سنی به جبهه می رفتند. اوایل افراد زیر ۱۶ سال را به جبهه راه نمی دادند٬ اما نتوانستند جلوی حضور بچه های کم سن و سال را بگیرند. بچه های کم سن و سال با زور و کلک وارد جبهه می شدند.
داودآبادی همچنین ادامه داد: هیچ کس نه آنها را تهدید کرده بود و نه از سر جوزدگی به سوی جبهه روانه می شدند. نوجوان 13 ساله اگر از سر جوزدگی به جبهه می آمد با یک صدای گلوله یا خمپاره پشیمان می شد و به خانه برمی گشت. در صورتی که این نوجوانان بمباران های شیمیایی و خوشه ای را به جان می خریدند، زخمی می شدند اما دوباره
برمی گشتند. این نویسنده دفاع مقدس با اشاره به اینکه نمونه هایی مثل شهید فهمیده درجنگ کم نبودند٬ گفت: اگر زندگی شهدا را مطالعه کنیم می بینیم که حسین فهیمده یکی از هزاران بود. جالب است که یک نوجوان 15 ساله انقلاب را برای خودش می دانست و با جان و دل از آن دفاع می کرد. خود من در 15 سالگی به جنگ رفتم. از تنهایی و شب و تاریکی می ترسیدم٬ اما وقتی رفتم دیگر نتوانستم برگردم. می دانستم شیمیایی شدن یعنی چه حتی آن زمان که گلوله توی پایم خورد نتوانستم از جنگ چشم بپوشم. وی در پایان با بیان اینکه نیروهای عراقی قابل مقایسه با نیروهای ایرانی نبودند٬بیان کرد: آنها بسیار کار کشته
بودند، برای جنگ تعلیم دیده بودند اما از جبهه و جنگ هراس داشتند و گریز آنها از منطقه خود دلیل این مطلب است. در مقابل نیروهای جوان ما با جان و دل به جبهه می رفتند و مبارزه می کردند. شهید محمد حسین فهمیده؛ رهبری سیزده ساله
محمدحسین فهمیده در اول اردیبهشت ۱۳۴۶ در شهر قم متولد شد. در سال ۱۳۵۲ در دبستان روحانی قم مشغول به تحصیل شد. در سال ۱۳۵۶ به کلاس اول راهنمایی مدرسه حافظ قم رفت. در سالهای ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ به پخش اعلامیههای رهبر کبیر انقلاب مبادرت میورزید و در زمستان سال ۱۳۵۷ نیز در تظاهرات انقلاب اسلامی شرکت نمود. در ۱۲ بهمن سال ۱۳۵۷ موفق به دیدار مقام معظم رهبری شد. او شهر قم را دوست داشت ولی رفتن به تهران برایش رویایی شیرین بود.او وخانواده اش در سال ۵۸به کرج عزیمت کردند. دیدن خانة جدیدشان در کرج همه را خوشحال کرده
بود. محمدحسین درپنجم آذر ۱۳۵۸ عضو بسیج دانش آموزی مدرسه جدیدش شد و در تابستان ۱۳۵۹ در دوره های آموزش های رزمی شرکت کرد و بیست و پنجم شهریور ماه یک هفته پیش از اعلام رسمی تهاجم نظامی ارتش عراق به خاک جمهوری اسلامی ایران برای حضور در جبهه جنگ از پدر ومادر کسب اجازه کرد. پدر سرد و بیروح، پسرش را بوسید و تسلیم رفتن او شد. محمد حسین همراه بچه های پایگاه مقاومت و داوطلبهای دیگر به جبهه اعزام شده بود. برای فرمانده سخت بود که مغلوب محمد حسین شود. با هیچ حساب و کتابی نمیتوانست حرف او را بپذیرد. با حرفهایی که میزد بچهها فهمیدند که او از یک جنگ چریکی موفق برگشته
است. همه فکر میکردند. بعد از نشان دادن آنهمه دلاوری و جسارت چارهای جز موافقت با خواسته او نیست. محمد حسین در میان صفیر گلولهها، انفجار خمپارهای زخمی و به بیمارستان اعزام شد. چند روزی در بیمارستان ماهشهر بستری شد. محمد حسین هم خسته از تحمل محیط بیمارستان بیصبرانه به خرمشهر بازگشت. محمد حسین در بیست و هفتم مهرماه در امتحان آخر مجددا زخمی شد. او به همراه رزمندگان دیگر در آخرین لحظهها به استقبال کسانی رفتند که تازگی عقب نشسته و آماده میشدند تا با توان بیشتری به میدان برگردند. ناگهان محمد حسین آهی سرد از اعماق دل کشید. یک پای محمد حسین به فرمان او نبود
اما پیش میرفت. تانکها به چند قدمی او رسیده بودند. نارنجکی را که در مشت گرفته بود از ضامن آزاد کرد. بعد خم شد و نارنجک را روی جیب نارنجکها فشرد. و بیدرنگ خود را زیر شنی تانک انداخت. شهید فهمیده، نوجوانی خوش برخورد، شجاع ، فعال ، کوشا بود که به مطالعه علاقه زیادی داشت و با وجود این که به سن تکلیف نرسیده بود، نماز می خواند و احترام خاصی برای والدینش قایل بود و هرگز به آن ها بی احترامی نمی کرد. شیفته و عاشق امام قدس سره بود و با تمام وجود سعی در اجرای فرامین امام قدس سره داشت . او می گفت :امام هر چه اراده کند، همان را انجام خواهم داد و من تسلیم او هستم. رهبر معظم
انقلاب درباره شهید فهمیده٬ می فرمایند: زنده نگه داشتن یاد حادثه شهادت دانش آموز بسیجی ، شهید فهمیده از اصالت های دفاع مقدس می باشد . همچنین ایشان دردیدار با خانواده او در رابطه با فداکاری و شجاعت او فرمودند: بروز چنین حوادثی که از تربیت صحیح واصالت های خانوادگی است ، صرفا درمحیط های اسلامی جلوه گری و نور افشانی می کند. سید شهیدان اهل قلم ، حاج مرتضی آوینی ، در قسمتی از برنامه پنجم روایت فتح با نام شهری درآسمان شهادت محمد حسین فهمیده را این گونه زیبا ترسیم می کند: خرمشهر، از همان آغاز خونین شهر شده بود. خرمشهر، خونین شهر شده بود. آیا طلعت را جز از منظر این آفاق
می توا ن نگریست ؟ آنان درغربت جنگیدند و با مظلومیت به شهادت رسیدند و پیکرهای شان زیر تانک های شیطان تکه تکه شد و به آب و باد و خاک و آتش پیوست . اما... راز خون آشکار شد. راز خون را جز شهدا در نمی یابند. گردش خون در رگ های زندگی شیرین است . اما ریختن آن در پای محبوب ، شیرین تر. ... شایستگان آنانند که قلبشان را عشق تا آن جا انباشته است که ترس از مرگ جایی برای ماندن ندارد. شایستگان جاودانانند. حکمرانان جزایر سرسبز اقیانوس بی انتهای نور، که پرتوی از آن همه کهکشان آسمان دوم را روشنی بخشیده است. خبر شهادت حسین فهمیده را صدای جمهوری اسلامی ایران با قطع برنامه های خود اینگونه
اعلام می کند که نو جوانی سیزده ساله با فداکاری زیر تانک عراقی رفته آن را منفجر کرده و خود نیز به شهادت رسیده است . امام قدس سره در پیامی که به مناسبت دومین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی صادر می کنند، جملات معروف خود را پیرامون او می فرمایند: رهبر ما آن طفل سیزده ساله ای است که با قلب کوچک خود که ارزشش از صدها زبان و قلم بزرگ تر است، با نارنجک ، خود را زیر تانک دشمن انداخت وآن را منهدم نمود و خود نیز شربت شهادت نوشید. به این ترتیب و با این کلمات ، حسین و فداکاری و شجاعت او جاودانه شد. بقایای پیکر شهید حسین فهمیده دربهشت زهرا، قطعه ۲۴، ردیف۴۴ ٬ شماره۱۱ ٬ به خاک سپرده
شده است.