بي اعتنايي دولت به تهران
اميد سياوش
کد خبر :
38581
مسلما يکي از ويژگي هاي دولت نهم ، تبليغاتي بودن بسياري از اقداماتش است. حداقل اين موضوع براي بسياري از شهروندان تهراني که هر روز بايد در اين شهر پر ترافيک و شلوغ رفت و آمد کنند کاملا قابل لمس است. چرا که بسياري از شعارهاي رئيس جمهور محترم و دولت ايشان درباره کمک به رفع مشکلات پايتخت را نمي توان در عرصه واقعيت مشاهده کرد و تنها در رسانه ها ديده و شنيده مي شوند. اما سوال اصلي اين است که کمک مهم و اساسي دولت نهم به مديريت شهري پايتخت چه بوده است؟ کدام يک از مشکلات تهران با کمک و عنايت دولت محترم بر طرف شده است؟ متاسفانه بسياري از مردم تهران کمک نکردن دولت به شهرداري را کاملا لمس مي کنند چون با مشکلات اين شهر هر روز سر و کار دارند. اما وقتي مردم مشاهده مي کنند که قيمت نفت به 96 دلار مي رسد و دولت مدعي مي شود که با صرفه جويي بنزين ساليانه چهار ميليارد دلار به خزانه دولت اضافه مي شود اين سوال براي افکار عمومي به صورت جدي تري مطرح مي شود که چرا از اين پولها براي کمک به مردم تهران استفاده نمي شود. آيا اين گمانه صحيح است که دولت به خاطر قرار گرفتن رقيب انتخاباتي در مصدر شهرداري تهران حاضر نيست به مديريت شهري کمک
کند و حتي بدهي هايش را بپردازد؟ يک نمونه بارز از بي اعتنايي دولتمردان به مديريت شهري همين بحث روز اتوبوس ها و خطوطBRT است که هنوز ابهاماتي در اين زمينه وجود دارد. در حالي که با استقبال مردمي از طرح اتوبوس هاي سريع با نامBRT ، تعداد آنها افزايش يافته، کمبود اتوبوس هاي بليتي که وسيله اصلي نقل و انتقال مشتريان اصلي شرکت واحد در سراسر تهران است، موجب برخي نارضايتي هاست. راه اندازي خط BRT توسط شهرداري در شهر تهران که براي کاهش ترافيک و رفت وآمد خودرو هاي شخصي انجام گرفته، تا اندازه اي موفق بوده، به گونه اي که به رغم افزايش تدريجي تعداد اتوبوس هاي اين خط که ميدان آزادي را به تهرانپارس متصل مي کند، با استقبال زياد شهرونداني که از اين راه تردد مي کنند، همچنان نياز به افزايش دوباره اتوبوس هاي آن احساس مي شود. آن دسته از شهروندان تهراني که اکنون برنامه خود را با رفت وآمد از اين خطوط تنظيم کرده اند، رضايت نسبي از سرعت رسيدن به مقصد و کاهش اتلاف وقت خود دارند، اما آنچه بايد مورد توجه مسوولان از جمله وزارت کشور قرار گيرد، ياري کردن شهرداري تهران در اجراي کامل طرحBRT است. به نظر مي رسد اجراي کامل اين طرح با ايجاد
ايستگاه هاي مخصوص و تهيه و تردد اتوبوس هاي چپ در که ويژه طرح هايBRT است، مي تواند رضايت بيشتر شهروندان را به دنبال داشته باشد. هرچند اکنون شهرداري و اتوبوسراني تهران، اقدام به افزايش تعداد اتوبوس هاي اين طرح کرده اند، به گونه اي که اين طرح با حدود 130 دستگاه اتوبوس آغاز شد و هم اکنون به 230 دستگاه رسيده است و هنوز هم نياز افزايش آن وجود دارد، اما مشکل اين است که سازمان اتوبوسراني براي پاسخگويي به نياز استفاده کنندگان از اين طرح، مجبور به استفاده از اتوبوس هاي خطوط ديگر اتوبوسراني شده و همين امر، نارضايتي مسافران خطوط ديگر را سبب گشته که زيبنده شهرداري و وزارت کشور که بنا بر تبصره 13 مسئول افزايش و گسترش ناوگان حمل ونقل عمومي شهر هستند، نيست. از سوي ديگر، ايجاد خطوط ويژهBRT موجب شده تا ديگر اتوبوس هاي شرکت واحد، مجوز رفت وآمد در اين خطوط را نداشته باشند و در مسير پرترافيک تردد کنند که اين هم نارضايتي برخي ديگر از شهروندان را سبب شده، براي همين به نظر مي رسد بايد براي اين مهم هم تصميمي گرفته شود; مثلا اين قبيل اتوبوس ها، از خيابان هاي موازي با شمال يا جنوب خيابان هاي آزادي و انقلاب که کم ترافيک تر هستند،
رفت وآمد کنند. اين گزارش مي افزايد: شهروندان تهراني در نقاط گوناگون شهر از کمبود اتوبوس هاي بليتي و صف هاي طولاني براي سوار شدن بر آنها ابراز نارضايتي مي کنند. اين در حالي است که تبليغات گسترده ستاد تبصره 13 درباره ورود صدها دستگاه اتوبوس به ناوگان اتوبوسراني تهران در مناسبت هاي گوناگون، اين پرسش را به وجود آورده که علت کمبود اتوبوس در خطوط چيست؟ هرچند ابتکار ورود اتوبوس هاي ريالي که خلوت تر و داراي امکانات و تسهيلات بيشتري است، براي جذب قشري از شهروندان و تشويق آنان به استفاده نکردن از خودرو شخصي مناسب است، مشتريان اصلي شرکت واحد که به دلايل گوناگون از جمله لزوم پياده شدن در ايستگاه هاي خاص يا هزينه اتوبوس هاي ريالي، مايل به استفاده از اتوبوس هاي بليتي هستند، از چنين وضعيتي ابراز نارضايتي مي کنند، چراکه در بسياري اوقات، پس از عبور هفت دستگاه اتوبوس ريالي و گذشت نزديک به يک ساعت، تنها يک اتوبوس قديمي بليتي از ايستگاه مي گذرد که سيل مسافران به سوي آن هجوم مي برند. در اين حال، برخي مشاهدات از تمايلات برخي مسئولان خطوط براي فعاليت بيشتر اتوبوس هاي ريالي بخش خصوصي به بهانه اصل 44! حکايت دارد، به گونه اي که
به رغم وجود اتوبوس هاي بليتي، به دلايلي مانع تردد آنها و سوار کردن مردم توسط آنها مي شوند. در پايان اين گزارش آمده است: در حالي که مديرعامل شرکت واحد اتوبوسراني تهران از کمبود 4500 دستگاه اتوبوس براي رساندن آن به 10 هزار و پانصد دستگاه سخن مي گويد، افزايش جمعيت، افزايش ترافيک در نيمه دوم سال و افزايش مشتريان شرکت واحد به دليل سهميه بندي از جمله عوامل مشهودتر شدن کمبود اتوبوس ها به شمار مي رود. اکنون جاي اين پرسش باقي است; در حالي که همه مسئولان از هدفمند شدن يارانه ها سخن مي گويند، آيا حتي رايگان کردن استفاده از اتوبوس هاي شهري که افراد صرفا از آنها براي نياز استفاده مي کنند، يکي از مصاديق بارز هدفمند کردن يارانه ها نيست؟ منبع : مردم سالاری