از سرمایه گذاری در بوسنی تا...

وبلاگ عدالت خانه همدان

کد خبر : 38383
چندی پیش مطلبی را در جایی می خواندم که نوشته بود مردم بوسنی اسم فرزندان خود را بیل و... می گذارند که این مطلب بهانه ای شد تا این پست را به این موضوع اختصاص دهم: اوایل انقلاب وقتی که شرق و غرب به سوی ایران هجوم آوردند این نیاز در مملکت مان احساس شد که برای مقابله با قدرت های غرب و شرق نیاز به هم پیمانانی از دولتهای مختلف در جهان دارد و از طرفی امام هم که جبهه ی مستضعفین جهانی را مطرح نمودند٬این نیاز بیشتر وانمود کرد ومسوولین به این نتیجه رسیدند که باید بر روی ملتهای مستضعف(در مقابل مستکبر)سرمایه گذاری(اعم از فرهنگی و...) کنند و انقلاب را به این نحو صادر کنند٬حال به سرمایه گذاری ایران در نقاط مختلف دنیا و ملت های گوناگون و نتیجه ی آن می پردازم. ۱-بوسنی وهرزگووین:اشاعه ی انقلاب که به خاطر جنگ و مشکلات داخلی به تعویق افتاده بود با سرمایه گذاری همه جانبه ایران در بوسنی به نمایش درآمد٬ایران به طوری از بوسنی در مقابل صربها حمایت کرد که تحیر دولتهای گوناگون را برانگیخته بود٬چه دلیران جنگی(حاج سعید قاسمی ها و...) که به بوسنی برای مبارزه با صربها اعزام شدند و به مانند وطن خود برای آنها جنگیدند/حال بعد از چند سال از آن دفاع مردم بوسنی نام پسران خود را بیل می گذارند میدانید چرا؟برای این که بیل کلینتون و بیل های آمریکایی را منجی خود از دست صربها میدانند!!! ۲-افغانستان:در این کشور که اتفاقاً از نظر فرهنگی بسیار به ما نزدیک می باشند٬ایران به طور همه جانبه سرمایه گذاری کرد از حمایت کامل از احمد شاه مسعود در مقابل طالبان گرفته تا ارسال انواع کمک ها به دولت آمریکایی کنونی اما حال بعد از این همه سرمایه گذاری از افغانستان خبر می رسد که دانش آموزان افغانی به کتاب ها و حتی زبان ژاپنی بیشتر علاقه مندند تا کتابهای فارسی که اتفاقاً زبان مادری شان می باشد٬واز طرف دیگر آرنولد و رمبو و... در ذهن جوانان شان حکومت می کند تا !!! ..... ۴-کشورهای آمریکای لاتین: در این کشور ها هم که در دولت فعلی اقبال به طرف آن به شدت زیاد شده باید گفت که هیچگونه تجانس فرهنگی و مذهبی با ایران ندارند و باید فت که دولت فعلی باید از موارد بالا و خیلی از مواردی که عمومی نشده درس بگیرد و باید در نظر داشته باشد که دولت های قبلی همه مسلمان و شیعه بودند ولی ایران در هیچکدام موفق نبود و این فرصتها را به راحتی از دست داد٬حال چگونه می توان این ریسک را پذیرفت که در کشورهای آمریکای لاتین که از مکتب الحادی کُمُون تبعیت میکنند سرمایه گذاری فرهنگی کرد و اجازه داد که فرهنگ آنها با فرهنگ اسلامی مان درآمیزد؟!؟
لینک مطلب
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: