قتلي كه تضمين شيطان رقم زد!

«محمد»، جوان 19 ساله رانندگي موتورسيکلت هونداي پدرش را به «حبيب‌اله» سپرد و هر دو با شور و هيجاني وافر، کوچه به کوچه را پيمودند؛ غافل از آن که تا دقايقي ديگر بزرگترين اشتباه زندگي را تجربه کرده و در تصميم خودساخته خود گرفتار خواهند شد.

کد خبر : 39753

ایسنا: ساعت 10 صبح دهم فروردين سال 1386 «محمد» و دوستش در حالي که در روزهاي تعطيل سال نو بسر مي‌بردند، سفري کوتاه، ولي سرنوشت‌ساز را در محيط روستاي کوچکشان آغاز کردند. «محمد»، رانندگي موتورسيکلت هونداي پدرش را به «حبيب‌اله» سپرد و هر دو با شور و هيجاني وافر، کوچه به کوچه را پيمودند؛ غافل از آن که تا دقايقي ديگر بزرگترين اشتباه زندگي را تجربه کرده و در تصميم خودساخته خود گرفتار خواهند شد. «محمد» در تشريح حادثه مي‌گويد: هر روز چاقويي را دنبال خود مي‌بردم تا در زمان بازي فوتبال به وسيله آن، توپ‌ها را پاره کرده و روي هم بيندازم. آن روز هم تنها به اين منظور، اين وسيله را همراه داشتم. لحظاتي پس از حرکت موتورسيکلت به کوچه تنگي رسيديم و عبور ما مصادف شد با حضور «محسن - م» که در حا ل طي مسير از کنار ما بود. نمي‌دانم چه اتفاقي افتاد، ولي بدنه ماشين او به ما اصابت کرد و به زمين خورديم، اما او متوقف نشد و به راهش ادامه داد و در فاصله‌اي دورتر از ماشين پياده شد. خونم به جوش آمده بود، «حبيب» هم مرا تحريک کرد تا برگرديم و با او درگير شويم. «محمد» ادامه مي‌دهد: سوار موتور شديم و قبل از آن که «محسن» بتواند صحنه را ترک کند، خودمان را به او رسانديم؛ چون مي‌شناختمش و نسبت فاميلي هم داشتيم، بدون سلام به طرفش رفتم و گفتم: «چرا در جهت خودت حرکت نکردي و به ما زدي؟» و او در پاسخ چيزخاصي نگفت و سرش را زير انداخت و رفت. شروع به فحاشي کردم و در اين لحظه، او به سرعت به سمت من آمد و شروع به زدن من و دوستم کرد. کنترلم را از دست داده بودم و فقط به انتقام فکر مي‌کردم، از اين رو چاقويي که همراهم داشتم را از جيبم خارج کرده و در شرايط نامتعادلي، چندين ضربه به او زدم. «محسن» آهسته بر روي زمين افتاد. تشريح احساس بعد از جنايت هراس وجودم را فرا گرفته بود، به سراغش رفتم و گفتم: «بايد تو را به بيمارستان برسانم»، ولي ديگر دير شده بود و من راهي جز فرار، پيش‌ رو نداشتم. با دوستم سوار موتور شديم و از معرکه گريختيم. در شهر نجف‌آباد، از او جدا شدم و به خانه خاله‌ام رفتم و سپس پدرم به سراغم آمد و مرا به منزل برد و بعد هم تسليم پليس شدم. پس از اظهارات متهم، «حسين» پدر مقتول در بيان شکايتش رو به دادگاه گفت: 60 سال دارم و کشاورز و داراي 8 فرزند هستم که «محسن» گل آنها بود، قرار گذاشته بوديم چهاردهم فروردين ماه عروسي کند. او با اشاره به دختر جواني که در دادگاه حضور داشت، ادامه داد: اين زن، عروس «محسن» بود و با آرزوهاي فراوان پا به خانه ما گذاشت، ولي اين جوان جان شوهرش را گرفت و در آستانه کوچه‌اي که بايستي چراغهاي يک پيوند آويزان مي‌شد، نصب پارچه‌هاي سياه را به ما تحميل کرد. فرزندم را با مشقت فراوان و با نان کارگري بزرگ کردم، ولي اين فرد، او را به سادگي از بين برد و از دادگاه تنها تقاضاي قصاص دارم. «پروين» مادر 47 ساله مقتول نيز در بيان شکايتش به دادگاه گفت: قاتل، نوه خواهر همسرم است، او را مي‌شناختيم و شب قبل از اين ماجرا نيز به منزل ما آمده بود؛ غافل از اين که فردا، او قاتل پسر من خواهد بود. وقتي صداي فرياد مردم را شنيدم، خودم را به صحنه رساندم. «محسن» روي زمين افتاده و خون تمام زمين را گرفته بود. بالاي سرش رفتم و شنيدم که او گفت: «محمد» مرا کشت. از دادگاه درخواست مجازات قاتل را دارم. با شنيدن اين سخنان، «محمد» بار ديگر در جايگاه مخصوص قرار گرفت: «محمد، 19 ساله، دانش‌آموز و فاقد سابقه کيفري؛ اتهام شما ارتکاب قتل عمدي است، آيا در اين خصوص مطلب ديگري براي طرح در دادگاه داري؟» - «محمد با پذيرش اتهام قتل عمد، گفت: همه‌چيز ناگهاني رخ داد و اصلا متوجه کاري که کردم، نبودم.» در آخرين لحظات «محمد» فرصت يافت تا با طلب بخشش از خانواده مقتول تقاضاي گذشت کند، ولي او بيش از آن که به راضي کردن خانواده بپردازد، جواني کرد و به مجادله لفظي با آنها پرداخت. قضات شعبه 17 کيفري استان اصفهان با شنيدن اين سخنان و دفاعيات وکيل متهم، او را به سبب ارتکاب قتل عمدي مقصر شناخته و به قصاص نفس محکوم کردند.
لینک کوتاه :

با دوستان خود به اشتراک بگذارید: